7, rue Saint-Marc
Rue Saint-Marc n° 7 – VIII 225 (Blondel), P 1242 puis section 8 parcelle 35 (cadastre)
Façade (1776), maître d’ouvrage Jean Jacques Dieterlin, marchand de tabac, maître maçon Jean Michel Nagel



13, 11 et 9, rue Saint-Marc (août 2023) – Façade (septembre 2012) – Façade ruelle du Pâtre (avril 2013)
La maison face à la cour Lumbart, inscrite dans le Livre des communaux (1587) au nom de Jean Gerfalck, comprend un auvent et une marche devant la porte, le puits est commun avec la maison voisine à l’est. Elle appartient au maître des écuries Antoine Kampff (1600), au messager François Müller (1601), aux bouchers Frédéric Niclaus, Gaspard Fischer et Jean Fischer (1613-1638) puis aux cordonniers Laurent Thierbach père et fils (1638-1694). Le billet d’estimation joint à l’inventaire dressé après la mort du boucher Claude Hansmetzger, propriétaire depuis 1701, mentionne un bâtiment avant à rez-de-chaussée surmonté d’un étage et un bâtiment arrière. L’apprêteur de tabac Jean Henri Bœhler achète la maison en 1742 et la même année une bande de terrain communal triangulaire de 27 pieds de long pour reconstruire le mur avant. Son gendre marchand de tabac Jean Jacques Dieterlin charge en 1776 le maître maçon Jean Michel Nagel de reconstruire la façade – sans toucher au bâtiment lui-même puisque le registre des Préposés aux feux ne mentionne pas de travaux. La maison comprend trois logements (poêles) d’après le billet d’estimation dressé en 1789.


Plan-relief de 1725 (Musée historique), la maison est la troisième (à pignon) du deuxième îlot en haut à partir de la droite
Elévations préparatoires au plan-relief de 1830, îlot 258 (Musée des Plans-relief) 1
L’Atlas des alignements (années 1820) mentionne une maison à rez-de-chaussée et deux étages en maçonnerie. Sur les élévations préparatoires au plan-relief de 1830, la façade est la deuxième à droite de (f) : deux fenêtres au rez-de-chaussée, trois fenêtres à chacun des deux étages, toiture à deux niveaux de lucarnes. La cour B commune avec la maison voisine représente l’arrière (7-8) du bâtiment sur rue, le bâtiment (1-8) à l’ouest de la cour et celui (1-2) au fond de la cour.
La maison porte d’abord le n° 21 (1784-1857) puis le n° 7.
Guillaumine Knobel, fille majeure qui a plusieurs enfants achète la maison en 1815 avant de se marier en 1825. Le charpentier Pierre Reibel habite la maison qu’il achète en 1858. Elle appartient ensuite (1880) au boucher Adolphe Lau qui habite rue de la Haute-Montée. L’orfèvre Albert Bauer qui a acheté la maison trois ans auparavant (1918) fait aménager en 1921 un atelier dans le bâtiment arrière. La maison se trouve à l’angle de la ruelle du Pâtre depuis la démolition de l’ancienne maison d’angle dans les années 1950. La Police du Bâtiment refuse en 1977 la division de la parcelle qui aboutirait à une situation contraire au Règlement municipal des constructions.


Extrait du plan cadastral, les parcelles 36 et 37 correspondent à des bâtiments démolis (Police du Bâtiment, 1198 W 1945) – 9 et 11, rue Saint-Marc (août 2023)
mars 2026
Sommaire
Cadastre – Police du Bâtiment dossier I, dossier II – Relevé d’actes
Récapitulatif des propriétaires
La liste ci-dessous donne tous les propriétaires de 1577 à 1952. La propriété change par vente (v), par héritage ou cession de parts (h) ou encore par adjudication (adj). L’étoile (*) signale une date approximative de mutation.
| Georges Gerfalck et (1573) Chrétienne Hebenstreit, veuve du fondeur de pichets Louis Schædel – luthériens | ||
| v. 1594 | h | Daniel Beuchter, aubergiste, et (1594) Chrétienne Gerfalck, remariée (1610) avec le baigneur Paul Hell – luthériens |
| 1596 | v | Jean Klein, boucher, et (1570) Catherine Hauser puis (1591) Anne Keller – luthériens |
| 1600 | v | Antoine Kampff, maître des écuries, et (v. 1580) Sophie Gœpp – luthériens |
| 1601 | v | François Müller, messager, et (1587) Susanne Schertz (Lingelsheimer) puis (1612) Appolonie d’abord (1592) femme du charretier Clément Klein et (1603) du maçon Loup Hertz, remariée (1616) avec le menuisier Adam Georg – luthériens |
| 1613 | v | Frédéric Niclaus, boucher, et (1611) Appolonie Knoderer, d’abord (1605) femme du teinturier Michel Grassmann, divorcée puis (1618) femme du boucher Georges Scheiblé – luthériens |
| 1615 | v | Gaspard Fischer, boucher, et (1605) Anne Blum, d’abord (1582) femme du boucher Marc Schedler, puis (1612) Barbe Vendius remariée (1618) avec le mégissier Raoul Schott |
| 1619 | v | Chrétien Knoderer, boucher, et (1615) Salomé von Mutzig – luthériens |
| 1628 | v | Jean Fischer, boucher, et (1628) Marie Ohl, d’abord (1623) femme de l’aubergiste Jean Werner, remariée (1634) avec le boucher Thiébaut Bœhler puis (1638) avec le cordonnier Laurent Thierbach – luthériens |
| 1638 | h | Laurent Thierbach, cordonnier, et (1626) Elisabeth Frœreisen, (1631) Elisabeth Rœderer puis (1638) Marie Ohl veuve de Jean Fischer, Jean Werner et Thiébaut Bœhler – luthériens |
| v. 1675 | h | Jean Laurent Thierbach, cordonnier, et (1666) Ursule Pickhart – luthériens |
| 1694 | v | André Müller, peignier et geôlier, et (1676) Anne Marguerite Wagner – luthériens |
| 1701 | v | Claude Hansmetzger, boucher, et (1697) Anne Marie Vetter – luthériens |
| 1742 | v | Jean Henri Bühler, apprêteur de tabac, et (1724) Anne Marie Vœgelin d’abord (1720) femme du musicien Jean Jacques Woniglich, puis (1758) Catherine Rosine Blum, d’abord (1742) femme du tonnelier Gabriel Seifert – réformé et luthériennes |
| 1758 | h | Jean Jacques Dieterlin, apprêteur de tabac, et (1751) Catherine Barbe Biehler – luthériens |
| 1798 | v | Jean Frédéric Pfeffinger, boucher, et (1791) Caroline Ellenberger – luthériens |
| 1810 | v | Léon Lehmann, capitaine, et Fanny Cerf Berr puis (1837) Marie Madeleine Seiler |
| 1815 | v | Joseph Thomas Gremaud, fabricant de paille tressée, et (1825) Wilhelmine Knobel |
| 1826 | adj | Sigismond Zabern, arquebusier, et (1807) Dorothée Salomé Frœlich puis (1822) Charlotte Eléonore Steinhilber |
| 1827 | v | Pierre Reibel, charpentier, et (1811) Marie Anne Monet |
| 1858 | h | Marie Louise Reibel, célibataire, († 1880) |
| 1880 | v | Emile Adolphe° Lau, boucher, et (1874) Salomé Emilie Lix |
| 1908 | h | Emile Adolphe Lau, rentier, célibataire |
| 1918 | v | Albert Bauer, orfèvre, et (1911 Louise Œhm |
Valeur de la maison selon les billets d’estimation : 750 livres en 1741, 2 000 livres en 1789
(1765, Liste Blondel) VIII 225, Jean Jacques Dieterling
(Etat du développement des façades des maisons, AMS cote V 61) Bieterle, 3 toises, 2 pieds et 5 pouces
225 ½ Gräff Wittib, 3 toises, 3 pieds et 0 pouce
(1843, Tableau indicatif du cadastre) P 1242, Reibel, Pierre, charpentier – maison, sol, cour – 0,95
Locations
1689, Frédéric Magne de Berckheim
1825, François Linden, tailleur d’habits
Livres des communaux
1587, Livre des communaux (VII 1450) f° 332-v
Jean Georges Gerfalck règle 4 sols 8 deniers pour sa maison face à la cour Lumbart louée au tailleur Martin Jæger, à savoir une marche (4 pieds de long, saillie de 14 pieds) devant la porte et un auvent (22 pieds de long, saillie de deux pieds). – Sous réserves, la longueur de l’auvent ne correspondant pas à celle de la façade actuelle
Vornen auß in der Gaßen Beÿm Lumbardts Hoff.
Hans Georg Gerfalckh hatt vornen in der Gassen gegen dem Lumbarts hoff über an seinem Hauß da Martin Jäger der Schneÿder Innen sitzt ein steinen Tritt Vor der Thüren iiij schu lang xiiij Zoll herauß, Oben ein Wettertächlin xxij schu lang, Vnd ij schu herauß, Bessert, iij ß viij d
Préposés au bâtiment (Bauherren)
1742, Préposés au bâtiment (VII 1400)
L’apprêteur de tabac Jean Henri Bœhler est autorisé à enclore un terrain de 27 pieds de long, large de 6 pouces à une extrémité, se terminant en pointe, pour y reconstruire le mur avant.
(f° 17) Montags den 9. Ejusdem [Aprilis] seÿnd folgende Augenschein eingenommen worden – Joh: Heinrich Böhler
an Johann Heinrich Böhlers des Tabackmachers hauß hinder den Würths Hauß Zur Muck im finckweiler an welchem er die fordere Maur neu auffzuführen willens, und umb erlaubnus gebetten mit einem 27. schuhe Lang, an einem end 6. Zoll breit, und am andern endt sich außspitzenden Winckel auf das Allmendt hienauß Zufahren. Erkannt Willfahrt solle 3. fl. für den augenschein Zahlen. dt. eodem
1776, Préposés au bâtiment (VII 1417)
Le maître maçon Nagel demande au nom du marchand de tabac Jean Jacques Dieterlin l’autorisation de reconstruire sa façade. Il y est autorisé d’après le plan établi par Striedbeck et approuvé le jour même.
(f° 45) Dienstags den 16. Aprilis 1776. – Joh. Jacob Dieterlin, Tabackhändler
Mr Nagel, der Maurer nôe. Joh. Jacob Dieterlin des Tabackhändlers, bittet Zu erlauben die Façade an deßen, ane dem Finckweiler gelegenen Behausung neu aufzuführen. Erkannt, Nach dem durch Hrn. Striedbeck dem anheute approbirten Plan gemäß anzeigende allignement willfahrt.
1789, Préposés au bâtiment (VII 1423)
Le maître maçon Walther est autorisé à ravaler la maison du fabricant de tabac
(f° 313) Dienstags den 28. Julii 1789. – Joh: Jacob Dieterlin, tabackfabricant
Mr Walther, der Maurer, nôe Hrn Joh: Jacob Dieterlin, des Tabackfabricanten, bittet zu erlauben deßen Behausung im Finckweiler gelegen, verwerfen Zu laßen. Erkannt Willfahrt.
Description de la maison
- 1741 (billet d’estimation traduit) 1741 La maison comprend au rez-de-chaussée un poêle, cuisine, vestibule, cave sous solives, puits commun, buanderie, vieille écurie au-dessus de laquelle se trouve le fenil, dans le bâtiment avant à l’étage poêle, chambre, cuisine et vestibule, galerie à côté, chambre à soldats, sous le comble trois chambres, vieux comble couvert à deux pignons en bois, grenier dallé, le tout estimé avec appartenances et dépendances à la somme de 1500 florins
- 1789 (billet d’estimation traduit) 1789 La maison comprend un bâtiment avant et un bâtiment arrière où se trouvent trois poêles et plusieurs chambres, les combles sont couverts de tuiles plates, la cave est solivée, le puits commun, le tout estimé avec la cour à la somme de 4000 florins
Atlas des alignements (cote 1197 W 37)
3° arrondissement ou Canton Sud – Rue St. Marc
nouveau N° / ancien N° : 12 / 21
Pfeffinger
Rez de chaussée et 2 étages bons en maçonnerie
(Légende)
Cadastre
Cadastre napoléonien, registre 28 f° 351 case
Reibel Pierre charpentier
Reibel Pierre, charpentier pr ½, Reibel Auguste François, Marie Louise pour ½
P 1242, sol, maison et cour, Rue St Marc 21
Contenance : 0,95
Revenu total : 68,49 (68 et 0,49)
Ouvertures, portes cochères, charretières :
portes et fenêtres ordinaires : 19 / 15
fenêtres du 3° et au-dessus :
Cadastre napoléonien, registre 26 f° 669 case 1
Reibel Pierre Auguste François, Marie et Louise (rayé 1859)
pr. 1859 Reibel Marie Louise
1881/82 Lau Adolph, Metzger
1889/90 Lau Ernst Adolph, minderjährig
P 1242, Maison, sol, Rue St Marc 9
Contenance : 0,95
Revenu total : 68,49 (68 et 0,49)
Folio de provenance : (351)
Folio de destination : Gb
Année d’entrée :
Année de sortie :
Ouvertures, portes cochères, charretières :
portes et fenêtres ordinaires : 19 / 15
fenêtres du 3° et au-dessus :
Cadastre allemand, registre 19 page 100 case 4
Parcelle, section 8, n° 35 – autrefois P 1242
Canton : St Marxgasse N° 9
Désignation : Hf, 2 Whs u. N.G.
Contenance : 1,20 / 1,17
Revenu : 700 – 850
Remarques : ab. 1907 F. 3 [St Marxgasse N° 11]
(Propriétaire jusqu’à l’exercice 1921), compte 735
Lau Emil Adolph / Vater und Emil Adolph Sohn
1915 Lau Emil Adolf
1921 Müller Charles bijoutier et son épouse Joséphine née Bauer
1948 Fischer Eugène employé municipal et son épouse née Müller
(1422)
(Propriétaire à partir de l’exercice 1921), compte 4337
Bauer Albert orfèvre et son épouse Louise née Oehm en communauté de biens
(686)
1789, Etat des habitants (cote 5 R 26)
Canton VIII, Rue 276 Des Bœufs p. 433
16
pr. Diederlin, J. Jacques, fab. de tabac – Moresse
loc. Kofflern J. Andres
Annuaire de 1905
Verzeichnis sämtlicher Häuser von Strassburg und ihrer Bewohner, in alphabetischer Reihenfolge der Strassennamen (Répertoire de toutes les maisons de Strasbourg et de leurs habitants, par ordre alphabétique des rues)
Abréviations : 0, 1,2, etc. : rez de chaussée, 1, 2° étage – E, Eigentümer (propriétaire) – H. Hinterhaus (bâtiment arrière)
St. Marxgasse (Seite 109)
(Haus Nr.) 9
Geyer, Aufseher. 0
Zillig, Küfer. 1
Zillig, Näherin. 1
Schwarzwälder, Metzger . 3
Kettner, Schuhmacher. H 0
Mast, Tagnerin. H 1
Dossier de la Police du Bâtiment (cote 735 W 291)
Rue Saint-Marc n° 9 (1884-1983)
Albert Bauer fait aménager en 1921 un atelier dans le bâtiment arrière. La Police du Bâtiment refuse en 1958 d’accorder l’autorisation de poser des publicités sur le mur libéré par la démolition de la maison à l’angle de la ruelle du Pâtre. Elle refuse en 1977 la division de la parcelle, contraire au Règlement municipal des constructions.
Sommaire
- 1884 – Rapport d’un agent de police sur un tuyau de ventilation à poser dans le cabinet d’aisance – L’architecte municipal constate qu’il et difficile de poser un tel tuyau selon les prescriptions municipales du 4 novembre 1837 relatives aux cabinets d’aisance. Le propriétaire en est dispensé mais devra vider la fosse une fois par mois l’été pour empêcher les mauvaises odeurs.
- 1885 – Le maire notifie le propriétaire Adolphe Lau (demeurant au Finckwiller n° 37) de faire ravaler la façade – Travaux terminés, novembre 1885
- 1892 – Nouveau rapport d’un agent de police sur un tuyau de ventilation à poser – Rapport de l’agent municipal Steffen et croquis. Le cabinet d’aisance est surmonté d’une cuisine, ce qui empêche d’aménager un tuyau de ventilation.
- 1902 – Le maire notifie le propriétaire Adolphe Lau (demeurant à la Haute Montée n° 25) de faire ravaler la façade – Travaux terminés, octobre 1902
- Commission contre les logements insalubres. Propriétaire, Lau, demeurant 25, Haute Montée – 1904. remarques en neuf points. Travaux terminés, novembre 1904
1906, remarques en cinq points – Le locataire Georges Banlikat dépose une plainte puis quitte son logement
1906 – L’entrepreneur Widmann (1, rue Saint-Louis) demande un délai pour raccorder la maison aux canalisations – Travaux terminés, mai 1910
1907 – Un membre de l’association Saint-Vincent demande au propriétaire de poser un fourneau dans le logement du pauvre journalier Riehl
Commission des logements militaires, 1915. Remarques en 5 points – Travaux terminés, septembre 1915 - 1907 – Rapport d’intervention des pompiers pour un feu de cheminée – Le bâtiment n’a pas subi de dégâts.
- 1912 – Le maire notifie le propriétaire Adolphe Lau (demeurant à la Haute Montée n° 25) de faire ravaler la façade – En note, le ravalement n’est pas nécessaire
- 1921 – Julie Gærtner, propriétaire du 2, ruelle de la Cuiller-à-pot, informe la Police du Bâtiment que Bauer, propriétaire du 9, rue Saint-Marc, fait des travaux qui lui portent préjudice. – La Police du Bâtiment constate qu’Albert Bauer a supprimé une cloison au rez-de-chaussée du bâtiment arrière et remplacé un plancher en bois par un nouveau en ciment. La plainte repose sur un ancien droit par lequel la cloison formait une liaison entre les deux propriétés contiguës, le litige relève du droit privé et non de la Police du Bâtiment
Albert Bauer fait aménager un atelier dans le bâtiment arrière par Frédéric Vic (demeurant 10, rue des Bœufs) qui travaille seul sans employé et il ne pose pas de machine. La Police du Bâtiment lui fait observer qu’il manque une grille de protection devant le fourneau. Elle revient sur son observation mais demande de revêtir les planches d’une plaque métallique - 1936 – Joseph Kretz demande l’autorisation de poser une enseigne plate (Ecrins, gainerie Jos. Kretz, Mallettes d’échantillons) – Accord
- 1941 – Le propriétaire A. Bauer demande de quelle couleur il devra peindre sa maison (gris clair ou brun clair) – La Police du Bâtiment demande à voir les échantillons – La couleur retenue est gris clair.
1941 – L’entrepreneur de construction Henri Ketterer (33, route des Romains à Koenigshoffen) est autorisé à occuper la voie publique pour crépir et peindre la façade et le socle - 1958 – La Division II demande à la Division V si elle voit une objection à accorder à la maison Schuler Fils la concession de l’affichage sur le mur du 9, rue Saint-Marc, mitoyen du terrain municipal ruelle du Pâtre
La Division V fait remarquer que le mur est bien entretenu contrairement aux déclarations de la Division II. Par ailleurs la Commission municipale pour la protection de l’aspect local s’est prononcée contre l’affichage à l’intérieur de la ville lors de sa séance du 19 juillet 1957. - 1966 – Le médecin Paul Rohmer (24, rue de Molsheim) certifie que la famille Alfred Zock a subi un début d’intoxication au gaz carbonique à cause d’une cheminée défectueuse.
Rapport (propriétaire, Louise Bauer demeurant rue des Frèees, gérant, Ernest Seyler demeurant 13, quai des Bateliers). Hohmann, locataire du deuxième étage, se plaint aussi de fumées provenant de la même cheminée – La Société Alsacienne de chemisage (Alchemine, 7, rue d’Altkirch au Neudorf) a terminé les travaux, décembre 1966. – Certificat du maître ramoneur Kieffer (2, rue des Fruits à la Robertsau) - 1977 – Le notaire Robert Riedel (8, quai Desaix) demande des renseignements d’urbanisme sur la parcelle à scinder en deux sans modifier les bâtiments. Section 8 n° 35, propriétaires Georges Waltz et sa femme Brigitte Ehrhardt, demeurant 176, route de Lyon à Illkirch-Graffenstaden
L’immeuble est frappé d’alignement mais l’alignement sera modifié d’après le plan de sauvegarde et de mise en valeur (secteur sauvegardé). La division de la parcelle ne peut être accordée parce qu’elle contrevient au Règlement municipal des constructions (4 février 1966). - 1978 – Le maire demande au propriétaire Georges Waltz de faire ravaler la façade
1979 – Le maire prend un arrêté portant injonction de ravalement
1979 – Le technicien Georges Gelb constitue un dossier pour financer le ravalement
1980 – L’immeuble va être vendu – Courrier au nouveau propriétaire René Weiler, demeurant 29, rue de Fessenheim à Cronenbourg – René Weiler dépose une demande de subvention – Devis des établissements Ippolito (route de Saverne à Oberhausbergen), de l’entreprise de crépissage Antonio Martino (rue du Maire Pfrimmer à Bischheim)
1981 (février) – L’architecte des Bâtiments de France Jacques Ernst émet un avis favorable sous conditions (enduit au mortier de chaux, couverture en tuiles plates, pierres de taille non peintes, teintes à définir)
1981 – René Weiller est autorisé à poser un échafaudage sur la voie publique
1982 (novembre) – Le propriétaire transmet les factures Martino (échafaudage et crépissage), Jean-Paul Clauss (peinture, 4, rue de l’Eglise à Truchtersheim), Sirco (décapage et sablage, 21, rue de l’Industrie à Illkirch-Graffenstaden)
1982 (décembre) – Rapport. La façade rue Saint-Marc est en pierre de taille et crépi gris pâle bleuté, les persiennes sont blanches et les menuiseries en bois naturel. Le pignon en bas vieux rose, et au-dessus en beige. La façade et la cour sur la rue du Pâtre sont en partie basse en maçonnerie crépi ocre rose et au-dessus en pans de bois avec remplissage beige. – La Ville verse la subvention.
Dossier de la Police du Bâtiment (cote cote 735 W 291)
Rue Saint-Marc n° 9 (1884-1983)
1997. Mathilde Weiler fait ravaler la façade. L’architecte des Bâtiments de France émet un avis défavorable au projet d’établir des avant-toits.
Sommaire
- 1997 (juillet) – Mathilde Weiler (demeurant 29, rue de Fessenheim à Cronenbourg) dépose une demande de ravalement sous la direction de l’architecte Hajanirina Rasata (15, rue d’Orbey au Neudorf) – Teintes retenues, photographies
1997 (juillet) – L’architecte des Bâtiments de France Jacques Ernest émet un avis favorable
1997 (août) – Le maire ne s’oppose pas aux travaux
1997 (décembre) – Travaux terminés - 1997 (septembre) – L’architecte des Bâtiments de France émet un avis défavorable au projet d’établir des avant-toits – Dessin de la porte ruelle du Pâtre
Relevé d’actes
La maison est inscrite au nom de Jean Georges Gerfalck dans le Livre des communaux (1587).
Georges Gerfalck épouse en 1573 Chrétienne Hebenstreit, veuve du fondeur de pichets Louis Schædel de Wissembourg.
Mariage, cathédrale (luth. p. 237)
1573. Sontag den 12. Julÿ. Jörg Gerfalck, Christina Hebenstreitin, Weiland Ludwig schädels des Kantengiessers Zu Weissenburg hinterl. witwe (im 122)
Enfants nés en 1574 et 1578, sous le prémon d’Eric Gerfalch en 1574 (Jerri correspondand à Georges, Erri à Eric)
Baptême, Saint-Thomas (luth. f° 133 n° 538)
1574. 22. Maÿ. Erich Gerfalck, Christin – Hans Friderich – Johann Egmundt Reiseisen, Johann Botzheim Elsbeth Peter Bauren fraw (im 116)
Baptême, Saint-Thomas (luth. f° 170-v n° 825)
1578. Dominica XVI. Georg Gerfalck, Christina – Christina – H Johann Peter Bittelbrun, Magdalena Johann herber des schaffners f. Cathrina Melchior spetten des Steinmetzen nachgelasne dochter (im 176)
Accord entre le journalier Melchior Gedelé et sa femme Barbe Schædel d’une part, Georges Gerfalck et sa femme Chrétienne, belle-mère de ladite Barbe
1577 (30. Julÿ), Cour épiscopale, vol. 191 (Registranda Adami Mechler, 1577-1578) f° 168
Jeorgio Gerfalck cius Arg. und Christine eius uxori
Erschienen Melchior Gedele Tagloner burger Zu Straßburg, vnd Barbara Schödelin sein hausf. bekhand
In gegensein Georg Gefalcken burgers Zu Straßburg vnd Christina hebenstreitin seiner hausf. Ir Barbaren Stieffmuter,
nach dem gemelte Christina Ir Stieffmutter in d. Eheberedung so sie mit gedachtem Jorg Gerfalckh vffgericht Iro bekhennerin nach Irem Absterben 50 g. S. W. verordnet (…)
Le tuteur de Chrétienne, fille de feu Georges Gerfalck, hypothèque la maison au profit de Jean Ziegel
1592 (xvij t tag Julÿ), Chancellerie, vol. 280-II (Registranda Meyger) f° 128
(P. fol. 176.) Erschienen herr Johann Feltz, Ein geschworner Curator vnd vogt, Christinen, Wÿland Georgen Gerfalcks burgers Zu Straßburg seligen dochter, Hatt sich vögtlicher weiß bemelter Christinen seiner Vogtdochter, für dieselbig & verschriben
Gegen dem Fürnemmen Herrn Johann Ziegell burgern Zu St. so auch Zugeg. demselbig vnd seinen Erben, Zu Zinsen 40 guldin gelts mit 800 guldin Straßburger Werung Zu Acht malen, wie nachstoth ablösig
Vonn, vff vnd abe nachgeschriben gültten vnd güttern, Als Zum Ersten, Süben fiertell Weissen (…)
Item hauß, hoffestatt, höfflin, Stall vnd gärttlin, mit allen Iren gebeüwen gelegen Inn der Statt St. Im Finckweÿler, gegen dem Lumbhardts hoff vber, Einsit neben Mathÿs Erb dem gartner, vnd andersit nebent hannß Fridman des Wachters vff dem Münster selig Erben stoßend hinden Zum theil vffs Allmend vnd Zum theil vff Hansen von ÿttenheim des gartners selig. Erben, darein gohnd vier guldin gelts, Ablösig mit 100 guldin den Armen Weÿsen Khindern alhie, Vnd dann Fünff gudin gelts, stohn hauptgut 100 guldin, dem Vesten Jacob Wurmbsern dem Eltern
Item dreÿ acker Matten Aneinander gelegen Inn Mutzigk Bann Im Matt veld (…)
La maison revient à Daniel Beuchter et à sa femme Chrétienne Gerfalck
Mariage, Saint-Nicolas (luth. f° 30 n° 23)
1594. den 19. August sind Ehelich eingesegnet worden Daniel Beüchter von Straßburg vnnd Jungfr. Christina Gerfalckin, Jörg Gerfalcken seligen nachgelaßene dochter von Straßburg (im 35)
Daniel Beichter et Chrétienne Gerfalck cèdent à leur cousin Jean Beicher, aubergiste à l’Esprit, 50 florins que leur doit le boucher Jean Klein sur le prix de vente de la maison (voir l’acte suivant)
1597 (14. Aprilis), Chancellerie, vol. 310-II (Imbreviaturæ Contractuum) f° 43
Confessat Hans Beichters Zum Geist vber 100 lb d vff einem hauß Im Finckweiler
Erschienen Daniel Beÿchter der Haubtkhann vff der Metzger Stuben vnd Christina Gerfalckin sein eheliche Haußfraw vnnd
Haben Inn gegensein Johann Beÿchter deß würths Zum Geist Ires freündlichen lieben Vettern angezeigt und bekandt
demnach sie bede eheleüt verschien 96. Jars Hanns Kleinen dem Metzger ein Behausung alhie Im Finckweiler gegen dem Lumparthoff hinüber gelegen vmb ein gewiß. Kauffschilling Zukhauffen gegen, daruff ermelter Klein vber das Jenig, so erlegt noch vff Johannis Baptistæ diß Künfftig 50 lb d (…) Ihm Daniel vnd seiner haußfr. aber zu obliegender Irer hohen notturfft vff damalen beÿ angezogenen Khauff verglichene Ziel Zuwarten best beschwerlich (…)
Chrétienne, veuve de l’aubergiste Daniel Bichter, se remarie avec le baigneur Paul Hell
Mariage, cathédrale (luth. p. 244)
1610. Dominica exaudi. Paulus Hel der Bader vnd Christina Daniel Bichter des wirts n: g: witwe (im 129)
Chrétienne, fille de Georges Gerfalck et femme de Daniel Beuchter, aubergiste à la tribu des Bouchers, vend la maison au boucher Jean Klein et à sa femme Anne Keller
1596 (15. April), Chancellerie, vol. 302 (Imbreviaturæ Contractuum) f°
29
Kauf Johann Kleinen des Metzgers vber ein hauß Im Finckweiler
(Extendirt in Volumine Contractuum huius Anni fol. 103.) Erschinen Herr Johann Völtz Schaffner deß Almusens Zu St: Marx alls vnentledigter vogt Christine w. Geörg Gerfalcken s. dochter mit beÿstandt Daniel Beÿchter Ires ehevogts deß haupt Khant. vff der Metzger Zunfft Zur Blumen vnd mit Rhat Hanns Beÿchter deß würts Zum Geist sein Daniels bißhero gewesener vnd auch vnentledigter Vogt, vnd haben (verkaufft)
Johann Kleinen dem Metzger vnd Anna Kellerin seiner ehelich. haußfr. die dann mit beÿstandt Niclaus hans Metzger vnd Fabian Christ. Kaufft haben
Hauß Hoffstatt, Höfflin Stall vnd Gärtlin sampt einem gemeinen Brunnen auch allen andern gebewen begriffen weiten recht. vnd gerechtigkeithen geleg. alhie Im finckweiler gegen dem Lumpartshoff über einseit neben Johann Heckscher vnd anderseit neben Adolff Pfederßheim dem Kornwerffer hind. gegen dem Almend hinvß, Dauon gehend vier guld. gelts Ins weisenhauß vff Sophien tag mit 100 guld. St. w. widerlösig vnd dann fünff guld. gelts vff Sebastians tag Junckher Jacob Wormbßern mit 100 fl. werung ablösig sonst allerdings ledig vnd eig. vnd bekhant d. kauff vber die beschwerd Zugang für vnd vmb 255 pfund pfenning
Originaire de Spire, le boucher Jean Klein épouse en 1570 Catherine, fille du tailleur de pierres Robert Hauser
Mariage, cathédrale (luth. p. 32)
1580. Dominica Quasimodogeniti 10. Aprilis. Hanß Klein von Speir der Metzger, vnd Catharina [Ru]precht Hausers des Steinmätzen nachgelaßne tochter. Eingesegnet Zinstags den 18.t Aprilis (im 20)
Le boucher Jean Klein se marie en 1591 avec Anne, fille du pasteur Jean Keller. L’acte mentionne que l’épouse a été en procès contre Gaspard Silberradt devant la Chambre matrimoniale – Remarque, on ne trouve pas Jean Klein dans les livres de bourgeoisie.
Mariage, Saint-Guillaume (luth. f° 90-v n° 5)
1591. Dominica 3. Epiphan. Hans Klein d. metzger und Anna, H.; Johann Kellers pfarherrs Zu Ipßen (hipßen) tochter, dieße tochter ist mit Caspar Silberradt dem scherer fürs ehegericht komen vnd ist die sach aldo erörtert worden, 21. Jenner aô 91 lüt hiegesteckten Zettels – Confirmatio. facta 9. Febr. (im 340)
Nicolas Meyer revend en 1600 avec l’autorisation de Jean Klein le jeune, la même maison au maître des écuries Antoine Kampff
1600 (Andern tag Octob.), Chancellerie, vol. 328 (Registranda Kügler) f° 266
Erschienen Niclaus Meyger hatt für sich Mit bewilligung hanns Cleÿnen des Jüngern Metzigers Verkaufft
dem Ehrenhafften Anthonio Kampffen der Statt Straßburg. Stallmeyster Ime
huß hoffestatt höfflin Stall Garttlin sampt einem gemeynen Brunnen m all Ir gebeuen gelegen Inn d. SS Inn Finckwÿler vff der seyt gegen dem lumparts hoff vber anderseyt Adolff Pfederßh. kornwerffer andersyt [sic] H Johann Heckschern Predicanten selig erb. stoßend hinden vffm Allmend v hatt auch ein Vßgang daselbs, davon gd. Zweÿ Pfund glts vff S* abloßig mit 50 pfund den Armen Weÿßen Kindern So dann fünff guld. glts widerkhouffig mit 100 guld. SW wyld der Edel vest Jacob Wurmbsern des eltern selig erb. vff Fabiani v. Sebastiani Sunst für frey ledig eÿg, der Khouff vber solche beschwerd. für 260 pfund pfenning SW
Le mercenaire Antoine Kampff de Mayence sollicite en 1586 un poste de messager auprès des Conseillers et Vingt-et-Un. Il fait état de ses services auprès de plusieurs nobles (Bernard de Luxembourg et Frédéric de Cronburg)
1586, Conseillers et XXI (1 R 63)
Einspänniger dienst. Ludwig Ferle. 167. Antoni Kampff von Meintz. 226. Lucas Lüttich der trommeter. 235. Niclaus Schäffer sattelknecht. 563. Andres Herman von München. 564. Einspänniger vmb gnaden frucht. 581.
(f° 225-v) XXXI. Aprilis – Antoni Kampff Soldner Einspänniger dienst – Weisung für M. hn. XIII.
Antoni Kampff von Meintz ein reÿsig Knecht p. D Greÿsen, er hab sich ein gutte Zeit beÿ fürsten vnd Herren auch vom Adel: vnd sonderlich beÿ Bernhard von Lützemburg, vnd Frid. von Cronburg gehalten, von denen er seiner gutte Paß Port. hab vffzulegen, wie er dan von dem von Lützemburg hiemit ein schreÿben vfflege, Wo fern dan sein Person mein h. gefellig, so seÿ er erbittig mein h. vor anderen herrschafft Zudienen vnd bitt daruff Ihne In sold an Zunehmen.
Erkant, Mein h. die 13. sollen seinthalb. beuelch vnd gewalt haben H. Auenh.
Antoine Kampff sollicite et obtient le poste de maître des écuries. Il déclare avoir été élevé dans la cavalerie et savoir entraîner les chevaux ; ses qualités reconnues lui ont valu d’être proposé pour être bailli de plusieurs villages. Il prête serment pour ses nouvelles fonctions le 11 décembre 1590
1590, Conseillers et XXI (1 R 67)
Conrad Krebs resignirt den Stallmeister dienst. 543.
Stallmeister. 546. Dienst, Antoni Kampff. 581. Caspar Hindenlang. 582. Caspar Reuschel. 582. Melchior Weÿdner. 591. Antoni Kampff angenommen. 633.
(f° 581-v) den 11. Novembris – Anthoni Kampff. Stallmeisterdienst
Anthoni Kampf der einspennig vbergibt p. Hüenerer ein suppliô, vmb den stallmr. dinst, vermeldet, das er Von Jugent auff beÿ der Reüttereÿ erzogen, auch pferd abzurichten vnd Zu Zemmen souil erlehret das er meiner hern Marstal zugenüg. Zuuerseh. vnd meiner hn pferd Zu nottwendigem gebrauch abzuricht. ihm ebenso wol ge*au als ein anderer mit mehrerm gebrengh Inn war*** od* geberd* thun möchte, Auch seines thuns also bekant, das ihm hieuor ein ambtmanschafft ver ettliche dörff angebott. worden So verhoff er auch die haushaltung Zu meiner hn. gnüg. Zuuerseh.
(f° 633-v) den 11. Decemb. – Anthoni Kampff Stallmr
Anthoni Kampff der Neu angenommen Stallmr. hatt die ordnung gesworen
Baptême d’enfants du mercenaire Antoine Kempf et de sa femme Sophie en 1592, du maître des écuries en 1596.
Baptême, Saint-Thomas (luth. f° 168 n° 1164)
1592. 4. Maÿ. Antoni Kampff der Soldner, Sophia – Maria – Friderich Zorn, Anna H Pauli Hochfelders fraw vnd Maria Georg Antz des Stallschreibers dochter (im 181)
Baptême, Saint-Thomas (luth. f° n° 434)
1596. Donnerstag den 23. Decemb. Parent. Anthoni Kampff d. Stallmeister, Sophia, Inf. Antonus, Patrin. Heinrich Widd d. handels Man, Jonas schoner vff dem Kuppelhoff, Susanna Balthasar Junÿ deß schaffners haußfr. (im 74)
Autres mentions d’Antoine Kampff dans les registres du Magistrat.
1587 Juncker Heinrich Büxener hatt ein Hauß daselbsten, da Anthoni Kampff der Soldner Innen sitzt
1595 Conseillers et XXI (1 R 74) Antoni Kampffer der Stallmeister vmb Besserung seiner besoldung. 169. gebessert. 274.
1598 VII 1313 Bauherren, Anthoni Kampf Stallmeister, Ständ im Ställ. 134.
Le maître des écuries Antoine Kampff et Sophie Gœpp vendent la maison au mercenaire François Müller
1601 (2. Xbris), Chancellerie, vol. 333 (Registranda Kügler) f° 433
Erschienen Herr Anthoni Kampff der St. Straßburg Stallmeÿster, vnd Sophia Göppin haußfrauw
Haben Inn gegensein Frantz Müllers Soldners bekandt, d. Sie unverscheidenlich (verkaufft)
Hauß, Hoffstatt, Höfflin, Ställ, Gärtlin sampt einem gemeinen brunnen, mit allen and. Ihren gebeuwen gelegen Inn der St. Straßburg Im Finckwÿler, gegen dem Lumparts Hoff, hinüber, einseit Adolff Pfedersheim Kornwerffer, and.seit hn Johann Heckschers predicaten selig. erben, stoßend hinden vff das Allmendt, vnd hat ein vßgang daselbst, dauon gond Vier guldin gelts Straßburg ablößig mit Ein Hundt. guldin Straßburg. vff Sophia fallend, den Armen Weÿßenkind.n Item Fünff guldin gelts vff Fabiani vnd Sebastiani fallend, ablößig mit 100 guldin, alles Straßburg. werung, wÿland Junckher Jacob Wumbßers des eÿltern seligen erben, Sunst für ledig eÿgen, Vnd alles recht, der Khouff beschehen über diße beschwerd. so d. Khoufer über sich nemmen soll, vmb 600 guldin Straßburger werung
Hiebeÿ gewesen H Sebastian Heüß Notarius
François Müller de Baden-Baden épouse en 1587 Susanne, fille du pelletier Christophe Schertz de Rouffach
Mariage, Saint-Thomas (luth. f° 84-v n° 308)
1587. Frantz Müller von Margrafen Baden vnd Susanna Stoffel Schertzen deß Kirschners von Rufach nachgelasne dochter (im 95)
Baptême d’un enfant du mercenaire François Müller et de sa femme Susanne
Baptême, Saint-Thomas (luth. f° 45-v n° 235)
1595. Sontag den 11. Maÿ. Parent. Frantz Müler der soldner, Susanna – Inf: Alexander – Patrin. Carolus Ringler d. Apotecker, Sigismundus flach, Maria h. Pauli hochfeld. des Alt. Stattschreÿbers tochter (im 49)
Originaire de Baden-Baden, le mercenaire François Müller sollicite un poste de messager en 1589. Il déclare que Martin Boblitz est son beau-père, qu’il a servi pendant six ans les Ribeaupierre, pendant deux ans Wolffhelm Bock de Blæsheim, pendant deux ans à Guttenheim, pendant deux ans Jean Conrad Rechberger, pendant deux ans Frédéric de Schauenbourg et qu’il a épousé la fille Lingelsheim
1589, Conseillers et XXI (1 R 66)
Einspänniger dienst. Philipp Bock der reißig knecht. 247. Gall Luck von Simringen. 255. Frantz Müller der reisig Knecht. 462. Paulus Rott. 517. Michel Poleÿ von Carlstat. 581. Georg Baldauff. 705. Andres Handwercker. 717. Paulus Schad. 725. Hans Jacob Zengel. 750.
(f° 462) XXVIII. Augusti – Frantz Müller vmb den Einspänniger dienst.
Frantz Müller der Reÿsig Knecht vbergibt ein suplôn p. Bittelb. vmb den einspänniger dienst, seÿ von Marggrauen Baden bürtig, Martin Poplitz seÿ sein stieffvatter gewes. hab er sich 6. Jar beÿ dem von Rapstein 2 Jar beÿ Wolffhelm Bock von Bleßheim, Zweÿ Jar beÿ einem von Guttenh. 2 Jar beÿ Hanß Conrad Rechbergern, 2 Jar beÿ Friderich von Schawenburg vnd beÿ dannen wan Rest ein Jar lang v.hal* vnd sich Jetz mit Kl. Lingelßheim tochter v.heurat, bitt Ihne Zu einem einspänniger. Anzunehmen, erbeutt er sich wol Zuhalt.
Erkandt, Man soll Ihme für dißmal seine anbietens danck. h. Stösser H. König
Le messager François Müller et sa femme Susanne Lingelsheimer, assistée de son frère Martin Lingelsheimer, hypothèquent la maison au profit du messager Alexandre Esslinger
1609 (14. 7.bris), Chancellerie, vol. 384 (Registranda Kügler) f° 389
(Inchoat. fo: 407.) Erschienen Frantz Müller der Ein Speninger vnd Susanna Lüngelßhemin sein eheliche haußfr. Mit beÿstandt bewilligung Hn Martin Lingelßheimer Ihres Bruders
In gegensein Alexand. Eßlings auch Einspeningers, demselben Unverscheidenlich schuldig Zu sein 50 Pfund
dafür Vnderpfand sein soll, Hauß, hoffstatt, höfflin Stall Gärttlin sampt einem gemeinen Brunnen auch allen Iren gebewen geleg. Im Finckweiker gegen dem Lumbharts hoff hin vber, einseit neben Adolff Pfederßheim kornwerffer, 2.sit neben eines Kachlers s. wittwe stoßend hinden vf d. allmendt, davon gend 4. gld. gelts ablößig mit j C. gld den Armen weißen Kind. So dann 5 guldin gelts mit j C gld abzulösen, wiland Jr Jacob Wurmbsers selig. sunst eÿgen
den Kauffbrieff hatt der glaubig. vnd.pfandts weis Zu handen empfang.
Autres mentions de François Müller dans les registres du Magistrat
1610 Conseillers et XXI (1 R 89) [Frantz Müller aufzug auf die grienwarth, vmb frucht. 374.]
1611 VII 1326 Bauherren, Frantz Müller vff Grienwarth. 73. 84. [wein verkauff]
1611 XV (2 R 39) Frantz Müller der Wartmeister vf der grienen warth, Weinschencken, Winckelwürth. 133. 139. 183.
1613 VII 1328 Bauherren, Grienwart, Frantz Müller der Warthmann. 143. 157. [pt° Landgrabens]
1614 VII 1329 Bauherren, Frantz Müller vff der Grüenen warth, hinderhauß. 72. 86. 162.
Garde à la Grünwart, François Müller se marie en 1612 avec Appolonie, veuve du maçon Loup Hertz
Mariage, Saint-Pierre-le-Jeune (luth. p. 249 n° 64)
1612. Dom. 15 post Trin. 20. Sept. Frantz Müller der wartman auf der grünen wacht, Appollonia, wolf hertzen des Maurers hind.lassene wittwe. Eingesegnet Mont. d. 12. Octob. (im 128, procl. Saint-Thomas f° 331 n° 1007)
Péager à la Hohwarth, François Müller acquiert le droit de bourgeoisie de sa femme Appolonie Maurer, veuve du maçon Loup Hertz.
1612, 2° Livre de bourgeoisie (4 R 104) p. 956
Frantz Müller der Zoller Auff d. Hohenwarth Empfahet d. Burgerrecht von Apolonia Maurerin, weÿlandt Wolff hertz deß geweßenen Maurers hind.laßene Witib, wüll Auff der Maurer Zunfft stub. dienen, Actum den j 10.bris Aô 1612.
Le maçon Loup Hertz épouse en 1603 Appolonie, veuve du transporteur Clément Klein
Mariage, Saint-Pierre-le-Vieux (luth. f° 84)
1603. 22 Martÿ. Wolff Hertz der Maurer, Apolonia, Clemens Kleinen des fuhrmans Hinderlasne Wittwe (im 89)
Originaire de Kempten, Loup Hertz devient bourgeois par sa femme Appolonie, fille du maçon Laurent Maurer
1603, 2° Livre de bourgeoisie (4 R 104) p. 826
Wolff Hertz der Maurer von Kempten empfahet des Burg Vonn seiner haußfrawen Appolonia weÿlandt Lorentz Maurer deß Maurers selig. dochter, Vnnd Will Zun Maurern dienen. Actum 16. Junÿ.
Originaire de « Matheron » en Westrich, le charretier Clément Klein épouse en 1592 Appolonie, fille de Laurent Maurer
Mariage, Saint-Pierre-le-Vieux (luth. f° 25, n° 4)
1592. Clemens Klein von Matheron auß dem Westerrich Karcher, J. Appollonia Lorentz Maurers verlaßne tochter eingesegnet 17. Januarÿ (im 30)
Appolonie Maurer, veuve de François Müller, se remarie en 1616 avec le menuisier Adam Georg : contrat de mariage, célébration
1616 (15.8.), Not. Strintz (Daniel, 58 Not 56) n° 562
(Eheberedung) zwischen dem ehrsamen und bescheÿdenen Meister Adam Georgen Schreinern burgern Zu Straßburg, vnnd sÿgristen Inn d. Pfarrkirchen Zum Jungen St Peter daselbsten Ane einem
So dann der ehren: v tugendsam frauwen Appolonien Maurerin, Weÿland Frantz Müllers Zollers vff der hohenwarth vor dem weissenthurn gelegen selig Wittib Am Anderntheÿl, Auch darbeÿ Inn beÿsein hernach vnd.schribenen beed.seit erpettener beÿstender
Actum In Straßburg Donnerstagß den 15. Augusti 1616.
Mariage, Saint-Pierre-le-Jeune (luth. p. 276 n° 49)
1616. Domin. 12 post Trin. Adam Jerg d. sigrist Zum Jung. S. Pet. Appolonia, Frantz Müllers des Einspännigers hind.lassene witwe. Eingesegnet Zinst. d. 27. Aug. (im 142)
Garde à la Grünwart, François Müller, sa femme Appoline et le tuteur des enfants de François Müller nommés Marie, Jean Bernard, Alexandre, Jeanne et Susanne vendent la maison au boucher Frédéric Niclaus et à Appolonie Knoderer
1613 (ut spâ [xj. tag Martÿ]), Chancellerie, vol. 404 (Registranda Meyger) f° 167
(P. fol. 159.) Erschienen Frantz Müller warthman vff d. grienen warth vnd Appolonien sein eheliche haußfr, für sich selbst, So dann Christoff Hilscher der weinschenck Alhie Als Vogt Marien, hannß Bernhardt, Alexanders, Johannæ und Susannæ, obgedachts Frantz Müllers ehelich. khind. vögtlich weÿß, (verkaufft)
Friderich Niclauß dem Metziger burgern Zu Straßburg vnd Appolonien Knoderin seine haußfr.
hauß hoff, hoffestatt, Stall vnd Gemeÿner Brunen, mit Allen Ihr. geb. & geleg. Inn d. Statt Straßburg Im Finckweÿler beÿ dem Platterhauß, gegen dem Lumbert hoff vber, ein sit neb hannß Adolff Pfederßheim dem Kornmesser, and.seit neben Andreß dornecker dem Kachler, hind. vff Lorentz Bückhlell den gartenmann stoßend, dauon gend iiij guldin gelts Abloßig mit j C gl. werung vff dem weÿsen hauß, So dann v gl gelts wid. kheüffig mit j C g werung K. Clauß Jacob Wurmßer Stettmeÿster vff (-) Sunst ledig vnd eÿgen, Vnd Ist disser Khauff Zugang. vber obbestimpte beschwerd. für vnd vmb 350 pfund
Appolonie Knoderer épouse en 1605 le teinturier Michel Grassmann, fils du teinturier Georges Grassmann
Mariage, Saint-Nicolas (luth. f° 64 n° 1)
1605. den 22. Januarÿ seindt ehelich eingesegnet worden mit Namen Michael Graßman der Schwartzferber, Jörg Graßmans des Ferbers vndt Burgers alhie Sohn, Vndt Jungfr. Apollonia Gnotterin, Jacob Gnotterers des Metzgers vnndt burgers alhie Tochter (im 72)
Appolonie Knoderer se remarie en 1611 avec le boucher Frédéric Niclaus, originaire de Nördlingen.
Mariage, Saint-Nicolas (luth. f° 92-v n° 41)
1611. Den 4. Novembr. seindt ehelich eingesegnet Worden Friderich Niclauß von Nördlingen der Metzger, Weÿlandt Friedrich Niclauß des Metzgers vndt Burgers seligen daselbst nachgelaßener Sohn, vnndt Fraw Appolonia Gnotlerin, weÿland Michel Graßmans des Ferbers vnd Burgers sel. alhie nachgelaßene wittwe (im 101)
Le boucher Frédéric Niclaus, originaire de Nördlingen, devient bourgeois par sa femme Appolonie, veuve du teinturier Michel Grassmann
1611, 2° Livre de bourgeoisie (4 R 104) p. 941
Friderich Niclaus, der Metzger Von Nörling. Empfahet d. Burgerrecht Von Apolonia Weÿlandt Michel Graßmans deß ferbers hund.laßner wittib vnd wüll Zu Blumen dienen Actum den 14 9.bris aô 1611.
Appolonie, femme divorcée de Frédéric Niclaus, épouse en 1618 le boucher Georges Scheiblé
Mariage, Saint-Thomas (luth. f° 407 n° 1275)
1618. Dominica 17 Trinitatis. Görg Scheible von Dischlingen auß der Obern Pfaltz der Metzger vndt Apollonia, Friedrich Niclaus d. Metzgers abgescheidene Haußfraw (im 420)
Georges Schable, natif de Dischingen en Haut-Palatinant, devient bourgeois par sa femme Appolonie, fille du boucher Jacob Anderer (Knoderer)
1618, 4° Livre de bourgeoisie f° 5
Georg Schable d. Metzger Von Marckdisching. In d. obern pfaltz Empfangt d. Burg. recht von Apolonia Jacob Anderers deß Metzgers Alhie Tochter vnd wüll zu Blumen Zünfftig sein Actum den 16. xbris 1618.
Assistée de son père Jacques Knoderer, Appolonie Knoderer, femme du boucher Frédéric Niclaus, vend la maison au boucher Gaspard Fischer et à sa femme Barbe Fendich
1615 (ut spâ [xiij. 7.bris]), Chancellerie, vol. 418 (Registranda Meyger) f° 415-v
(Inchoat. in Proth. fol. 348.) Erschienen Appolonia Knodererin Friderich Niclaus des Metzigers burgers Zu Straßburg eheliche haußfrauw mit beÿstand & hannß Adolff Pfetterßheim des kornmessers Ihres geschwornen vogts vnd Jacob Knoderers des Metzigers burgern Zu Straßburg, Ihres Vatters (verkaufft)
Caspar Fischer dem Metziger burger Zu Straßburg vnd Barbara Fendichin seiner eheliche haußwürthin
hauß, hoff, hoffestatt vnd gemeiner Brunnen, sampt dem Stall mit Allen Ihren gebeüwen & gelegen Alhie Inn unserer Statt Im Finckweÿler beÿ dem Platterhauß gegen dem Lumpertshoff vber, einsit nebent obgedachtem hannß Adolf Pfetterßh. dem Kornwerffer, vnd Andersit nebent Andres Dornecker dem Kachler hindten vff Lorentz Bürckell den gartenmann stoßend, dauon gend 4 guldin gelts, Ablößig mit 100. gld. vnd (-) dem weißenn hauß Alhier, So dan 5 guldin gelts widerlößig mit j C gld. beede posten Straßburger werung, herrn Clauß Jacob wurmser Stettmeister, Alhie, Sunst ledig vnd eÿgenn Vnd Alles Recht & Also das & Vnnd Ist dißer Khauff vber obbestimpte beschwerde so die Kheüffere zuuerezinsen vber vff sich genommen Zugangen vnd beschehen für vnd vmb 500 pfund pfenning Straßburger
(Vide Nachtrag in Regist. 163. fol. 517.)
[in margine :] erschienen Appolonia Knoderin mitbst hanß Adolff Pfederßh. Ihres vogts, hatt Inn gegensein Caspar Fischers bekhant, das er Ihro die 175 lb erlegt (…) Act. 30. Januarÿ 1618.
Erschienen Cunrad Mohr als welchem disse schuld Zustendig hatt In gegensein Christman Knoders Als Jetzig. Khouffers bekhant das er Ime vff seiner Restirenden 200 lb. d (…) Quitt. & Act. 1. Nouemb. 1621.
Originaire d’Aufkirchen près d’Erding, Gaspard Fischer épouse en 1605 Anne Blum, veuve du boucher Marc Schedler
Mariage, Saint-Nicolas (luth. f° 64-v n° 7)
1605. den 5 Martÿ seindt ehelich eingesegnet worden Caspar Vischer von Auffkirchen beÿ Orting. der Metzg. v. Burger alhie Vnd Fr. Anna Blumin Weÿland Marx Scheddlers des Metzgers vndt Burgers seeligen allhie nachgelaßene wittib (im 73)
1601, 3° Livre de bourgeoisie (4 R 105) p. 642
Caspar Vischer der Metzger von Auffkirch auß der Graffschafft Endingen Kaufft d. Burg: mit beÿstand Marx Schäffleren, gibt sein nahrung für 100 fl. ahn, Will Zu Mezgern dienen. Actum 16. Aprilis 1601.
Le boucher Marc Schedler, originaire de Pforzheim, épouse en 1582 Anne, fille du meunier Guillaume Blum
Mariage, Saint-Thomas (luth. f° 318 n° 642)
1582. Dominica Quinquagesima. Martin (Marx) Schedler von pfortz. der Metzger und Anna Blumin Wilhelm Blumen des Mullers nachgelasne dochter 5 Martÿ (i 323)
Marc Schedler devient bourgeois par sa femme trois semaines après son mariage.
1582, 2° Livre de bourgeoisie (4 R 104) p. 500
Marx schadlerr vonn pfortzheim d. Metziger Hatt das Burgrechtt empfangen vonn ana weÿlandtt Wilhelm bluonen des mulers dochtter vnnd will mitt den metzigernn dienen acttum denn 29. Marty 82
Gaspard Fischer épouse en 1612 Barbe, fille du pasteur Jean Vendius
Mariage, Saint-Nicolas (luth. f° 94-v n° 4)
1612. den 16. Martÿ seindt ehelich eingesegnet worden Caspar Vischer der Metzger vnndt Burger allhie vnndt Junfgfraw Barbara Vendin, weÿlandt Herrn Johannes Vendÿ gewesenen Pfarrherrs Zu Berstett nachgelaßene dochter (im 103)
Barbe, veuve de Gaspard Fischer, épouse en 1618 le mégissier Raoul Schott le jeune.
Mariage, Saint-Thomas (luth. f° 407-v n° 1282) 1618. Dominica 23 Trinitatis. Rudolph Schott der Jüngere der Weißgerber, vndt Barbara, Caspar Fischers d. Metzgers hinderlaßene Witwe (im 421)xb b vve Fischer, St Tho i 421
Appolonie Knoderer, femme du boucher Georges Scheubel, assistée de son père Jacques Knoderer et de son frère Chrétien Knoderer, cède à Conrad Mohr un capital dû par le boucher Caspar Fischer sur sa maison
1619 (xxv. Februarÿ), Chancellerie, vol. 436 (Registranda Meyger) f° 140
(Inchoat. in Prot. fol. 97.) Erschienen Appolonia Knoderin Geörg Scheübells des Metzigers burgers Zu Straßburg haußfr. mit beÿstand Jetzemelts Ihres hauswürths Auch Jacob Knoders Ihres vatters, Christmann Knoders Metzig. Ihres Bruders vnd hanß Adolff Pfederßheim kornwerffer burgern Zu Straßburg Ihres gewesenen Vogts (verkaufft)
Cunrad Mohren burg. Zu Straßburg
200 pfund hauptgutt So weÿland Caspar Fischers des Metzigers selig erb. Von Ihrer erkhaufften Behausung Im Fnckweÿler Zuthun Ist vnd daran Alle Jahr vff Michaelis xxv lb d mit sampt dem zins Zuerleg. schuldig pnt in Reg. 1615. fol. 416.
Le mégissier Raoul Schott et sa femme Barbe Vendius ainsi que les héritiers Fischer vendent la maison au boucher Chrétien Knoderer et à sa femme Salomé Mutzig
1619 (ut spâ [xj. Martÿ]), Chancellerie, vol. 436 (Registranda Meyger) f° 177-v
(P. fol. 112.) Erschienen Rudolff Schott der Jünger weißgerber burger Zu Straßburg vnd Barbara Vendÿin sein eheliche haußfr. Item Margred Fischerin wÿland Michell Fischers seligen dochter mit beÿstandt Geörg Fischers des Metzigers Ihres Vogts, diße für sich selbst vnd Alle Ihre erben, So dann herr Johann Ansorg der handelßmann vnd Jacob Böhler bede Als eingeschworener vogt vnd von Einem Ersamen Kleinen Rath verordneter Inn namen wÿland David Saulers Zu Jeschingen seligen Kinder mit namen Margred, Annen, Mariæ, Ursulen vnd Micheln, (verkaufft)
Christman Knoderer dem Metziger burgern Zu Straßburg vnd Salome Mutzigin seiner ehelichen haußwürthin So auch bede zugegen
hoff, hauß, hoffestatt vnd Stall, sampt dem gemeinen Brunnen Auch Allen Andern Ihren gebeüwen & gelegen Alhie In der St. St. beÿ dem Platterhauß Im Finckweÿler gegen dem Lumparth hoff vber, einseit neben hannß Adolff Pfederßheim dem Kornwerffern anderseit neben Andreß dorneckers nachkommen, hinder vff Hanß Reichard den fuhrman stoßend, dauon gend vier guldin gelts, Ablößig mit j C. gld vff dn ersten Maÿ dem Weisenhauß, Mehr fünff gulden gelts widerlößig mit j C. gld. bede posten Straßburger werung vff fabiani et Sebastiani Jr Clauß Jacob Wurmßer Stettmeister, So dann Ist die behaußung verhafftet vmb ij lb Cunradt Mohren dem becken daran man Alle Jahr vff Michaelis xxv lb Zuerlegen Anno 1620. den ersten Ziel Sunst ledig vnd eigen, Vnd Alles Recht & Also das & Vnnd Ist dißer Kauff vber obgestimpte beschwerde so die Keüffere vff sich genommen Zugangen vnd beschehen für vnd vmb 350 pfund
Hiebeÿ sind gewesen Jacob Knoderer des Keüffers Vatter, hanß Adolff Pfederßheim, Rudolff Schott vnd Georg Scheübell
Fils du boucher Jacques Knoderer, Chrétien Knoderer épouse en 1615 Salomé, fille de Chrétien von Mutzig.
Mariage, Saint-Nicolas (luth. n° 8)
1615. den 22. Maÿ sind ehelich eingesegnet worden Christmann Knoderer der Metzger, Jacob Knod.ers des Metzgers vnd Burgers alhie Sohn, vnnd Jungfr. Salome Christmann Von Mutzig des Burgers alhie Tochter (im 114)
Chrétien Knoderer et Salomé von Mutzig hypothèquent la maison au profit de Barbe Stœffer, veuve du marchand de vins Blaise Leitersperger
1624 (ut spâ [xiiij. Januarÿ]), Chancellerie, vol. 452 (Registranda Meyger) f° 29-v
(Inchoat. in Prot. fol. 22.) Erschienen Christmann Knoderer Metziger Vndt burger Zue Straßburg vndt Salome Von Mutzig sein eheliche haußfrauw
haben bekhandt In gegenwärtigkheit herrn Geörg Schwartzen Notarÿ burgers Zue Straßburg Alß Vogt Fr. Barbaræ Stöfferin, Weÿland Bleß Leittersperger Weinhändlers seligen witwen – schuldig seÿen 500 pfundt
zu vnderpfand verleg, Hoff, Hauß, hoffstatt, Scheür, Ställ vndt Brunnen, Auch Allen Anderen ihren gebaüwen & gelegen Inn der St. St: In Finckweÿler, eins. Adolff Pfetterßheim Ands: N: N: dem Kachlern hinden vff ein Allmendt gaß, Dauon 4 fl. gelts lößig mit j. C. fl. dem Weÿß..hauss, Sodann 4 ½ fl. gelt wid. keüffig mit j. C. fl. bede posten Straßburger Wehrung h. Johann Mockhen Inn Schaffners weÿß, Sonst ledig vndt eÿgen
Chrétien Knoderer vend la maison au boucher Jean Fischer et à sa femme Marie Ohl
1628 (27. Decemb.), Chambre des Contrats, vol. 462 f° 689
(Protocollat. fol. 195) Erschienen Christman Knoderer der Metzig. burg. Zu St.
Verkaufft Hannß Fischer auch Metziger vnd Burger Zu St. vnd Mariæ ohlin seiner haußfr. so beede Zugegen ihnen festiglich kauffen
Ein behausung hoff, hoffstat Scheür vnd Ställ mit allen anderen deren gebäwen alhie im Finckweiler neben Adolff Pfederßheim deß kornwerffers s. wittib ein vnd anderseit neben hanß (Renchärdten) dem Kachler hinden vff hanß Reichard dem fuhrmann stoßend gelegen, dauon gehen Jarß vff den ersten Maÿ 2 lb 2 ß d gelts dem waisenhauß alhie in hauptgut mit 100. fl. st. wer. Item 5 fl. gelts Sr. wer. Jarß vff Fabiani et Sebastiani Fr. Judith Wurmserin geborner Wetzlerin mit 100. gld. hauptg. vorberüerter wer. abzulösen, So Ist d. hauß auch noch v.hafft. vmb 500. lb.d Barbara Stösserin s. Erben daran vff Mariæ V.kün. nechstkünfftig 250. lb sampt einem Jarß Zinß nachgehendts alle Jar 50. lb (…) sonst eÿgen, Vnd ist der Kauff vber die beschwerd. vßerhalb deß Jahrßzinß von obig. 500. lb d welchem Zinß der v.keuffer richtig zumach. schuldig sein soll, noch beschehen per 150. lb
dabeÿ gewesen H Georg Schwartz Nots.
vide in Regist. 1639. fol. 517.
Fille de Chrétien Ohl le jeune, Marie Ohl épouse en 1623 Jean Werner, aubergiste au Lion Rouge
Mariage, Sainte-Aurélie (luth. f° 53 n° 15)
1623. den 29. Aprilis ist nach ordentlicher außruffung eingesegnet H Hans Werner Gastgeber zum Rothen Lewen vndt Maria Ohl Christmans des Jüngern eheliche tochter (im 29)
Marie, veuve de Jean Werner, se remarie en 1628 avec Jean Fischer le jeune
Mariage, Saint-Nicolas (luth. f° 153-v n° 33)
1628. Hanß Fischer der Ju[n]ger vnd metziger Jerg fischer des alten burgen vnd metzigers alhie ehelich. sohn, vnd Maria, weiland Hanß Werners des gewesner gastgebers Zum rothen Low alhie hindl. witwe (im 163)
Marie, veuve du boucher Jean Fischer, se remarie en 1634 avec le boucher Thiébaut Bœhler, fils de Jacques Bœhler : contrat de mariage (mariage non célébré à Strasbourg)
1634 (12. Junÿ), Chambre des Contrats, vol. 473 f° 439
(Protocollat. fol. 184 – Eheberedung) Erschienen Diebold Böhler d. Metziger weÿ: H Jacob Böhlers, Alten Kleinen Rhats Verwanthen see: alhie nachgelaßener ehelicher sohn, alß hochzeiter, mit beÿstand Gall Hügels gartners vnd. wagner seines Vogts Jacob Böhlers auch gartners seinen Brudern, H Paul Heÿdels Schaffners Zu ST. Marx, hanß Schneiders ohlmanns vnd Hanß Hügels deß gartners, seiner vetern vnd Schwägern, An einem,
So dann Maria, weÿ: hanß Fischers geweßenen Metzigers vnd burgers see: alhie wittib, Alß hochzeiterin, mit beÿstand Martin Hanßlers, Ohl Michels deß Jüngern auch beed. gartner, ihres Stieffvaters vnd vogts, wie auch hanß Dauid Sultz.s Blatenscherers, Am 2 theil
La maison revient à Laurent Thierbach, quatrième mari de Marie Ohl
Fils du notaire Jean Thierbach de Weissensee en Thuringe, Laurent Thierbach épouse en 1626 Elisabeth, fille du cordonnier Michel Frœreisen
Mariage, Saint-Nicolas (luth. f° 146 n° 28)
1626. Domin. XXII. Trinit. I. vice. Hanß Lorentz Dierbach Von Weißensee auß Thüringen der Schuster, Johann Thierbach keÿserlich. Notarÿ daselbsten ehelicher Sohn, vndt Elisabeth Michael Fröreisen deß schuhmachers vnd burgers alhie hinderlasene wittwe. Zinst. post 23: Trinit. Zu St. Claus. NB. da diße hochzeit hat gehalten gehalt. worden hat für * 2. tag darvor gezog. (im 155)
Fils du notaire Jean Thierbach de Weissensee en Thuringe, Laurent Thierbach épouse en 1631 Elisabeth, fille du corroyeur Christophe Rœderer
Mariage, Saint-Pierre-le-Vieux (luth. f° 11)
1631. Dominica XIV post. Trinitatis. Hanß Lorentz Dierbach d. Schumach. Hr. Johann Dierbach deß Notarÿ Zue Weißensee in Thüring. nachgelaßener Sohn J. Elisabeth Christoff Rederer deß Rothgerbers allhie eheliche tochter 9. 7.bris (im 13)
Laurent Thierbach devient bourgeois par sa deuxième femme un mois après son mariage
1631, 4° Livre de bourgeoisie p. 121
Hanß Lorentz Dierbach Von Weißense der Schumach. Empfangt d. Burgrecht von seiner haußfrauen Elisabetha Christoph Rederers deß Rothgerbers vnd Burg Alhier dochter, will Zu den Schimach. dienen den 4. 8.bris 1631.
Laurent Thierbach épouse en 1638 Marie Ohl, veuve du boucher Thiébaut Bœler
Mariage, Saint-Nicolas (luth. f° 201-v n° 14)
1638. Dom Exaudi 6 maÿ i.a vice in Festo Pentecostes 13. Maÿ 2.a vice. Hans Lorentz Dürrbach der Schuhmacher vnd Burger alhie, vnd Maria Ohlin dieboldt Beler des Metzgers vnd Burgers alhie nachgelaßene wittib. (im 211 – procl. cathédrale p. 409)
Marie Ohl, veuve de Jean Fischer et épouse actuelle de Laurent Thierbach passe un accord avec le marchand épicier Jean Adolphe Franck concernant le complément de paiement suite à la vente passée le 13 septembre 1615
1639 (15. Junÿ), Chambre des Contrats, vol. 483 f° 516-v
Erschienen Maria Ohlin, Weÿland Hanß Fischers deß Metzigers seel. alhie hind.laßene witib, an ietzo hanß Lorentz Thierbachen deß Schuhmachers burgers Zu Straßburg eheliche haußfraw, mit beÿstand ietzernannten ihres Ehewürths, vndt Michel Ohlen, Gartners Vnder Wagner, ihres Vettern, an einem,
So dann herr Johann Adolph Franck der Specereÿhändler auch burger alhie am Andern theil,
Zeigten an und bekannten, demnach Caspar Fischer geweßener Metzger und burger alhie Von Apollonia Knodererin, Friderich Niclaußen auch Metzgers ehelicher haußfr. den 13. Septembris Anno & 1615. ([in margine :] vide in Notÿ Meÿ: Regist. 1615. fol : 416. et in Regist. 1628. fol. 689) Ein Behaußung, sampt deren gebäwen & alhie im Finckweiler geleg. Vermög der durch H.Hilarium Meÿer, den Notarium vffgericht. v.schreibung, erkaufft, an welchem Kauffschilling der rest nemblich. 150. lb laut darbeÿ befindlichen quitung herrn Johann Ulrich Meÿgern dem Noto. in Anno & 1622. den 8.ten 8.bris, mit damahls leichten gelt abgelösst und bezahlt worden, solche Behaußung aber den 27.ten Decembris Anno & 1627. durch Christmann Knoderer den Metzger nunmehr see: obgedachtem hanß Fischer und deßen haußfr. auch obgnt. Käufflichen Vbergeben, Inmaßen Sie Maria Ohlin dieselb noch in Würcklichem besitz hat Als heten Sie sich mit einander in güte Zu Verhüetung Vnd ersparung Uncostens, so deß weg. angewendet werden müeßte, dahin Verglichen, daß Sie hanß Fischers see: Witib ihme herrn Francken für den deßohrts geforderten Nachtrag, Sintemahl dieße Nachträgliche Ansprach von gerüerten Johann Ulrich Meÿgers Witib vnd Erben vff H. Christian Schellen XXI.er hernacher von ihme H. Schellern vff weÿl. Conrad Mooren Erben, nachgehendts vff Michel Krugen gewesenen Würths Alhier Zuem Sternenberg, Volgendts von ihme Krugen vff hanß Schuster Schirmbs v.wanth. Zu Franckhfurth vnd endlich vff ihne Johann Adolph Francken erwachsen, für hauptgut (…)
Les héritiers de Barbe Stœsser, veuve de Blaise Leitersperger passent un accord avec Marie Ohl, veuve de Jean Fischer et épouse actuelle de Laurent Thierbach concernant la somme garantie sur la maison en vertu de l’obligation passée par Chrétien Knoderer
1642 (30. Martÿ), Chambre des Contrats, vol. 488 f° 286-v
Erschienen Weÿl. Barbaræ Stößerin auch Weÿl. Bläß Leiterspergers nachgelaßene wittibin seel: Erben und Erbens Erb. mit nahmen Sara Köchin weÿl. Jacob Eckhelß deß Küeffers seel. nachgelaßene wittib mit beÿstand H Johann Kelterers Kl. Rhats Verwanthens ihres Vogts Philipß Groß der Weißbeck alß Nachkomm. weÿl. Bläß Hartmanns deß Meelmanns seel. hannß Georg Schneider der Stattschloßer für sich selbst, Eberhard Sÿffermann der Sporer alß Ehevogt Salomeen Köchin, Elisabeth Köchin, weÿl. Martin Baldners deß ältern Fischers seel. wittib, mit beÿstand ersternanndts Seÿffermanns ihres Vogts
haben in gegensein Mariæ Ohlin weÿl. hannß Fischers deß Metzgers seel. nachgelaßener wittibin, anietzo hannß Lorentzen Thierbach deß Schuhmachers eheliche haußfraw, mit beÿstand ersternanndts ihres ietzig. Ehevogts bekannt
demnach eingangß ernanndte Barbara Stößerin weÿl. Christmann Knoderern dem Metzig. 500 Pfund dargelühen, und Er Knoderer beÿ verkauffung seiner alhie im Finckhweiler gelegener Behaußung vorgedachten hannß Fischern dem Metzgern und seiner damahlig. haußfrawen Mariæ Ohlin vorgemeldt alß Käuffern solche 500. lib alß eine vff der verkaufft. Behaußung hafftende Beschwärdt angegeben (Quittung)
La maison revient à Jean Laurent Thierbach, fils de Laurent Thierbach, qui épouse en 1666 Ursule, fille du commissaire priseur Jean Pickhart : contrat de mariage, célébration
1666 (21. Maÿ), Chambre des Contrats, vol. 532 f° 307-v
(Protocoll. fol. 60.b – Eheberedung) Erschienen Hannß Lorentz Thierbach der Schuhmach. und Burg. Zu Straßburg alß hochzeiter, mit assistentz Andres Thierbachs deß huetmachers Burgers alhie seines noch ohnentledigtenen Vogts,
so dann Jungfrau Ursula Johann Pickharts deß Käufflers Burgers Zu Straßburg eheliche dochter, alß hochzeiterin, mit beÿstand erstermelts ihres eheleiblich. Vatters am andern theil
Mariage, Saint-Nicolas (luth. f° 275 n° 12)
1666. Domin: Pentecostes et Trinit : Johann Lorentz Thierbach d. Schuhmacher v. Burg. alhie, weÿl. Johann Laurentÿ Thierbachs deß geweß. Schuhmach.s v. Burg. alhie hind.laßenen Ehelicher Sohn, vnd Jungfr. Ursula H. Johann Bickhards, deß Käufflers v. Burger alhie eheliche Tochter. Copul. ad D. Nicol. 14. Julÿ post preces hebdomad. (im 287)
Marie Salomé, fille du musicien Philippe Schætzel donne quittance à Jean Laurent Thierbach d’une somme due par un accord passé devant la Chambre des tutelles. En marge autre quittance remise en 1720 au boucher Claude Hansmetzger
1685 (3.5.), Chambre des Contrats, vol. 555 f° 247-v
Maria Salome weÿl. Philipp Schätzels deß Musicanten hinderlaßene dochter mit beÿstand Hannß Adolph Voltzen deß Schuhmachers Ihres verlobten und Carl Meÿers auch Schuhmachers Ihres geweßenen und noch ohnentledigtenen vogts
in gegensein Hannß Lorentz Thierbachs deß Schuhmachers – daß Sie Schätzelin die Jenige 100. fl. so vermög Vergleichß von E. E. Vogteÿgericht in Anno 1677 den 31. Martÿ producirt und approbirt
auff sein Thierbachs hauß allhie im Finckweiler einseit neben H. Gerhard Von Stöcken U. J. D. und Pand: Prof. nunmehr seel. nachgelaßenen Erben, anderseit neben deß mehrern Hospitals behaußung gelegen angelegt worden, nunmehro empfangen auch alle davon Verfallenen Zinnß abgestattet
[in margine :] (…) in gegensein Cladi Hannß Metzgers deß Metzgers als nunmahligen proprietarÿ hierinn bem. im finckweiler liegend. Haußes (quittung) den 23. augustj 1720.
Jean Laurent Thierbach loue une partie de sa maison à Frédéric Magne de Berckheim
1689 (24.7.br), Chambre des Contrats, vol. 560 f° 476
hans Lorentz Thierbach, der Schuhmacher
in gegensein /:tit:/ Herrn Friderich Magni von Bergheim
entlehnt, In seiner im Finckweiler gelegenen wohn behaußung die Oberste Stub und Cammer geg. über, Mehr eine Cammer in den hoff sehend, und die undere Stub sambt der Kuch. und hauß Ehren, und den hindern Kellern wie auch under dem Gang platz Zum holtz – angeh. auff instehed. Michaelis dießes Jahrs umb 14 pfund pfenning jährlich. Zinßes
Ursule Pickhard meurt en 1690 en délaissant trois enfants. La masse propre au veuf est de 217 livres, celle des héritiers de 18 livres.
1690 (1.7.), Not. Kitsch (Jean, 1 AH 6014) n° 283
Inventarium undt beschreibung aller u. Jed. Haab undt Nahrung, so die Ehren: undt tugendtsame Ursula Pickhardtin, deß Ehrenhafft. Mstr. Joh. Lorentz Thierbachs, Schuhmachs. burgs. alhier Zu Straßburg gewes. eheliche haußfraw, nunmehr seelige, nach Ihrem den 5. Jan. Jüngsthien tödlich genommenen hienscheid. hind. Ihro v.laß., welche verlaßenschafft auf freundliches ansuch. erford. u. begehren deß Ehrengeacht. Hn Johann Jacob Bruds. Led.händlers burgs. Zu gesagtem Straßburg, als geordnet u. geschwornen Vogts Hanß Lorentz, Annæ Mariæ undt Ursulä d. vstorb. seel. mit dem hind.laß. wittib. ehelich erzeugter Kind. u. ab intestato nachgelaß.er Erb. (…) welches beschehen in Straßburg, Sambstags den 1. Julÿ Anno 1690.
Inn einer inn d. Statt Straßb. im finckweÿler gelegen: inn dieße v.laß. gehörig. hernach beschriebenen behaußung hatt sich befund. wie volgt.
Im ob.n hauß öhren, Inn d. Cammer A
Eÿgenthumb ahne einer behaußung, deß Wittibers Verändert. (W.) It: hauß, hoff, hoffstatt, Stallung, sampt j. gemeinen bronnen mit allen weiten, rechten, Zugehörden undt gerechtigkeiten, gelegen in d. Statt Straßb. im Finckweiler, einseith neben Hn: Nicl. Jundten, Alten Ammeisters seel: Erbens Erben, and.s neben Mr. Johann Blancken dem Zimmermann, hindten vf N. N. dem Karcher stoßend gelegen, so gantz freÿ ledig undt eÿgen, undt demnach die Stallung nicht genoß. word. u. man sich d.selb. nicht bedienen kan, sond. Zu pferdt Vor die officiers hergegeb. wird, als ist die behaußung hieher angeschlag. word. p. 250. lbd. Ist darüber kein brieff vorhandten undt hat solches der Wittiber beÿ weÿl. Frn. Mariæ Ohlin seiner Mutter seel. Verlaßenschaffts Abtheil. in A° 1665. Käuflichen übernommen
Copia d. Zwischen dem hind.laß.en Wittiber u. d. verstorbenen frn seel. Zu Zeitt Ihrer Verheürathung mit einander auffgerichtet. Eheberedung (…) in unserer Cancelleÿ Contract Stub. (…) so gescheh. d. 21. deß Monatstag Maÿ im Jahr deß Hn als man Zahlte 1690.
Norma hujus inventarÿ. Des Wittibers ohnv.ändt eÿg.thumlich Vermögens, Sa. Haußraths 23, Sa. Werckzeug Zum Schumach. handwerck gehörig 1, Pfenningzinß hauptgüter 25, Eÿg.thumb einer behaußung 250, Summa summarum 300 lb – Schulden 82 lb, verbleibt 217 lb
Auf solches undt endliche wird auch d. Erb. ohnv.ändt eÿg.thumliche Nahrung beschrieben, Sa. haußraths 5, Sa. Silb. 3 ß, Guld. Ring 1, Ergäntzung 11, Summa summarum 18 lb – Morgengaab 15
Conclusio finalis Inventarÿ 236 lb
Jean Laurent Thierbach vend la maison au geôlier André Müller et à sa femme Anne Marguerite Wagner
1694 (13.2.), Chambre des Contrats, vol. 566 f° 124-v
Hans Lorentz Thierbach der Schuhmacher mit beÿstand Christoph Thierbach deß Huthmachers seines leiblich. bruders
Andres Müllers, des Thurnhüthers und Annæ Margarethæ geb. wagnerin
hauß, hoff, hoffstatt, Stallung, sambt allen deren Gebaüen recht. und Zugehördt. allhier, in specie auch der Gemeinschafft deß bronnen, allhier im finckweiler einseit neben Johann Blancken dem Zimmermann and. seit neb. weil. Hn Johann Rudolph dünckels, gewesenen Medicinæ Doctoris & Practici nachgelaßener Wittib hinten auf andres Hucken, den holtzkarchen stoßend gelegen, welche behaußung umb 50 lb Capital dem weisen hauß allhier verhafftet – umb 450 pfund
[in margine :] Ursula geb. Thierbachin hierinn Johann Lorentz Thierbach des Verkäuffers nun seel. nachgelaßene Tochter Johann Christian Haubolt des Schneiders ietzmahlige Haußfrau, in gegensein Cladj Hanns Metzgers, des Metzgers als ietzig. possessoris hierinn beschrieben im finckweiler gelegenen haußes (Quittung), den 27. mart. 1702
Fils du jardinier Nicolas Müller, le peignier André Müller épouse en 1676 Anne Marguerite, fille du cordonnier Jean Georges Wagner
Mariage, Sainte-Aurélie (luth. p. 176)
1676. Donnerst. den 20.t Aprilis St. Aurel. Andres Müller der Strehlmacher, Claus Müllers des Gartenmanns nachgelaßener Sohn, vndt Jfr. Anna Margaretha, hans Georg Wagners des Schuhmachers eheliche Tochter (im 91)
André Müller est élu geôlier en 1682. Autres mentions d’André Müller dans les registres du Magistrat
1682 Conseillers et XXI (1 R 165) Andreas Müller würd Thurnhütter. 75.
1690 Conseillers et XXI (1 R 173) Andreas Müller der thurnhüter [pt° Thurn Costen]. 223.
1697 XV (2 R 101) Andreas Müller umb Holtz und wellen. 300, Andreas Müller der Thurnhüther. 302
1698 XV (2 R 102) Andreas Müller pt° Wellen. 242.
1704 XIII, 3 R 60 (1704-1705) denen beÿden Thurnhüthern Andreas Müller undt Johann Jacob Rhiele würdt der beÿm Wickhäußel gelegene garten durch die Obere Garten Herren auff 9 jahr lang von 1703 an zu rechnen umb 65 fl. verlehnt. 1704. 49.
Le peignier André Müller et Anne Marguerite Wagner vendent la maison au boucher Claude Hansmetzger
1701 (8.4.), Chambre des Contrats, vol. 574 f° 190
(prot. fol. 21.) Erschienen Andres Müller, der Strehlmacher und Anna Margaretha Wagnerin, deßen Ehelichen haußfrau, haben [unterzeichnet] Andreaß Miller, Ann Margaretha Müllerin
in gegensein Cladi Hans Metzgers, deß Metzgers, angezeigt und bekandt, daß Sie (…) verkaufft vnd Zukauffen gegeben [unterzeichnet] Cladi Hans Metzger
Hauß, Hoff, Hoffstatt, Stallung, sambt allen deren Gebäuen, Recht. und Zugehördt. in specie auch Gemeinschafft deß Bronnens, allhier im Finckweiler, ohnweit dem alten Blaterhauß anietzo die Schaffneÿ St Marx, einseit neben Johann Blancken dem Zimmermann and. seit neben Johannes Rein, dem Schuhmacher, hind. auf Andres Hucken den holtzkarcher, stoßend gelegen, welche behaußung vmb 50 lb.d. Capital dem Waisenhauß, Ferner vmb 300 lbd. Capital H. Johann Daniel Burger, den handelßmann, So dann vmb 100 lb.d. alt. Kauffschillings Rest weÿl. hans Lorentz Thierbachs sel. Erben, Endlich vmb 100 lbd. Capital weÿl. Johann Bilgers gewesenen Rosenwürths Zu Speÿr sel. Erben verhafftet, sonsten seÿe d.selbe gegen männiglich freÿ ledig vnd eÿgen. Ist demnach solcher Verkauff vnd Kauff über die angegebenen Beschwerden, welche der Kaüffer übernommen, Zugang. vnd beschehen vmb 250 pfund
Fils du boucher du même nom, Claude Hansmetzger épouse en 1697 Anne Marie, fille du maréchal ferrant Sébastien Vetter
Mariage, Saint-Nicolas (luth. f° 48-v n° 13)
1697. Mittwochs den 4. Sept. St. n. 1697. seind nach Zweymahliger außruffung in der Pfarrkirchen Zu S. Niclaus in Straßb. copulirt und eingesegnet worden Cladi Hanßmetzger der ledige Metzger und burger alhier weyl. H. Cladi Hanßmetzgerß gewessnen Metzgers vnd burgerß alhier nachgelaßener ehelicher Sohn, und Jungfer Anna Maria Vetterin, H. Sebastian Vetters deß Huffschmids vnd burgerß alhier eheliche Tochter [unterzeichnet] Cladi Hanß Metzger als Hochzeiter, Anna Maria Vetterin Alß Hochzeiterin (im 51)
Le notaire Lobstrein dresse l’inventaire après décès d’Anne Marie Vetter
1727, Not. Lobstein (Jean, répertoire 65 Not 22) n° 439
Inventarium über weÿland Frauen Annæ Mariæ Hannßmetzgerin gebohrner Vetterin seeligen Verlaßenschafft
Les préposés de la Taille font figurer la succession dans leur registre parce que les impôts acquittés étaient calculés d’après une fortune sous-évaluée de 800 florins (400 livres) sur un total de 4 200 florins et que certains héritiers collatéraux non bourgeois doivent régler le droit de détraction.
1727, Livres de la Taille (VII 1176) f° 170-v
(Blum F. N. 4334) Weÿl. Fr. Annæ Mariæ gebohrner Vetterin, Cladi Hannßmetzger Meisters und burgers alhier gewesener Ehel. haußfrauen Verlaßenschafft inventirt H. Not. Lobstein.
Concl. Fin. Inv: ist fol. 167. 2131. lb 6 ß 11 d. die machen 4200. fl. verstallte nur 3400. fl. alßo Zu wenig 800 fl.
Nachtrag 6. Jahr in duplo à 2. lb. 8 ß – 14 lb 8 ß
und 4. Jahr in simplo à 1. lb 4 ß – 4 lb 16 ß
Ext. Stallgeltt pro 1725. – 6 lb 9 ß
Gebott – 2 ß
Abhandlung – 2 lb 12 ß 6 d – Summa 28 lb 7 ß 6 d.
Auff bitten nachgelaßen 6 lb Rest 22 lb 7 ß 6 d
Abzug. Fr. Maria Dorothea Vetterin H. Johann Heinrich Schreiner Pfarrers Zu Zedlitzheim in Francken ehel. haußfrau soll von Finito usufructu anfallenden 112. lb. 16 ß 1 d den Abzug mit 11. lb. 5 ß 7 d
Johann Paul Müller der Huffschmidt Zu Bischen beÿl hohensteg ist alß hanauisch des Abzugs freÿ
dt. omnia d. 17. Decemb. 1727.
Claude Hansmetzger meurt en 1741 en délaissant des héritiers testamentaires. Les experts estiment la maison à la somme de 750 livres. L’actif de la succession s’élève à 1 775 livres, le passif à 1 449 livres.
1741 (5.4.), Not. Lobstein (Jean, 31 Not 55) n° 1222
Inventarium und beschreibung aller derjenigen Haab Nahrung und Güthere, so weÿland der Ehren und Wohlvorgeachte herr Cladÿ Hannß Metzger, der geweßene Metzger und burger allhier Zu Straßburg nunmehr seel: als derselbe Mittwochs den 29.ten Martÿ dießes Lauffenden 1741.sten Jahrs dießes Zeitliche mit dem Ewigen verwechßelt, nach solch seinem Aus dießer welt genommenem tödlichem ableiben Zeitlichen verlaßen, welche Verlaßenschafft auf freundliches ansuchen erfordern und begehren des Verstorbenen seel. per Testamentum verlaßener Erben (…) So beschehen in Straßburg auff Mittwoch den 5.ten Aprilis Anno 1741.
Des Abgeleibte seeliger hat per Testamentum Zu seinen Erben Verlaßen wie Volgt. 1.mo Frau Susannam Pfeffingerin gebohrene Fruthin, weÿland Herrn Johann Friderich Pfeffingers, des geweßenen Metzgers und E: E: großen raths alten wohlverdienten beÿsitzers, auch burgers allhier Zu Straßburg nunmehr seeligen nachgelaßene Frau Wittib, welche mit beÿstand Hrn für Heinrich Dautels, Notarÿ publici und berühmbten Practici, beÿ dem Geschäfft erschienen, In den Ersten Vierten Stamm theil
2.do 1.mo Weÿland Frauen Catharinæ Grießingerin gebohrener Hannß Metzgerin, S: T: Herrn Johann Friderich Griesingers, Wohlverdienten Diaconi beÿ der Neuen oder Prediger Kirchen allhier, geweßener ehelicher Haußfrauen, nunmehr seeligen nachgelaßenen fünff Kinder, benantlichen Johann Jacob, Catharinam Salome, Mariam Elisabetham, Johann Friderich und Johann Daniel, die Grießinger, deren geschworner Vogt S: T: Herr Johann Friedrich Keller, Vornehmer handelsmann undt burger allhier, welcher auch nomine seiner Curatoren, dem Geschäfft Persönlich abwartete und 2.do Frau Mariam Salome Bürckelin, gebohrner Hanß Metzgerin, herrn Johann Bürckels, des Kieffers und burgers allhier eheliche haußfrau, welche mit beÿstand deßelben beÿ dem geschäfft Zugegen war, dieße beede in den Zweÿten Vierten Stammtheil
3.tio Weÿland Frauen Catharinæ Kammin geb. Bahmeÿerin, mit auch weÿland meister Johann Philipp Kammen, dem geweßenen Metzger und burgern allhier nunmehr seeligen ehelich erziehlte beede Söhne, benantlichen 1.mo herrn Philipp Jacob Kammen den Metzger und burgern allhier, welcher in Persohn dem Geschäfft abwartete und 2.do Johann Kammen, den Ledigen Riemenschneider gesellen, deßen geschworner vogt Herr Johann Daniel Bahmeÿer, der Gastgeber Zum Falcken Keller und burger allhier, welcher nomine seines vogts Sohns beÿ dem geschäfft persönlich Zugegen war, In den dritten vierdten Stammtheil, So dann
4.to. 1.mo Frau Susannam Grünin gebohrene Kammin, Herrn Jacob Grünen, des ältern, gastgebers und burgers allhier eheliche haußfrau, welche mit beÿstand deßele, beÿ dem geschäfft Zugegen war und 2.do Frau Margaretham Schrappin, gebohrene Kammin, Herrn Johann Jacob Schrappen, des jüngern, Glaßers und burgers allhier eheliche haußfrau, welche mit beÿstand deßelben, wie auch obgedachten herrn Frantz Heinrich Dautels Notarÿ publici und berühmbten Practicci Ihres erbettenen herrn Assistenten dem geschäfft abwartete, dieße beede in den Vierten und letzten Stammtheil
Alßo alle des in Gott seelig entschlaffenen herrn per Testamentum verlaßene Erben
Copia Testamenti nuncupativi – Copia Nach Disposition
In einer allhier Zu Straßburg ane dem Finckweiler nahen beÿ St. Marx gelegenen und in dieße Verlaßenschafft gehörigen behaußung befunden worden wie volgt.
Eigenthumb ane Metzigbäncken. Ein Metzigbanck allhier zu Straßburg unter der Großen Metzig gegen den Bierhauß Zum Straß hinüber (…)
Eigenthumb ane einer Behaußung. Zween dritte theil vor ohnvertheilt v. v. ane Einer Behausung, Hoff, Hoffstatt, Stallung, mit allen deren gebäuen rechten und Zugehörden beneben d. Gemeinschafft eines Bronnens allhier Zu Straßburg im Finckweiler, ohnweit dem alten Blatterhauß, wo anjetzo die Schaffneÿ St. Marx ist, einseith neben weÿl. Hn Gerhard Zendlers, des geweßenen Metzgers Wittib v. Erben 2. seith neben weÿl. H. Mag: Martin Jägers, des geweßenen Pfarrers in dem Mehrern Hospithal allhier nunmehr seel. nachgelaßener Wittib, hinten auf Hanß Jacob Huck, den holtzkarcher stoßend, geleg. und so gegen Männiglichen freÿ leedig eigen und dieße behaußung durch (die Werckmeistere) laut Abschatzungs Zeduls Vom 6.ten Aprilis Anno 1741. Taxirt pro 750. lb. Daran in dieße Verlaßenschafft 2/3.te theil gehörig th. 500. lb ist der übrige dritte theil weÿl. Frauen Annä Mariä hannß Metzgerin geb. Vetterin, des Verstorbenen seel. hausfrauen auch seel. Erben gehörig, welch. der Verstorbene seel. wie hernach fol: fac: Zusehen Lebtägig genoßen. Darüber sagt i. teutscher pergamentener Kauffbrieff, in allh. C. C. Stub gehertiget und mit dero anhangendem Insiegel Verwahret, de dato 8.ten Aprilis Anno 1701. mit altem N° 1 notirt. Dabeÿ ferner eine Von Hn Daniel Burg. den geweßenen Handelßmann allhier nunmehr seeligen über die Ihme bezahlte und auf solcher behaußung gestandene 600. fl. Capital ertheilte Quittung dedato 15.ten Decembris 1701. auch mit altem N° 1 notirt. Dabeÿ noch ferner 1. Alt. teutsch perg. Kb. m. d. St. Sttaßb. C. C. Stub anh. Insieg. verw. datirt d. 13.ten febr. A° 1694.
Wÿdemb, Welchen der in Gott seelig entschlaffene Von auch weÿl. Frauen Anna Maria Hannß Metzgerin geb. Vetterin seiner haußfrauen seel. Zeit Lebens Crafft Testamenti nuncupativi vom 3.ten Junÿ 1720. genoßen
Antheil ane einer Behaußung in des Verstorbenen seel. geweßenen wÿdemb gehörig. Ein dritter theil vor ohnvertheilt von v. ane der hievornen à fol: (-) usque ad fol: (-) fac: (-) beschriebenen Behausung, Hoff, Hoffstatt, Stallung, mit allen deren gebäuen rechten und Zugehörden, beneben der gemeinschafft eines Bronnens allh. Zu Straßburg im Finckweiler, ohnweit dem alten Blatterhauß wo anjetzo die Schaffeneÿ St. Marx ist, einseith neben weÿl. Hn Gerhard Zendlers, des geweßenen Metzgers Wittib und Erben, and. seith neben weÿl. H. Mag: Martin Jägers, des geweßenen Pfarrers in dem Mehrern Hospithal nunmehr seel. nachgelaßener Wittib, hinten auf Hanß Jacob Huck, den holtzkarcher, stoßend, so gegen Männiglichen freÿ Ledig eigen und durch (die Werckmeistere) laut Abschatzungs Zeduls zu hieheri gehörigen dritten theil angeschlagen pro 250. lb. Die darüber sagenden Documents seind hie Vornen fol: (-) fac: (-) et seqq. specifice beschrieben.
Abzug in gegenwärtig Verlaßenschafft Inventarium gehörig, Sa. hausraths 43, Sa. Lähren Vaß 14, Sa. Silbers 4, Sa. goldenen Rings 2, Sa. baarschafft 5, Sa. Antheils ane einer behaußung 500, Sa. Eigenthums ane Metzigbäncken 1115, Sa. Schuld 86, Summa summarum 1775 lb – Schulden 1449 lb, Nach deren Abzug 322 lb
Hierzu ist nun ferner beÿzusetzen, weilen der Verstorbene seel. Meister Sebastian Stammen dem Metzger und burgern allhier Crafft der Nach Disposition vom 28.ten 9.bris 1739 §.pho 6.to seinen Metzigbanck unter der großen Metzig beÿm Eingang des Färckelmarckt über den bodenzinß der 7 ßd legirt umb 1550 lb Und aber dh. den Hn Bau Meister und herren Werckleuthe solcher Laut Abschatzungs Zeduls vom 6.ten Aprilis A° 1741. nur æstimirt worden umb 485 lb, das superfluum thut 1065. lb
Conclusio finalis Inventarÿ 1423. – Stall Summ 1310 lb
Copia Testamenti nuncupativi – 1737 (…) auf Sambstag den 22. tag des Monaths Junÿ, Morgends Zwischen Zehen und Eilff Uhren, in einer alhier Zu Straßburg, ane dem Finckweiler nahe beÿ St Marx gelegenen und dem herrn Testierer Zu Zween dritten theilen eigenthümlich zuständige behaußung, deren untern Stuben, mit denen Fenstern auf die Gaß außsehenden (…) persönlich kommen und erschienen der Ehren und Wohlvorgeachte Herr Cladÿ Hannßmetzger der Metzger undt burger allhier Zu Straßburg, Krancken und schwachen Leibes auf einem bette liegend (…) – Johannes Lobstein, Notarius
Copia Nach Dispositionis – 1739 (…) auf Montag den 28. tag des Monaths Decembris, Abends Zwischen Vier und fünff Uhren, beÿ Zweÿen hellbrennenden Liechtern, in einer alhier Zu Straßburg, ane dem Finckweiler nahe beÿ St Marx gelegener hernach gemeltem herrn Disponenten Zu Zween dritten theilen eigenthümlich zuständige behaußung, dero untern, mit denen Fenstern auf die Gaß außsehenden stuben (…) persönlich kommen und erschienen der Ehren und Wohlvorgeacht Herr Cladÿ Hannß metzger, der Metzger burger allhier Zu Straßburg, Krancken und schwachen Leibes auf dnem Seßen sitzend (…) – Johannes Lobstein, Notarius
Abschatzung dem: 6: Apprill: 1741. Auff begëren weillandt, deß wohll achtbahren undt bescheitenen H: Clattÿ hannß Metzgërß seel. Erben ist eine behausung, allhier, in der Statt Straßburg; ihm finckwiller, beÿ st: Marx gelëgen, Ein seitß neben der frau Pfarrer Jägerin, anderseitß Neben der fraw Zëntlerin deß Metzgers wittib, hinden auff Meister hucken den Holtz Karcher stoßend, wëlche behausung unden auff dem botten ein Stuben Kuchen hauß Ehren getrembter Keller gemeiner bronn der hoff und bauch Kuchen, ein alter Stall oben dar auff die hau bienen, ihm vordtern hauß oben ein Stuben Cammer Kuchen und daß hauß Ehren der gang Neben dar an die Soltaten Cammer unden dem tach 3: Cammern Ein alter tach Stull mit Zweÿ höltzren geblen und ein besetzte bienen sambt aller gerëchtig Keidt wie solches durch der Statt Straßburg geschwornen wërck Meister sich in der besichtigung befunten und Jetzigem Preÿß nach angeschlagen wirdt Vor vnd umb Ein Tausent und Vunff hundert Gulten
Der 2.t: begrieff (…) bezeichnuß der Statt Straßburg geschwornen wërck Meistern, [unterzeichnet] Johann Peter Pflug Statt Lohner, Michael Ehrlacher Werck Meister deß Meinsters, Johann Jacob Biermeÿer Werck Meister deß Zimmerhoffs
En annexe de l’inventaire, les héritiers d’Anne Marie Vetter vendent leur part de maison à Jean Henri Bühler
Erschienen Vor mit unterschriebenenem Notario, Frau Maria Barbara Fautelin, gebohren Vetterin, weÿland herrn Jonæ Fautels, deß Hueffschmidts allhier nunmehr seeligen nachgelaßene wittib, mit beÿstand herrn Joh: Carl Rothans des Färbers, Mehr Frau Anna Maria Schottin, gebohrene Müllerin, mit assistentz Herrn Johann Philipp Schott des weißgerbers, Ihres Mariti, Item Meister Johann Jacob Müller, der Hueffschmidt, Item Herr David Stamm, der Gerber und Lederbereiter, Item Herr Sebastian Stamm der Metzger, Item Herr Johann Jacob Stamm der Kieffer, Ferner Frau Anna Maria Quirin gebohrene Stammin mit beÿstand herrn Johann Conrad Heylen, des Hueffschmidts, Item Frau Margaretha Salome Wintherin gebohrene Stammin, mit beÿhilff Herrn Johann Jacob Winthers, des Metzgers Ihres hauß würths, Frau Maria Elisabetha Schmidin, gebohrene Stammin, mit assistentz herrn Johann Philipp Schmidt, des jüngern Hueffschmidts Ihres Ehevogts, Jfr. Christina Vetterin, so Majorennis und ohnbevögtigt, mit beÿstand Vorgedachten Hn Johann Conrad Heylen des Hueffschmidts, Mehr Herr Johann Schenck, als Vogt weÿl. Frauen Susannæ Merciin, gebohrener Vetterin, mit Philipp Jacob Mercÿ, dem ehemaligen gastgeber ehelich erzeugten und hinterlaßenen fünff Kindern und dann Herr Georg Friedrich Nestlin, der Trußenbader, alle Burgere allhier Zu Straßburg, dießen Letztere als Schrifftlich vom 4.ten Augusti 1736. hierzu constituirter Mandatarius Frauen Mariæ Dorotheæ Schreinerin gebohrener Vetterin, Herrn Johann Heinrich Schreiners, wohlverdienten Pfarrers der Gemeinde Zeitlitzheim in Francken Frau Eheliebstin, alle weÿland Frauen Annæ Mariæ Hannß Metzgerin gebohrener Vetterin seeligen per Testamentum Verlaßenen Erben, bekennen Hiermit offentlich, daß Sie Meister Johann Heinrich Biehler, dem Tabackbereiter und burgern alljier, auffrecht und redlich Verkaufft und Zu Kauffen gegeben haben
Ihren antheil ane einer Behaußung cum appertinentÿs, gelegen in Straßburg im Finckweiler, ohnweit dem alten Blatterhauß, wo anjetzo die Schaffneÿ St. Marx ist, einseith neben weÿland Herrn Gerhard Zendlers, des geweßenen Metzgers Wittib und Erben anderseit neben weÿlandt Herrn M. Martin Jägers, des geweßenen Pfarrers in dem Mehrern Hospithal allhier nunmehr seeligen nachgelaßener Wittib, hinten auf Hanß Jacob Huck, den holtzkarcher stoßend, so gegen männiglichen freÿ ledig und eigen, daran Ihnen und weÿl. Johann Paul Müllers des Hueffschmidts Zu Bischeim beÿm hohensteeg, hochgräffl. hanauischer herrschafft, nunmehr seeligen nachgelaßenen fünff Kindern und dem Stifft weÿßenhauß alhier, wegen Johann Friedrich Müllers welcher in demselben begriffen, jedoch Zu ohngleichen portionen undt antheilern ein drittertheil eigenthümlich gehörig vor und umb 650 gulden, demnach aber obgedachten Persohnen gegenwärtige Zeit und gelegenheit nicht wohl verstatten noch Zu geben wkl sich in selbst eigenen Persohnen in allhießiger Cancelleÿ Contract stub Zu verfügen und der Verschreibung beÿzuwohnen, als wollten Sie der ursachen Hn Johann Jacob Grünen dem jüngern gastgeber und burgern allhier hiermit und in Crafft dießen Vollkommene Macht und Gewalt ertheilt (…) So geschehen in Straßburg den 17.ten Martÿ Anno 1742.
Les préposés de la Taille font figurer la succession dans leur registre parce que les impôts acquittés étaient calculés d’après une fortune sous-évaluée de 700 florins (350 livres) sur un total de 4 700 florins et que certains héritiers collatéraux non bourgeois doivent régler le droit de détraction.
1741, Livres de la Taille (VII 1179) f° 73-v
Blum F. N. 8330 – Weÿl. H. Cladi Hannßmetzger geweßenen Metzger und Burgers alhier Verlaßenschafft inventirt H. Not. Lobstein.
Concl. fin. Inv. ist fol 80, 1310. 16. 5., darzu gelegt umb wie Viel der Einer Metzigbanck von dem Verstorbenen Höher prælegirt alß selbiger von denen Werckmeisteren angeschlagen worden 1065, summa 2375. 16. 5.
die machen 4700 fl. Verstallte allein 4000 fl. Zuwenig 700 fl.
Nachtrag auff auch Jahr in duplo à 2. lb 2. ß – 16 lb 16 ß
Und auf Sechs Jahr in simplo à 1 lb 1 ß – 6. lb 6 ß
Extat kein Stallgeltt
Gebott 2 ß
Abhandlung 2 lb 12 ß 6 d, Summa 25. lb 16 ß 6 d
Auf der Interessenten bitten haben die Herren dreÿ nachgelaßen 6. lb 6 ß, restirt 19 lb 10 ß 6 d
Abzug. Weilen für Fr. Pfarrherr Schreinerin Zu Zetlitzheim in francken Anno 1727. der Abzug allein Von 112. lb 16 ß 1 d angefallenen Von dem Verstorbenen aber Lebenslang genoßenen Erbe erlegt worden, dießelbe aber nach dießem Inventario, solchen Wÿdembs halben dermahlen 146. lb 18 ß 3. d. Zu beziehen hat als ist deshalben nachzutragen 3. lb 8 ß 3 d
dt. omnia den 3.t Maÿ 1741.
Les héritiers de Claude Hansmetzger et d’Anne Marie Vetter vendent la maison à l’apprêteur de tabac Jean Henri Bühler et à sa femme Anne Marie Vœgelin pour 975 livres
1742 (19.6.), Chambre des Contrats, vol. 616 f° 291-v
Fr. Susanna geb. Fruthin weÿl. H. Johann Friedrich Pfeffingers des metzgers und E. E. großen raths beÿsitzers wittib mit beÿstand H. Johann Friedrich Vogels des Chirurgi ihres vogts, mehr weÿl. Fr. Catharina geb. Hanß Metzgerin mit H. Johann Friedrich Griesinger diaconi beÿ der Prediger Kirch ehefrau erzeugte Kinder Johann Jacob, Catharina Salome, Maria Elisabetha, Johann Friedrich und Johann Daniel der Grießinger vogt H. Johann Friedrich Keller der handelsmann, mehr Fr. Maria Salome geb. Hanß Metzgerin Johann Bürckels des kieffers Ehefrau, mehr Philipp Jacob Kamm der metzger und deßen bruder Johannes Kamm ledigen riemenschneiders vogt Johann Daniel Bahmeÿer der gastgeber, ferner Fr. Susanna Salome geb. Kammin Jacob Grün des ältern gastgebers Ehefrau und Fr. Margaretha geb. Kammin Johann Jacob Schrapp des jüngern glaßers haußfrau, alle als Testaments erben weÿl. Cladi Hanßmetzgers des Metzgers,
so dann Johann Jacob Grün jun. auch gastgeber mandatarius weÿl. Fr. Anna Maria geb. Vetterin gedachten Hanß Metzgers ehefrau erben, Fr. Maria Barbara geb. Vetterin weÿl. Jonæ Faudels des huffschmidts wittib, Fr. Anna Maria geb. Müllerin Johann Philipp Schott des weißgerbers ehefrau, Johann Jacob Müller der huffschmidt, David Stamm der Lederbereiter und rothgerber, Sebastian Stamm der metzger, Johann Jacob Stamm der kieffer, Fr. Anna Maria geb. Stamm sein des mandatarÿ Ehefrau, Fr. Margaretha Salome geb. Stammin Johann Jacob Winthers des metzgers haußfrau, Fr Maria Elisabetha geb. Stammin Johann Philipp Schmidt dem jüngern huffschmidt ehefrau, Jfr. Christina Vetterin Johann Schenck als vogt weÿl. Susanna geb. Vetterin mit Philipp Jacob Mercy ehemaligen gastgebern ihrem wittiber erzeugte fünff kinder, Fr. Maria Dorothea geb. Vetterin H. Johann Heinrich Schreiners des pfarrers zu Zeitlitzheim in Francken eheliebstin und annoch als negotiorum gestor David Dennlers des blumen wirths und burgers zu Bischoffsheim zum hohen steeg als vogt weÿl. Paul Müllers huffschmidts daselbst fünff kinder und endlich H. Johann Friedrich Heupel Waÿßenschaffner im nahmen des in dem waÿßenhauß befindlichen Johann Friedrich Müller
in gegensein Johann Heinrich Bühlers des tabacbereiters und Annæ Mariæ geb. Vögelinin cum dispensatione von fernerer versteigerung [unterzeichnet] biehler, bielerin
eine behausung, hoff, stallung, gemeinschafft des bronnens und hoffstatt mit allen deroselben begriffen, weithen, zugehörden und gerechtigkeiten im Finckweiler ohnfern des Stiffts St Marx schaffneÿ, einseit neben der Zendlerischen wittib und erben, anderseit neben weÿl. H. Pfarrer Jägers wittib, hinten auff Hanß Jacob Huck den holtzlkarcher – als ein von gemelden Hanßmetzgerischen eheleuthen zu ungleichen theilen ererbtes guth – um 975 pfund
Les acquéreurs hypothèquent le même jour la maison au profit du banquier Jean Daniel Braun
1742 (19.6.), Chambre des Contrats, vol. 616 f° 294
Johann Heinrich Bühlers der tabacbereiter und Anna Maria geb. Vögelinin mit beÿstand ihres schwagers Joseph Bußmanns des schneider und ihres geschwistrig kinds ehemanns Valentin Pfisters leinenwebers
in gegensein H. Johann Daniel Braun E.E. großen Raths alten beÿsitzers und banquier – schuldig seÿen 700 lb
unterpfand, eine behausung, hoff, stallung, gemeinschafft des bronnens und hoffstatt cum appertinentis im Finckweiler ohnfern des Stiffts St Marx schaffneÿ, einseit neben der Zendlerischen wittib und erben, anderseit neben der Jägerischen wittib, hinten auff Hanß Jacob Huck den holtzlkarcher – als ein anheute erkaufft und aus jetzigem vorschuß grösten theils bezahlten guth
Anne Marie Vœgelin épouse en 1720 le musicien Jean Jacques Woniglich, fils du tailleur Jean Woniglich : contrat de mariage, célébration
1720 (10.6.), Not. Lang (Jean Henri l’aîné, 27 Not 52) f° 389
Verglichene Heüraths-Puncten zwischen dem Ehrnhafft Johann Jacob Woniglich, Musicanten und burgern alhier Als hochzeitern An einem
So dann der Tugendsamen Anna Mariæ Vögelinin, weÿl. Mr Johann Jacob Vögelins, Geweßenen Leinenwebers und burgers alhier seel. hinderlaßenn Ehelichen dochter als der Hochzeiterin, Am Andern theil
Actum in præsentia H. Johann Michael Dürren Courtier, deß hochzeiters Kind. Erster Ehe Vogten Auff sein deß hochzeiters So dann auff der hochzeiterin Seithen H Johann Kleinschroth Barchetkrämer, derselben Curatoris, v. Fr. Annæ Margarethæ Geborner hohmännin Ihre Eheleiblichen Mutter, Straßburg Montags den 10. Junÿ Anno 1720. [unterzeichnet] Johann Jacob Woniglich als hochzeitter, anna Maria Vögelin
Mariage, Illkirch (luth.)
1720. d. 14. Julii Zum I. mal vnd d. 21. Ejusd. Zum II. mal sind auß Erlaubnuß Ihro Gnad. Regirend. H. Ammeisters, laut beiligend. Scheins, d. 23. Ejusd. copulirt und eingesegnet Word. H. Johann Jacob Wohniglich, Johannis Wohniglich, burger vnd Schneider in Straßb. vnd Anna Rosina Claußin, seiner ehl. haußfr. hindl. ehl. Sohn, seine Profession ein Musicant, burg. in Strassburg, jetziger Wittwer Und Anna Maria, Jacob Vögelins, geweßenen burgers vnd Leinenwebers in Straßb. vnd Margaretha seiner ehl. haußfr. hindl. eh. Tochter, Beide lutherischer Religion, vnd in Straßburg wohnhaft [unterzeichnet] Johann Jacob Woniglich als hoch Zeitter, Anna Maria hosst Zirin (i 53)
Fils de l’apprêteur de tabac réformé Jean Henri Bühler, Jean Henri Bühler épouse en 1724 Anne Marie Vœgelin, veuve de Jean Jacques Woniglich : contrat de mariage, célébration par le pasteur réformé
1724 (7.9.), Not. Brackenhoffer (Jean, 4 Not 26) f° 64
Eheberedung – zwischen dem Ehrsamen Heinrich Bühler ledigen tabac macher deß Ehrsahmen Friderich Bühlers tabac machers vnd Schirmers alhier ehelich erzeugten Sohn alß hochz. ane einem
so dan Fr. Annæ Mariæ gebohrne Vögelin, weÿl. Joh: Jacob Woniglichß geweßenen Musici vndt burgers alhier nachgel. Wb. alß hochzterin andern theiß
daß darauff hin mit unterhandel v. vermittel auff seith deß hochzeiters seines Vatters obged. auff der hochzeiterin seithen aber Mstr Georg Friderich Musculus deß haffners v. burgers alhier ihres Vogts
Actum Straßb. d. 7. 7.br. 1724. [unterzeichnet] heinrich bieller, anna Maria woniglichen als hoch zeiterin
Mariage (réformés, f° 138)
1724. Septembris d. 17.ten seind eingesegnet worden Joh: Heinrich Bieler, Joh. Heinrich Bielers, Taback-bereithers, vnd Schirmer in Straßburg ehl. Sohn, Fr. Maria Vogelin (Lutherisch) weÿland Joh: Jacob Woneglichs, burgers in Straßburg, nachgelaßene Wittwe (im 145)
La tribu des Tonneliers accorde à Jean Henri Bühler le droit de vendre de l’eau-de-vie
1732, Protocole de la tribu des Tonneliers (XI 394)
(f° 297) Dienstags den 22.ten Aprilis 1732 – Joh: Michael Henning et Joh: Heinrich Bühler beede Krempen erhalten den brandenwein schanck undt Zahlt jed. wie obige Specierer [2 lb 10 ß 6 d. und deren Zunfftschrbr. undt büttel 2 ß 6 d
Le maître de la tribu fait grief à Jean Henri Bühler d’avoir fait construire un étal par le batelier Daniel von Zabern qui déclare ne plus pouvoir exercer son métier et fabriquer notamment des caisses à tabac. La tribu inflige une amende à Jean Henri Bühler et à Jean Daniel von Zabern
1739, Protocole de la tribu des Charpentiers (XI 31)
(f° 265-v) Mittwoch d. 4. Martÿ 1739
Meister Dietrich Wahlhaußen Schreiner und Ober meister Eines Ehrsamen handwercks der Schreiner klagt Contra Johann Heinrich Bühler, den tabackmacher, daß er durch Daniel von Zabern den Schiffmann einen unterschlag Im Laden habe machen laßen, bitt abstraffung des articuls, vom 18.ten april 1704. ref. exp.
Beklagter sagt in antworth, Er habe einen laaden von herrn Bleßig den äxtwürth gelehnet, und weilen er denselben wärmen will, habe er durch Daniel von Zabern dreÿ dielen laßen Kauffen und durch Ihne dieselbe abstoßen, Daniel von Zabern ist auch geständig die dielen abgehobelt Zu haben
Erkant es seÿe so wohl der beklagte, alß Daniel von Zabern der stümpler in die straff des Articuls der 3. lb s Zu Comdemniren ref. Exp.
beÿ eröffnetem bescheid, sagt Heinrich Bühler, Er wolle die quæst. arbeith besichtigen laßen, ob sie straffbahr seÿe oder nicht ? Joh: Daniel von Zabern replicirte Er könne schon 9 Jahr auff seiner Profession nicht mehr arbeiten, Er müßt Sich also ernehren wie er Kan, Zu deme mache er auch taback Küsten. Heinrich Bühler bitt umb gnad.
Erkannt Es Verbleibt die straff beÿ 1. lb 10 ß. Joh: Daniel von Zabern straff wurde auch auf 1 lb 10 ß d remittirt, Jedoch daß Er sich nicht mehr gelüsten laße, das geringste von schreiner und Zimmerleuth arbeith Zu machen.
Jean Henri Bühler se plaint devant le conseil de la Mauresse que la tribu du Miroir lui interdit de vendre du tabac qui est pourtant une marchandise de la campagne
1740, Protocole de la tribu de la Mauresse (XI 258)
(f° 487-v) Dienstags den 23.t Junÿ 1740 – Johann Heinrich Bühler, der frantzösische Gremp und Schirmer allhier stehet vor, und beklagt sich, daß E: E: Zunfft Zum Spiegel Ihme Verbotten habe in seinem Laden Landtaback en detail Zuverkauffen, bittet dahero Ihme hierin hülffreiche Hand Zubieten.
Erkandt, solle der Implorant seinen Laden offen behalten und seinen Landtaback ohngehindet ferner Verkauffen sollte, Er aber derentwegen Von E. E. Zunfft Zum Spiegel weiter belanget werden, so solle er dem herrn Zunfftmeister dießer Ersamen Zunfft davon Nachricht geben, damit derselbe sich seiner, als eines dißorths Zünfftigen Grempen annehmen und Ihne behörig defendiren Könne.
L’affaire est portée devant les Quinze. Jean Henri Bühler déclare qu’il a appris le métier d’apprêteur de tabac et que le Miroir ne peut prouver que fabriquer et vendre le tabac soit réservé aux marchands. La tribu du miroir répond que le plaignant est inscrit comme revendeur à la Mauresse, ce qui ne lui permet pas de fabriquer et vendre le tabac. Il pourra le faire s’il s’inscrit au Miroir sans cependant tenir boutique puisqu’il est manant. Jean Henri Bühler va renoncer à son droit de revendeur et s’incrire comme apprêteur de tabac à la Mauresse.
1740, Protocole des Quinze (2 R 149)
Joh: Heinrich Bühler C. pt° Tabac machens E. E. Zunfft Zum Spiegel
(p. 468) Sambstag d. 30. Julÿ 1741. – Römer pro H. Fuchß nôe Joh: Heinrich Bühlers Schirmers und Krempen Ca. obged. H. Zunfft Mr, prod. Appel. Klag mit beÿlag N° 1 recessirt undt bitt ut modo [Deput.]. Moss bitt uach umb deput. Erk. ut ante [Deputation willfahrt]
(p. 476) Sambstag d. 6. Augusti 1740. – In sachen Joh: Heinrich Biehlers und Pierre La Belly C. E. E. Zunfft Zum Spiegel Römer nôe E. E. Zunfft M. H. Joh: Daniel Dieboldts Weil beÿ jüngst beseßener Deputation H. Ppali nicht angesagt werden, diese Sach aber eigentlich E. E. Zunfft Zur Mörin angehet alß Bitt Cont. Deput. Erk. Soll der Hh. Depp. relation angehöret werd.
(p. 480) Sambstag d. 6. Augusti 1740. – Joh: Heinrich Bühler C. pt° Tabac machens E. E. Zunfft Zum Spiegel
Iidem [Obere Kauffhausherern] laßen weithers per me referiren daß Johann Heinrich Bügler der Schirmer und Kremp allhier, in einem Contra E. E. Zunfft Zum Spiegel den 30.ten Julÿ jüngst producirten Underth. Appellations-Klag mit beÿlagen Sub N. 1. 2. 3. et 4. gehorsambst vorgetragen, demnach er laut beÿlag N° 1. /:so ein Extract aus ged. E. Zunfft Zum Spiegel Memorial vom 26. Julÿ jüngst:/ beÿ dieser E. Zunfft weilen er auff seiner erlernter Profession tabac fabriciren denselben offentlich, so wohl en gros alß en detail Verkauffen und Versendt, von erstged. E. Gericht Zwahr en detail Zu Verkauffen Zugelaßen, denselben, aber en gros Zu debitiren und Zu spediren, wie nicht weniger eine fabrique Zu halten, beÿ straff Verbotten worden, so für er sich in dießem Bescheid Zu appelliren genöthiget, Weilen nun das Tabac machen des Imploranten erlernte profession seÿe, auff welcher er auch die tage seines lebens so wohl für sich, alß, lauth beÿlagen Sub N. 2. 3. et 4. beÿ unterschiedenen Herren allhier gearbeitet, die Gegnere auch nimmermehr erweißen Könten, daß der Tabac handel oder fabriciren denen handelsheuthen allein gehörig seÿe, sondern der Tabac jederzeit alß eine Landwaahr, mit welcher ein jeder burger handlen und wandlen dörffe, angesehen und gehalten worden, alß ergehe seine demüthige bitt dahin, diese appellation gnädig Zu Verzeichnen, Deputation Zu erkennen et facta relatione in Rechten außzusprechen daß in erster Instanz übel gesprochen, wohl appellirt worden, folglichen die Sententia â quâ gäntzlichen Zu cassiren undt auffzuheben und der Appellant beÿ seinem Tabac: handel und fabrique halten ohngekränckt Zu laßen seÿe, idque ref. Expensis.
E. E. Zunfft Zum Spiegel habe hierauff umb deputation gebetten welche auch willfahrt und beseßen worden, da der Implorant contenta Memorialis wiederhohlet, Nahmens E. E. Zunfft habe H Bemberg hierauff geantortet, der Gegner seÿe alß Kremp beÿ E. E. Zunfft Zur Mörin eingeschrieben, Komme Ihme alßo nicht Zu tabac Zu fabriciren und Zu Verkauffen. Er soll auff das Krempen Recht renunciren, und alß tabac macher beÿ ged. E. Zunfft sich einschreiben laßen, so Könne er tabac fabriciren und Verkaufften, einen Laden aber damit Zu halten, Komme Ihme alß einem Schirmer der Zumahlen auch die handlung nicht erlernt nicht Zu.
Auff welches der Appellant sich declarirt, er wolle auff das Krempenwesen, welches er ohne dem nicht mehr treibe, Verzug thun, und beÿ E. E. Zunfft der Mörin gehorsambst anhalten, daß er alß ein Tabacmacher allda möchte eingeschrieben werden. H. Bemberg regerirt er laße es dabeÿ, jedoch daß der Appellant Keinen Laden halten.
Auff seithen der Hh. Deputirten Vermeine man daß der Appellanten appellation und declaration Zu verzeichnen und Zu erkennen, daß, wann der Appellant beÿ E. E. Zunfft Zur Mörin auff das Krempen recht wird Verzug gethan haben, und er daselbst alß ein Tabac macher wird angenommen worden sein, Ihme gleich andern Tabac machen tabac zu Fabriciren undt Zu Verkauffen erlaubt sein solle, jedoch daß er beÿ Straff der Ordnung Keinen Laden damit halte. Die genehmhaltung Zu Mghh. stellend. Erkandt, bedacht gefolgt.
La tribu de la Mauresse déclare qu’elle ne peut admettre d’apprêteur de tabac qui soit manant. Jean Henri Bühler répond qu’il conservera le droit de revendeur et de servir de l’eau-de-vie
1740, Protocole de la tribu de la Mauresse (XI 258)
(f° 492-v) Dienstags den 30.t Augusti Anno 1740
Johann Heinrich Bühler der Gremp und Schirmer allhier stehet Vor, producirt bescheid von G. Herren den XV. Vom 6.ten August 1740. und declarirte anbeÿ, daß er auff sein dißorths habendes Grempen Recht renunciren wolle, wofern man Ihne alß einen Schirmer tabacmacher hier auffzunehmen und einschreiben, auch darneben seiner Ehefrauen das Grempen Recht beÿbehalten wolle, damit Sie, wann Sie Ihne überlebet, sich von dem Grempenrecht ernehren könne, Zumahlen Er das Recht noch hat, Brandenwein auszuschencken.
Alß aber E: E: Gericht Ihme beditten, daß man beÿ dießer Ehrsamen Zunfft von Schirmern außer denen grempen niemand, mithien auch Ihne nicht als einen bloßen Schirmer tabackmacher annehme, so wollte er nicht mehr auff das Grempen Recht noch viel weniger auff den Brandenweinschanck renunciren, umb so viel weniger, weilen man dießen letztern Keinen Grempen umb kein Geld mehr mittheilen will, sondern declarirte sich, das ehemahlen erlangte Grempen Recht Zubehalten, umb nicht in Gefahr Zustehen, den Brandenweinschanck nebst dem dißorthigen Zunfftrecht Künfftighien anders nichts treiben, als war denen Schirmer Grempen erlaubt seÿe, bate darauff umb Verzeichnius solcher seiner Declaration, so Ihme auch hiemit willfahrt worden.
Jean Henri Bühler fait dresser un état de fortune pour devenir bourgeois.
1742 (16.1.), Not. Lichtenberger (Jean Frédéric, 6 E 41, 309) n° 227
Specificatio desjenigen Vermögens, welches Herr Johann Heinrich Bühler, der tabackbereiter und Schirmer allhier, umb willen derselbe beÿ E: hochlöbl. Magistrat allhier umb G. Conferirung des allhießigen burger Rechts unth. einzukommen gesinnet ist, Von Ihme Vorgewießen und daß solches sein wahres Eigenthumb seÿe, er auch nichts darzu entlehnet habe, mit handtreu ane Eÿdes statt erhärtet (…)
Ane baarschafft 695, Ane einer Activ Schuld 71, Summa summarum 766 lb
Sig. Straßburg den 16.ten Januarÿ Anno1742.
Jean Henri Bühler sollicite le droit de bourgeoisie auprès des Conseillers et Vingt-et-Un qui commettent des députés pour établir sa fortune. La commission rapporte que le pétitionnaire est manant depuis 1725 et a épousé une bourgeoise qui a perdu son droit de bourgeoisie. La fortune étant suffisante, l’affaire est renvoyée au Grand Sénat.
1742 Conseillers et XXI (1 R 225)
Joh: Heinrich Bühler Ref. Relig. kombt ein puncto Ciuilegÿ. 50. Wird an E. E. großen Rath Verwießen. 60.
(p. 50) Montag d. 22. Januarÿ 1742. – Johann Heinrich Bühler Ref. Relig. kombt ein puncto Ciuilegÿ.
Römer, Nomine gegenwärtigen Heinrich Bühlers des hiesigen Schirmers und Tabac: bereiters, producirt unterthäniges Memoriale und Bitten sambt bÿlagen Sub Lit. A. bis E exclusivé, umb gnädige Abordnung einiger Herren u E Gnaden hohen Mittel Zur Examination seines Vermögens, indem er der Reformirter Religion zugethan ist. factâque Relatione ihn an E. E. Großen Rath Zu erhaltung des burgerrechts, gnädig Zu Verweißen.
Erkandt, Wird mit gebettener Deputation auff H. XV. Gerber und H. Rht. Breu Willfahrt, umb des Imploranten dermahlen besitzendes eÿgenthümbliches Vermögen Zu untersuchen und eine umbständliche Relation darüber abzustatten, damit, wann solches geschehen, auff das petitum ferner ergehen möge, was recht ist. Deputati ijdem Zu anzeigung des Bescheids.
(f° 60) Sambstags d. 27. Januarÿ – Joh: Heinrich Bühler Reformirter Religion wird puncto Ciuilegÿ an E. E. großen Rath Verwießen.
H. XV. Gerber referirte, Er beneben H. Rathherrn Breuen habe Zufolg MGHh. Erkandtnus vom 22.ten huius Johann Heinrich Bühler des hiesigen Schirmers und Tabac: bereiters, So der Reformirter Religion zugethan ist, dermahlen besitzendes Vermögen examinirt und befunden, daß solches in tausend thalern baaren gelds bestehe, welche er vorgewießen und sein wahren Eÿgenthumb Zu seÿn mit einem Cörperlich, eÿd erhärtet hat, übrigens seÿe Selbiger schon seit anno 1725 in hiesigem Schirm, Woselbsten die gebühren seiner seiths allzeit ordentlich abgerichtet worden, und mit einer hiesigen burgerin verheürathet, Welche aber dadurch ihr burgerrecht verlohren, und mit ihme auff erhaltene gnädige Remission an Einen Ehrsamen Großen Raths umb solches daselbst Wider einkommen will.
H. Rathherr Breu beruffe sich auff die Von dem H. Fünfzehner Wohl abgelegte Relation.
Erkandt, Wird Implorant nach sattsam vollführter bescheinung seines durch die Ordnung erforderten Vermögens, an E. E. großen Rath umb daselbst pro obtinendi Ciuilegio einzukommen, hiemit verwiesen. Deputati ijdem Zu anzeigung des Bescheids.
L’apprêteur de tabac Jean Henri Bühler, natif de Strasbourg, et sa femme Anne Marie Vœgelin, veuve de Jean Jacques Woniglich, qui est relevée de la faute d’avoir renoncé à la bourgeoisie, deviennent bourgeois en apportant trois enfants le 17 février 1742.
1742, Livre de bourgeoisie 1740-1754 (VII 284) p. 79
Johann Heinrich Bühler der Tabackbereiter Von hier gebürtig, erhalt das burgerrecht Von seiner Ehefrau, Anna Maria gebohrener Vögelin, weÿl. Joh: Jacob Woniglich gewesenen burgers und Musicanten hinterl. Wittib, welcher der Fehler des Verheürathens condoniret Worden um den alten burger schilling deßen 3. Kinder aber nahmentlich Anna Maria, Susanna Margaretha und Catharina Barbara seÿnd beÿ ordnung gelaßen worden, und will beÿ E. E. Zunfft Zur Möhrin dienen, juravit d. 17.ten febr. 1742.
Jean Henri Bühler est reçu tributaire à la Mauresse deux mois plus tard
1742, Protocole de la tribu de la Mauresse (XI 258)
(f° 554-v) Mittwochs den 25.t Aprilis Anno 1742 – Neuer Leibzünfftiger Ref. Relig.
Johann Heinrich Bühler der Tabackbereiter und nunmahlige burger allhier producirt Cantzleÿ Pfenningthurns und Stall Schein, vom 17.ten Februarÿ 1742. bittet um ertheilung des Zunfftrechts
Erkandt, gegen erlag der gebühr willfahrt. Zahlte vor der Pfenningthurn 1 lb
vor das Zunfft Recht 5 ß
vor für Feur Eÿmerer 3 ß 4 d
Und einschreib Geld 2 ß (Zusammen) 1 lb 10 ß 4 d
Codicille par lequel Anne Marie Vœgelin lègue l’usufruit de sa succession à son mari avec lequel elle est mariée depuis vingt-six ans et une somme d’argent à sa fille Catherine Barbe
1750 (16.3.), Not. Brackenhoffer (Jean, 4 Not 31) n° 910
Codicill – persönlich kommen und erschienen ist die ehren vnd tugendsahme fr. Anna Maria Bühlerin gebohrne Vögelin H Joh: Heinrich Bühlers des tabac fabricanten vnd Burgers alhier eheliche hausfrau, durch Verleÿung göttl. gnaden aufrecht gesunden, gehend vnd stehenden leibes (…)
vor das andere, vmb der ehelichen liebe, trewe vnd auffwartung welch die Fr. Codicilliererin die Zeith ihres mit einander bereits in die 26. Jahr führend. Ehestandß von ihrem lieben Ehemann H. Johann Heinrich Bühler empfang. v. genoßen hat (…) vermacht vnd verschrieben haben den lebtägigen genuß aller ihrer nach tod verlaßend. haab vnd Nahrung (…)
drittens auff den fall ihre annoch ledige tochter Jfr. Catharina Barbara Bühlerin annoch ohnverheurtathet wäre (…) 400 gulden in baarem geld
Montags den 16. Martÿ 1750.
Zernichtet, den 18. Aprilis A° 1757. Johann Richard Häring
Jean Henri Bühler fait un codicille dont les dispositions sont semblables.
1750 (12.3.), Not. Brackenhoffer (Jean, 4 Not 31) n° 911
Codicill – persönlich kommen und erschienen H Joh: Heinrich Bühlers tabac fabricant vnd Burger alhier eheliche hausfrau, aufrecht gesunden, gehend vnd stehenden leibes (…)
vor das andere, vmb der ehelichen liebe, trewe vnd auffwarthung welche der H. Codicillator die Zeith ihres mit einander führenden ehestand, also schon in die 26. Jahr lang von fr. Anna Maria Bühlerin gebohrner Vögelin empfangen vnd genoßen hat (…) vermacht vnd verschrieben haben den lebtägigen genuß aller seiner nach tod verlaßenden haab vnd Nahrung (…)
drittens wofern seine Jüngste tochter Jfr. Catharina Barbara Bühlerin annoch ohnverheurtathet seÿe (…) 400 gulden in baarem geld
Donnerstags den 12. Martÿ 1750.
Zernichtet, auf Montag den 7. Mertz A° 1757. Johann Richard Häring
Anne Marie Vœgelin meurt en juin 1758 en délaissant trois enfants. Aucun inventaire des apports n’a été dressé malgré les stipulations portées au contrat de mariage. La masse propre à la veuve est de 371 livres, celle propre aux héritiers est déficitaire de 62 livres. L’actif de la communauté s’élève à 3 066 livres, le passif à 468 livres
1758 (23.11.), Not. Saltzmann (Jean Daniel, 6 E 41, 590) n° 16
Inventarium und Beschreibung aller derjenigen Haab und Nahrung wie auch Güther, liegender und fahrender, keinerleÿ davon ausgenommen, so weiland die Ehren: und tugendsame Frau Anna Maria Biehlerin gebohrene Vögelinin, des Ehren und vorachtbaren Herrn Johann Heinrich Biehlers, Tabacfabricanten und burgers allhier gewesene eheliche Hausfrau nun selig, nach ihrem den 12. Junÿ dieses Jahrs aus dießer Welt genommenem tödlichem hintritt Abschied Zeitlichen verlaßen hat. (…) So geschehen in Straßburg auf Donnerstag den 23. Novembris im Jahr des Herrn 1758.
Die Verstorbene selige hat ohntestirt Zu Erben verlaßen, wir folgt. 1. Frau Anna Maria Junckerin gebohrene Biehlerin herrn Johann Heinrich Junckers des Tabackfabricanten und burgers dahier Ehegattin beede anwesend, 2. Frau Susanna Margaretha Guthmännin gebohren Biehlerin, Herrn Johann Daniel Guthmanns, des Siegristen Zu St. Thomä und burgers hieselbst Ehefrau unter beÿstand gedachtes ihres Ehemanns hiebeÿ Zugegen 3. Frau Catharina Barbara Dieterlinin, gebohrene Biehlerin, Herrn Johann Jacob Dieterlins, des Handelsmanns und burgers allhier Eheliebstin, unter assistentz deßelben beÿ diesem Geschäfft gegenwärtig, Alle dreÿ der Verstorbenen Frau seligen mit Eingangs gedachtem Herrn Wittwer ehelich erziehlten Kinder und ab intestato Zu gleichen Portionen nach Tod Zurückgelaßene Erben.
Copia der Eheberedung
Bericht über Gegenwärtige Verlaßenschafft. Es haben zwar beede nunmehr durch den zeitlichen Tod getrennte Eheleut nach Maasgab vorher copialier einverleibter mit einander auffgerichteter Eheberedung und deren vierten Puncten ihr Zugebrachtes und wehrender Ege ererbtes Vermögen dergestalt als ohnverändert stipulirt, daß einem jeden auf Künftigen Fall das annoch in natura vorhandene wiederumb vor unverändert zugeschriben und zugeeignet das angegangene und veränderte aber dem Werth nach ersetzt werden sollen. Gleichwolen die Zu dem End zwar* solcher ihrer Abred nötig gewesene Inventur übergangen, also daß man dermalen nicht wißen kan, worinnen die beiderseitige Illata bestanden, so können weil des H. Wittibers Anzeig nach, sowol er auser seiner Kleidung, als auch die Frau sel. auser ihrer Kleidung und einigen Mobilien welcher in solcher 34. jährige Ehe ohne Zweifel größten theils alienirt worden (…)
Copia der Eheberedung (…)
Des Herrn Wittibers unverändertes Guth, Sa. Kleidung 1, Sa. Activ Schuld 75, Summa summarum 76 lb
Dießemnach Kommt die Beschreibung derer Erben unveränderten Vermögens, Sa. Kleidung 6, Sa. Silber geschirr und Geschmeids 4, Sa. guldener Ring 1, Summa summarum 12 lb – Schuld 75, compensando 62 lb
Endlich wird auch die gemeine und theilbare Nahrung beschrieben, Sa. haußraths 80, Sa. Schiff und geschirrs 168, Sa. Waaren 422, Sa. Weins 15, Sa. Baarschafft 150, Sa. Eigenthum an einer Behausung 1000, Sa. Activorum 1230, Summa summarum 3066 lb – Schulden aus der Theilbaren Verlaßenschafft Zu bezahlend 468 – Stall Summ 482 lb
Eigenthum an einer Behausung. Nemlich eine Behausung, bestehend in einem Vorder: und einem Hinterhauß, Hof, Hoffstatt und bronnen ane der Spitzengaß (…)
Jean Henri Bühler se remarie en 1758 avec Catherine Rosine Blum, veuve du tonnelier et marchand de vins Gabriel Seifert : contrat de mariage, célébration
1758 (17.11.), Not. Saltzmann (Jean Daniel, 6 E 41, 613) n° 10
Eheberedung – der Ehren und wohlachtnare Herr Johann Heinrich Biehler, der verwittibte Tabacfabricanten und burger allhier,
mit der Ehren und Tugendbegabten Frau Catharina Rosina gebohrener Blumin, weiland herrn Gabriel Seiferts, gewesenen Kiejers, Weinhändlers und burgers dahier hinterlaßene Wittib, sich ehelich verlobet habe Wittib
So geschehen in Straßburg auf Freÿtag den 17. Novembris Anno 1758 [unterzeichnet] Johann Heinrich biehler alß hochzeiter, Catharina rosina seÿfferdin als hochzeiterin
Proclamation (réformés, f° 157)
1759. Jan. d. 24. apd. Luth. H. Johann Heinrich Bühler, burger Tabackfabricant, Fr. Catharina Rosina Blumin, weÿl. Meisters Gabriel Seÿffert, burger und Küffers hinterl. Wittwe (im 164)
Mariage, Saint-Thomas (luth. f° 99 n° 619)
Anno 1759 Mitwoch den 24. Januarÿ sind nach zweÿmaliger ordentlicher proclamation Zu St. Thomæ und Zu Wolffisheim mit Erlaubnus des Regierenden Hrn Ammeisters Zu Hauß copulirt und eingesegnet worden hrn Johann Heinrich Bügler den Wittiber Tabackfabricant und burger alhie, Ref. Relig. und Fr. Catharina Rosina, weil. mstr. Gabriel Seÿffert gewesenen Kieffer Meisters u. burgers allhie hinterlaßene wittib [unterzeichnet] Johann Heinrich Biehler alß hochzeiter, Catharina rosina seiffertin als hochzeiterin (im 101)
Le tonnelier veuf Gabriel Seyfert (Seyfried) épouse en 1742 Catherine Rosinne, fille de Benoît Blum, fabricant de poudre à Auenheim : contrat de mariage, célébration à Illkirch
1742 (31.8.), Not. Lichtenberger (Jean Frédéric, 6 E 41, 348) n° 123
Eheberedung – entzwischen dem Ehren: und Vorgeachten Meister Gabriel Seÿfrid, dem Küffer, Wittiber und Burgern allhier, als dem Bräutigamb ane einem,
So dann der Ehren: und tugendsamen Jungfrauen Catharina Rosina Blumin, weÿl. Benedict Blumen, geweßenen Pulvermüllers und Burgers Zu Auenheim, mit auch weÿl. Frauen Susanna gebohrener Bühlerin ehelich erzugter Tochter, als der Jgfr. hochzeiterin, ane dem andern theil
So beschehen Zu Straßburg auff Freÿtag den 31. Augusti Anno 1742 [unterzeichnet] Gabriel Seiffer als hochzeiter, Maria Rosina blumin als hoch Zeiterin
Mariage, Illkirch (luth.)
1742. d. 3. 8.bris sind auf p.mission schein Hoch adel. Obrigkeit alhier u. H. Ammeisters in Strasb. nach Vorhergegangener Zweÿmaligen ausruffung Zu S. Thomæ in Strasb. alhie ehl. copulirt und eingesegnet word. H. Gabriel Seuffert der burg. und wittiber in Strasb. Und Catharina Rosina Blumin weÿl. Benedicti Blumen des geweßenen pulver müllers und inwohners Zu Auenh. Hanauisch. Herrschafft hilterl. ehel. Tochter [unterzeichnet] Gabriel Seiffer als hochzeiter, catharina Rosina blumen als hoch Zeiterin (i 166 – procl. Saint-Thomas n° 212 f° 42)
Le notaire Jean Daniel Saltzmann déclare avoir en dépôt l’inventaire dressé après la mort d’Anne Marie Vœgelé
1759 (5.1.), Not. Dautel (Fr. Henri, 6 E 41, 263) n° 739
Das Inventarÿ-Concept welches S.T. Herr Frantz Heinrich Dautel, Notarius publicus und berühmter practicus allhier, über weiland Frauen Annä Mariä Biehlerin gebohrener Vogelin, Herrn Johann Heinrich Biehlers, des Tabac fabricanten und burgers dahier gewesener Ehegattin nunmehr seel. Verlaßenschafft Anno 1758 aufgerichtet hat, in Verwahrung zu haben bescheint, Straßburg den 5. Januarÿ Anno 1759. Johann Daniel Saltzmann Not.
Inventaire des apports de Catherine Rosine Blum
1762 (21.9.), Not. Saltzmann (Jean Daniel, 6 E 41, 591) n° 45
Inventarium über Frauen Katharinä Rosinä Biehlerin gebohrener Blumin zu ihrem Ehemann, Herrn Johann Heinrich Biehler, dem Tabackfabricant und Burger allhier Zu Straßburg, in die Ehe gebrachtes Vermögen, auffgerichtet Anno 1762. in die Ehe gebrachtes Vermögen, auffgerichtet Anno 1762. (…) in ihr den 24.ten Jänner im Jahr 1759. mit demselben angetrettener Ehe gebracht, und Vermög des dritten Punckts ihrer den 17.den Wintermonats im Jahr 1758. vor dem unterschriebenen Notario mit einander auffgerichteten Eheberedung sich für unverändert vorbehalten hat. Welches auf Begehren der Ehefrau beÿständlich ihres Stief: Tochtermanns Herrn Johann Heinrich Juncker, des ebenmäßigen Tabackfabricanten und burgers dahier in Abwesenheit des Ehemanns, fleißig inventirt (…) So geschehen in Straßburg in des Ehemanns eigenthümlich gehöriger, an der Spitzengaß gelegener behaußung auf Montag den 21. Herbstmonats nachmittag im Jahr nach Christi Menschwerdung 1762
Inventaire de la fortune de Jean Henri Bühler et de Catherine Rosine Blum dressé pour que la femme puisse solliciter le bénéfice de cession auprès du Grand Sénat. La masse propre à la femme est de 763 livres. L’actif du mari et de la communauté s’élève à 3 575 livres, le passif à 5 046 livres
1762 (20.11.), Not. Zimmer (6 E 41, 1402) n° 42
Inventarium über Herrn Johann Heinrich Biehler, des Tabackfabricanten und Frn. Catharinä Rosinä gebohrener Blumin, beeder Eheleute und Burgere alhier Zu Straßburg dermahlen tam active quam passive besitzende Nahrung aufgerichtet Anno 1762. (…) welche Nahrung, angesehen doe Ehefrau beÿ E: E: kleinen Rath alhier um das Beneficium Cessionis unterthänigst einzukommen willens, auf freundliches Ansuchen Erfordern und Begehren H. Georg Michael Häring des Handelßmanns und burgers alhier, als ernannten Syndici dießortiger Herrn Creditorum, inventirt (…) So geschehen alhier Zu Straßburg, in Gegenwart H. Johann Daniel Guthmann, des Sigristen Zu S. Thomæ und burgers alhier, der Ehefrauen hierzu erbettenen beÿstands auf Samstag den 20.ten Novembris 1762.
In einer alhier Zu Straßburg ane der Spitzengaß gelegenen und hernach beschriebener behausung befunden worden wie folgt
(f° 6) Eigenthum ane einer Behaußung (M. T.) Neml. 1. behß. Hoff, Hoffstatt ane der Spitzengaß (…)
Ergäntzung der Ehefrauen abgegangenen unveränderten Guths. Vermög des über der Ehefrauen in die Ehe gebrachte Nahrung, durch H. Joh: Daniel Saltzmann, Notarium publ. et pract. alhier d. 21. Septembris 1762. auffgerichteten Inventarii, hat man deroselben folgendes als abgegangen Zuergäntzen
(f° 12-v) Series rubricarum hujus Inventaryy. Copia der Eheberedung
Der Ehefrauen unveränderten Vermögens. Sa. haußraths 180, Sa. leeren Faß so der Ehefr. unverändert 8, Sa. Silbers und dergleichen Geschmeids 19, Sa. goldenen Ring 29, Sa. Baarschafft 6, Sa. Ergäntzungs rests 519, Summa summarum 763 lb
Dießemnach wird auch des Ehemanns unverändert und die theilbare Nahrung unter einer Mass beschrieben, Sa. haußraths 142, Sa. Waaren wie auch Schiff und geschirrs Zum tabachfabriciren gehörig 622, Sa. Wein und leeren Faß 5, Sa. Silbers und dergleichen Geschmeids 7, Sa. Eigenthums ane einer behaußung 1575, Sa. Schulden 1222, Summa summarum 3575 lb – Schulden 5046 lb, Passiv onus 1471 lb
Zweiffelhaffte und verlohrene Schulden in des Ehemanns unverändert und theilbare Nahrung Zugeltend 1187 lb
Copia der Eheberedung (…) So geschehen in Straßburg auf Freÿtag den 17. Novembris Anno 1758, Johann Daniel Saltzmann, Notarius
Jean Henri Bühler, Anne Marie Bühler femme de l’apprêteur de tabac Jean Henri Juncker et Susanne Marguerite Bühler femme du sacristain Jean Daniel Guthmann vendent leurs parts de maison à l’apprêteur de tabac Jean Jacques Dieterlin
1758 (16.10.), Chambre des Contrats, vol. 632 n° 309
H. Johann Heinrich Bühler der tabacfabricant, Fr. Anna Maria geb. Bühlerin Johann Heinrich Juncker des tabacfabricanten ehefrau, Fr. Susanna Margaretha geb. Bühlerin Johann Daniel Guttmann des sigristen zu St Thomä ehefrau
in gegensein H. Johann Jacob Dieterlin des tabacfabricanten
acht 9. theil vor unvertheilt ane einer behausung, hoff und hoffstatt mit allen deren gebäuden, begriffen, rechten und gerechtigkeiten im Finckweiler beÿm Stifft St Marx einseit neben Johannes Füßer des leinenwebers erben, anderseit neben Philipp Zendler des metzgers erben hinten auff N Huck den holtzkarcher – ihme H. Büchel zu sechs 9. theil als ein währender ehe erkaufftes, seinen dreÿ töchtern aber jeder zu einem 9. als ein mütterliches erbguth – (welche gantze behausung um 700 lb capital verhafftet) geschehen um 311 pfund
Fils de l’organiste du même nom, Jean Jacques Dieterlin épouse en 1751 Catherine Barbe Biehler : contrat de mariage, célébration célébrée à domicile avec l’autorisation du consul régent
1751 (4.1), Not. Lichtenberger (Jean Frédéric, 6 E 41, 350) n° 291
Eheberedung – entzwischen dem Ehrenvesten und Wohlvorgeachten Herrn Johann Jacob Dieterlin, Leedigem Handelsmann, des Wohl Edlen und Wohlgelehrten Herrn M. Johann Jacob Dieterlin, Organisten und burgers allhier Zu Straßburg, mit der Edlen, Viel Ehr: und Tugendreichen Frauen Anna Maria, gebohrener Saltzmännin, ehelich erzeugtem Sohn, als dem H. Bräutigamb ane einem,
sodann der Viel Ehren: und tugendgezierten Jungfrauen Catharina Barbara Biehlerin, des Ehren und Wohl Vorachtbahren herrn Johann Heinrich Biehler, tabackhändlers und burgers allhier mit der viel Ehren und Tugendbegabten Frauen Annæ Mariæ, gebohrener Vögelin, ehelich erziehlter Tochter, als der Jungfer hochzeiterin am andern theil
So beschehen in der Königlichen Stadt Straßburg und einer daselbst ane dem Finckweiler gelegener: der Jungfer Hochzeitherin Eltern Zuständiger Wohnbehausung, auf Montag den 4.ten Januarÿ Anno 1751. [unterzeichnet] Johann Jacob Dieterlin als Hochzeither, Catharina Barbara bühlerin als hoch Zeitherin
Mariage, Saint-Thomas (luth. f° 77 n° 437)
1751. Mitwoch den 10. februarÿ seind nach zweÿmahliger ordentlicher proclamation und ausruffung Zu St Thomæ mit erlaubnus des Regierenden Herrn Ammeisters zu Haus copulirt und eingesegnet worden Herr Johann Jacob Dieterlin lediger Handelsmann, Hrn M. Johann Jacob Dieterlins Organistæ und burgers alhier ehel. Sohn, und Jungfr. Catharinæ Barbaræ, Herrn Johann Heinrich Bühler Tabac fabricanten und burgers allhie ehel. dochter [unterzeichnet] Johann Jacob Dieterlin als hochzeiter, Catharina Barbara bühlerin als hochzeiterin
Les nouveaux mariés font dresser l’inventaire de leurs apports. Ceux du mari s’élèvent à 407 livres, ceux de la femme à 473 livres.
1751 (18.1.), Not. Lichtenberger (Jean Frédéric, 6 E 41, 327) n° 620
Inventarium über des Ehrenvesteb und Wohlvorgeachten Herrn Johann Jacob Dieterlin, Handelsmanns und der tugendsamen frauen Catharinæ Barbaræ gebohrener Biehlerin, beeder Eheleuthe u. b. alh. einander in die Ehe zugebrachte Nahrung, auffgerichtet in anno 1752. (…) Crafft ihrer vor mir Notario unterm 4.ten Januarii 1751. auffgerichteter Eheberedung vor unverändert einander in die Ehe gebracht haben (…) So beschehen alhier Zu Straßburg in fernerer persönlicher Gegenwarth herrn Johann Heinrich Biehlers des Tabackhändlers und Bgrs. alhier der Ehefrauen Vatters und dießorts assistenten auf dienstag den 18.ten Januarÿ 1752.
Series rubricarum hujus Inventarÿ. Des Eheherrn in die Ehe gebrachtes Guth, Sa. Hausraths 31, Sa. Silbers 36, Sa. goldener Ring 7, Sa. baarschafft 275, Sa. schulden 57, Summa summarum 407 lb, darunter ane Ehesteur begriffen 231 lb
Dießemnach wird auch der Ehefraun in die Ehe gebrachte Nahrung beschrieben, Sa. Haußraths 91, Sa. Silbers 13, Goldener Ring und geschmeids 53, Sa. baarschafft 315, Summa summarum 473 lb, worunter ane Ehesteur enthalten 341 lb
Catherine Barbe Bieler devient bourgeoise par son mari
1751, Livre de bourgeoisie 1740-1754 (VII 284) p. 456
fr. Catharina Barbara Bielerin Von hier gebürthig erhalt das burgerrecht Von Ihrem Ehemann Johann Jacob Dieterle dem burger und handelsmann umb den alten burger schilling und will dienen beÿ E. E. Zunfft Zum Spiegel, prom. d. 9. Junÿ 1751.
Jean Jacques Dieterlin et Catherine Barbe Biehler hypothèquent la maison au profit du notaire Jean Richard Hæring
1765 (9.3.), Not. Laquiante (6 E 41, 1017)
Obligation Du 9 mars 1765. – furent presents en personnes Jean Jacob Dieterlin Bourgeois Marchand de cette ville et D° Catherine Barbe Biehlerin sa femme de luy dument autorisée et qu’il autorise à L’effet de ce qui suit, assistée d’aillleurs des sieurs Jean Frideric Bousmann Obergiste à La Couchette son cousin et Jean Henry Juncker Bourgeois Marchand de tabac son Beau-frère tous deux de Strasbourg a ce presents, Lesquels Sieur et Dlle Dieterlin ont reconnu confessé et déclaré devoir en bonne et Legitime dette
à M. Jean Richard Hæring Notaire Public et Juré de cette ville (…) La somme de 2000 livres tournois (…)
hypothèque, d’une Maison a eux appartenante en cette ville, au Cartier dit Finckviller aboutissant d’un côté au S. Stal Marchand Boucher, d’autre au Sr Leitner fabricant de tabac pardevant à la rüe du nom dud. Cartier et parderrière egalement qu’ils déclarent franche et quitte de toutes hypothèques à l’exception de celle d’une somme de 2800 Livres en capital
Catherine Barbe Biehler meurt en 1788 en délaissant quatre filles ou leurs représentants. Les experts estiment la maison à 2 000 livres. La masse propre au veuf est de 2 283 livres, celle propre aux héritiers de 700 livres. L’actif de la communauté s’élève à 7 459 livres, le passif à 3 680 livres.
1789 (19.5.), Not. Lauth (6 E 41, 651) n° 180
Inventarium über Weiland der viel: Ehren und tugendbegabten fraun Catharinæ Barbaræ Dieterlinin gebohrner Biehlerin des vorachtbaren Herrn Johann Jacob Dieterlin, Handelsmanns und Burgers allhier Zu Straßburg im Leben geweßene Ehefraun nun seeliger Verlaßenschafft, auffgerichtet im Jahr 1789. – nach ihrem den 20.ten Septembris leztabgewichenen 1788.ten Jahrs aus dießer Welt genommenen tödlichen Hintritt hier Zeitlichen verlaßen hat (…) So geschehen und angefangen in der Königlichen Stadt Straßburg auf Dienstag den 19.ten Maÿ Im Jahr 1789.
Benennung der Erben. Die verstorbene frau Dieterlinin seelige hat ab intestato zu ihren rechtsmäßigen Erben hinterlaßen. Ihre mit dem eingangs benannten hinterbliebenen H. Wittiber ehelich erzeugte Kinder und deren Kinder mit Nahmen 1. Weiland fraun Mariæ Salome Kofflerin gebohrner Dieterlinin mit Herrn Johann Andreas Koffler, dem handelsmann und Burger allhier, ehelich erzeugt hinterbliebene Kinder als a) Johann Jacob so (-) Jahr alt, b) Catharina Salome, in einem Alter von (-) Jahren, c) Johann Andreas welcher (-) alt geworden dieser ist, gleich nach seiner Mutter seelig todten verblichen und d) Carl Friedrich so (-) gelebet hat, welcher nach diesorts angefangener Inventur gestorben ist, diese beede letztere nach ihrer Mutter verschiedener Kinder Stelle wurde nach hiesigem Municipal statuto, von gedachter ihr leiblicher Vater vertretten, und an ihrer statt Zu Erben gehen dieweilen dieselbe aber noch vor Endigung dieses Geschäfts in Zwote Ehe begeben, als wird derselbe vermög des von Gnädig. Hh. Rathh. u. XXI ertheilen Decrets d.d. 22. Aprilis 1705. des Eigenthums besagter Zwoer Kinder denen noch lebender 2. übrigen Kindern anheim, jedoch ist denenselben noch eben solchem Decret der lebenslängliche Genus vorbehalten, diese vier Kinder sind mit H. Georg Wilhelm Eulen dem Schreinermstr. u. b. allh. Zufolg Curatorii vom (-) bevögtigt worden, welcher auch in dieser Qualitæt bei dieser Inventur erschienen und seiner Curanden Interesse bestens besorgt hat
2. Jgfr Catharinam Elisabetham Dieterlinin, so majorennis und ohnbevögtigt, hierzu mit H. Joh. Friedrich Bußmann, dem Gastgeber u. hies. b. verbeistandet, so gegenwärtig und ihrem nutzen observ. 3. Jgfr. Fridericam Magdalenam, in dem alter von 18 Jahren und 4. Jgfr. Mariam Dorotheam Dieterlinin, 15 Jahr alt, dieser beider geordnet und geschwohrner vogt ist (…) obengemeldter Hr Joh. Andreas Koffler, weilen derselbe aber vor sich selbsten hiebei interessirt, als wurde ihme krafft Curatorii vom vorbesagtern tag zu einem Theilvogt gesetzt vor auch erwäthnter H. Joh. Friedrich Bußmann, welcher auch seiner Vogstkinder Interesse persönlich beobachtet, Alle Vier Zu gleichlingen portionen und antheilen nachgelaßene Erben
In einer allhier Zu Straßburg ane dem Finckweiler in der St. Marxgas gelegenen mit N° 21 bezeichneten, in gegenwärtige Verlaßenschafft gehörigen, daher hernach mit mehrerm beschriebenen behaußung sich befunden hat wie folgt
Schiff und geschirr wie auch Waaren Zum Tabackhandem und fabricque gehörig
Der dreÿ jüngeren Kinder Pfetter, Göttel und dergleichen Geschencke. Jungfrau Catharinä Elisabethä geboren den 8.ten Octobris 1763, Jungfraun Fridericä Magdalenä gehörig, nata den 14.ten Aprilis 1771, Jungfraun Mariæ Dorotheæ gebührig geboren den 3.ten Maÿ 1774
Eigenthum ane Häußern und einer Scheur. Erstlichen eine behausung, hof, hofstatt und Gemeinschafft des bronnens, mit allen deren übrigen begriffen, weithen, zugehörden, rechten und Gerechtigkeiten, gelegen allhier Zu Straßburg im finckweiler ohnfern dem Stift St Marx, einseit neben Mr Bloch dem Wollspinner, anderseit neben H. Stahl dem Metzger, hinten auf Buckische Erben, so freÿ leedig und eigen, und ist sothane Behaußung Zufolg einer dem Concept dieses Inventary beiliegenden von löblicher Stadt geschworner Werckmeistern unterschriebenen schrifftlicher Abschatzung d.d. 25. May 1789. æstimirt und angeschlagen worden vor 2000 lb. Darüber besagt und ist vorhanden ein in allhießiger C. C. Stb passirter auf pergament ausgefertigter und mit dero anhangendem Innsigel verwahrter Kaufbrieff vom 16. 8.br 1758. ausweißend, wie solche behausung von der Defunctæ seeligen leiblichen Geschwüsteren stante matrimonio ane sich erkauft wurde. Ferner meldet hierüber dreÿ ältere in besagter C. C. Stub verschriebene und mit dero anhangedeen Innsiegeln verwahrte pergamentene Kaufbriefe d. d. 19.ten Juny 1742, 6.t April 1701 und 13. feb. 1694.
Item eine behausung, hof, bronnen und hofstatt mit allen übrigen Begrifen, Weithen, Zugehörden, rechten und Gerechtigkeiten, gelegen auch allhier Zu Straßburg im Finckweiler (…)
So dann eine Scheuer oder Magasin nebst allen darzu gehörigen Gebäuden, Weithen, Rechten und Gerechtigkeiten, gelegen allhier Zu Straßburg im Finckweiler ohnweit dem Stift St Marx (…)
Wittems Verfangenschaft. Nemlichen es hat weiland S: T: Hr Philipp Heinrich Böckler gewesener Prof. publ. ord. und angesehener Burger dahier in seinem am 19. Maÿ 1758. errichteten bei auch weiland H. Not. Johann Richard Häring den 13.ten Junÿ 1759. Deponirten Testamento clauso §° 9° weiland herrn M. Johann Jacob Dieterlin, gewesenen organisten bei der Prediger Kirch und Burgers allhier hinterlaßener dreÿer Jungfrauen töchtere Zu gleichen theilen legatsweiß verordnet (…)
Ergäntzung des Herrn Wittibers währender Ehe abgegangenen ohnveränderten Guths. Nach Anleitung des über beider nun zertrennter Ehepersohnen einander in die Ehe Zugebrachte Nahrungen durch weiland Herrn Notarion Johann Friderich Lichtenberger den 18. Jan. 1752. aufgerichtet und ausgefertigten Inventarÿ
Ergäntzung der Kinder und Erben manglenden ohnveränderten Mütterlichen Guths, Nach maasgab des hieoben bei des wittibers Ergäntzung schon allegirten Inventarÿ Illatorum ist denen hieseitiger Erben vor ihrer Verstorbenen Mutter und resp. Großmutter seeligen abgegangen ohnverändert Guth Zu ersetzen
Series & ordo Rubricarum hujus Inventary. Copia der Eheberedung. Copia des von der Verstorbenen seeligen den 25. 8.bris1786. auffgerichteten bei mir Notario in gegenwart fünf gezeugen eodem die Verfloßen hinterlegt und den 18.ten May 1789 eröfnet und publicirten Codicilli
Des Herrn Wittibers ohnverändert Guth, Sa. Hausraths 13, Sa. Silbergeschmeids 2, Sa. der goldenen Ringe 1, Sa. der Ergäntzung 2316, Summa summarum 2333 lb – Schulden 50 lb, Detrahendo 2283 lb
Dießemnach wird auch der Erben ohnveränderte Nahrung verzeichnet, Sa. Hausraths 37, Sa. Silbergeschmeids 1, Sa. goldener Ring und dergl. Geschmeids 9, Sa. Schuld 50, Sa. der Ergäntzung 602, Summa summarum 700 lb
Endlichen wird auch das gemein verändert und theilbahre Vermögen beschrieben, Sa. Hausraths 99, Sa. Wein und leerer faß 256, Schiff und Geschirr wie auch Waaren zum Tabackhandel und Fabriciren gehörig 2305, Sa. Silber und dergl. Geschmeids 19, Sa. goldene ringe 9, Sa. des Eigenthum ane Häußern und einer Magasin 3700, Sa. Handlungs Schulden 1071, Summa summarum 7459 lb – Schulden 3680 lb, Nach deren Abzug 3779 lb – Beschluß summa 7269 lb – Stall summa 6857 lb, Zweiffelhaffte pfenningzinß hauptgüter so dem Wittiber unverändert 32 lb
(Annexe) In H. Kofflers behausung im Nebens hauß im vord. Keller (fäße)
Abschatzung vom 25.t Maÿ 1789. Auf begehren Herren Joh: Jacob dieterlin dem tabac fabricant, ist eine behaußung alhier in der Stadt Strasburg beÿ St Marx gelegen, ein Seits neben Meister Stahl dem Metzger, ander Seits neben Meister Bloch und hinten auf die Buckischen Erben Stosend gelegen, Solche behaußung bestehet in forder und hinter Gebäude, worinnen dreÿ Stuben, ein Küche, und etliche Kammeren, darüber sind die dachstühle mit breitzigel belegt, hat auch ein geträmten Keller, Hof und gemeinschaftlichen brunen, Angeschlagen um die Summ Von Vier Tausent Gulden (…) [unterzeichnet] Kaltner W:Mst, Klotz WMstr
Eheberedung (…) den 4. jan. 1751, Johann Friedrich Lichtenberger Not.
Copia Codicili Clausi, 2. oct. 1786
Jean Jacques Dieterlin et les héritiers de sa femme vendent la maison au boucher Jean Frédéric Pfeffinger et à sa femme Caroline Ellenberger
1798 (20 thermidor 6), Strasbourg 9 (anc. cote 25), Chrétien Geoffroi Bossenius n° 348
bürger Johann Jakob Dieterlin taback: fabricant und Catharina Barbara geb. Bühler mit ihme ehelich erzeugt und hinterlassenen Kinder auch Erben nahmentlich bürger Georg Wilhelm Euler Schreiner als Vormund bürgers Johann Andreas Koffler hiesigen taback: fabricanten in erster Ehe mit weÿl. bürgerin Maria Salome geb. Dieterlin erzeugte minderjährige Kinder Johann Jacob und Catharina Salome Koffler, ferner bürgerin Catharina Elisabetha geb. Dieterlin gedachten burgers Koffler jezige Ehegattin, so dann Jungfrau Maria Dorothea Dieterlin großjährigen alters beiständlich erstgemelten ihres Schwagers
in gegensein burgers Johann Friedrich Pfeffinger Mezgers und burgerin Carolina geb. Ellenberger
eine Behausung hof Stallung Gemeinschafft des bronnnen und der hoffstatt mit allen derselben begriffen, Weithen, Zugehörden, Rechten und Gerechtigkeiten gelegen allhier im Finckweiler in der Marx: Gaße N° 21, einseit neben Br Bloch dem Wollspinner, anderseit neben b. Stahl dem Metzger, hinten auf bn Buck Wittib – der mitverkaufende burger Dieterlin auch deßen enteseelte Gattin währender Ehe acht 9. theil ausweislich einer in der C. C. Stube am 16. Octobris 1758 passirten Verschreibung von denen Bühlerischen Mit: Erben als ihr b. Dieterlin Geschwisterden käuflich an sich gebracht haben – um 10.000 francken
Enregistrement, acp 62 F° 132-v du 26 therm. 6
Fils du cafetier du même nom, Jean Frédéric Pfeffinger épouse en 1791 Caroline Ellenberger fille du bailli d’Offendorf Ernest Christophe Ellenberger : contrat de mariage, célébration
1791 (9.9.), Not. Schaaff (6 E 41, 919) n° 57 (Enreg. n° 40)
Eheberedung – persönlich erschienen Herr Johann Friderich Pfeffinger, lediger Metzger, Herrn Johann Friderich Pfeffinger Exsenatoris und Caffesieders, auch angesehenen Burgers dahier Zu Straßburg mit der viel Ehre, und Tugendreichen Frau Maria Margaretha geborner Knodererin ehelich erzeugter hr. Sohn, beiständlich erstgedachten seies geehrten H. Vatters, als Herr Bräutigam ane Einem
So dann die Viel Ehren und tugendgezierte Jungfrau Carolina Ellenbergerin, T. H. Ernst Christoph Ellenberger, Hessen darmstädtischen Kammer Assessoris und Amtschaffners des Stab Offendorf zu Oberhoffen wohnhafft mit der Viel Ehren und tugendreichen Frau Valeriana Susanna geborner Perdrisset erzeugte eheliche Jgfr. Tochter unter assistentz und Verbeiständung ermeldt dero geehrten H. Vaters, als Jungfer Braut, am andern Theil
Straßburg auf Freÿtag den 9. Septembris A° 1791 [unterzeichnet] Jean Fredric Pfeffinger, Carolina Ellenberger als hochzeiterin
Mariage, Saint-Nicolas (luth. f° 85 n° 2)
Im Jahr 1792 Dienstag den dritten des Jäners nachmittag um drei Uhr sind nach vorhergegangenen Zweimaligen Augfebot in dieser Kirche ehelich eingesegnet worden H. Johann Friderich Pfeffinger der ledige Metzger und burger allhier, Hn Johann Friderich Pfeffingers, des hiesigen burgers und Caffewirths mit Fr. Maria Margaretha gebor,ner Knoterer ehelich erzeugter Sohn, und Jungfrau Carolina Ellenbergerin, H. Hanß Christoph Ellenbergers hochfürstl. Heßen Hanau Lichtenbergischen Cammer Assessors Zu Oberhoffen, mit Fr. Susanne Valerienne Pertrise ehelich erzeugte ledige Tochter (…) [unterzeichnet] Johann Friederich Pfeffinger als Preidigam, Carolina Ellenbergerin als Hochzeiterin (im 75)
Jean Frédéric Pfeffinger et Caroline Ellenberger font dresser l’inventaire de leurs biens suite au jugement de séparation rendu par le tribunal le 28 mars 1807
1807 (11.4.), Strasbourg 9 (anc. cote 15), Chrétien Geoffroi Bossenius n° 342, 3203
Inventaire des biens de Jean Frédéric Pfeffinger boucher et de Caroline Ellenberger, suite au jugement rendu par le tribunal de première instance le 28 mars 1807
dans la maison appartenant aux héritiers Pfeffinger place d’armes N° 39 et occupée en partie par les conjoints à titre de bail
Copia der Eheberedung (…) den 9. Septembris 1791, Schaaff Not.
propres de la femme, meubles 479 fr, or bijoux 59 fr, passif 1910 fr, remplacement 4404 fr, déduire 176 fr, reste 4228 fr, total général 6677 fr
propres du mari ; meubles 709 fr, Articles servant a l’Etat de Cafetier 182 fr, argenterie 62 fr
Immeubles, Premièrement une maison cour écurie communauté de puits appartenances et dépendances sise a Strasbourg quartier du finckweiller Rue St Marc N° 21, d’un côté le Sr Schmitt tonnelier, de l’autre N Bloch fileur de laine, derrière la succession de la veuve Buck, estimée 8000 francs – acquis par contrat de vente dressé par le notaire soussigné le 21 thermidor 6, La propriété de 8/9 est constatée par Contrat de vente passé à la Chambre des Contrats le 16 octobre 1758
Enfin la 5° part et portion pour indivis de deux étaux de boucher situés sous les petites boucheries de cette ville sous N° 87 et 89, d’un côté le Sr Pfeffinger Médecin, de l’autre l’épouse du Sr Pierre Scheegans, l’autre d’un côté cette dernière de l’autre Daniel Dieffenbach boucher, tous deux derrière sur le fossé des tanneurs, loués 240 fr, 960 fr, Titres relatés dans la liquidation de Jean Frédéric Pfeffinger boucher et Marie Marguerite Knoderer, dressé par Jean Frédéric Greis le 2 frimaire 7. Les quatre 5° restant appartiennent a la D° Leicht née Pfeffinger et à l’enfant de D° Elisabeth Pfeffinger femme d’Abraham Eichborn boucher, à la D° Ferber veuve née Pfeffinger et aux enfants du Sr Abraham Leicht aussi boucher
total des immeubles 8960 fr, total général 9913 fr, passif 16.296 fr, déficit 6581 fr
Enregistrement, acp 102 F° 105 du 21.4.
Jean Frédéric Pfeffinger cède à sa femme Caroline Ellenberger la maison et une part d’étal de boucher
1808 (26.2.), Strasbourg 10 (49), Georges Frédéric Zimmer n° 2404, 3500
Jean Frédéric Pfeffinger boucher
à Caroline Ellenberger son épouse séparée quant aux biens par Jugement du Tribunal de première instance rendu le 28 mars 1807, assitée de M° Momy Jurisconsulte avoué aux Tribunaux établis à Strasbourg son conseil, suivant inventaire de l’actif et passif dressé par M° Bossenius le 11 avril 1807
une maison cour écurie communauté de puits appartenances et dépendances scise à Strasbourg au quartier du finckweiler rue St Marc n° 21, entre les Sr Schmitt tonnelier et Bloch fileur de laine, derrière la succession de la veuve Buck
plus le 5° par indivis dans deux étaux de Boucher situés sous les petites boucheries n° 87 et 89, l’un entre Pfeffinger médecin et la femme de Pierre Schnéegans boucher, l’autre entre lad. femme Schneegans et Daniel Dieffenbach boucher tous deux derrière fossé des tanneurs – 8000 et 2000 fr, ensemble 10.000 francs
Enregistrement, acp 104 f° 195-v du 27.2.
Caroline Ellenberger vend la maison à Léonard Lehmann (Léon Lehmann dit Lippemann), pour lequel accepte son frère Isidore Lehmann
1810 (26.3.), Strasbourg 10 (51), Georges Frédéric Zimmer n° 2876, 4370
Caroline Ellenberger épouse séparée quant aux biens de Jean Frédéric Pfeffinger boucher par jugement au Tribunal de première instance rendu le 28 mars 1807
à Leonard Lehmann fourier au deuxième régiment d’artillerie a cheval pour lequel accepte Isidore Lehmann son frère négociant à Strasbourg suivant pouvoir à Valence (Drôme) (procuration Leon Lehman dit Lippeman)
la Maison, cour, écurie, communauté de puits, appartenances et dépendances sise à Strasbourg au quartier dit Finckweiler rue St Marc n° 21 entre le Sr Schmitt tonnelier et Bloch fileur de laine, derrière succession de la veuve Buck et en partie la rue Finckweiler dans laquelle ele a une issue sous n° 33 – acquise sur son époux suivant acte reçu par le notaire soussigné le 26 février 1808 transcrit au bureau des hypothèques vol. 48 n° 26, vendue aux conjoints Pfeffinger par acte reçu Bossenius notaire le 21 thermidor 6 – pour 11.851 francs ou 12.000 livres tournois
Enregistrement, acp 114 f° 89 du 27.3.
Lippmann Lehmann prend le nom de Lehmann Léonard
1808, Déclaration des noms par les Juifs, Strasbourg (1808)
840 Lehmann Léonard – Par devant nous (…) s’est présenté Joseph Isaac Lehmann, Employé chés l’inspecteur des postes aux lettres, domicilié en cette ville Rüe du Coq N° 5, en vertu de la procuration spéciale et authentique de Lippmann, Lehmann, négociant présentement à Mayence, à lui passée le 18 de ce mois pardevant George Seyler, Notaire à Mayence, enregistrée le même jour, paraphée du comparant et annexée au présent Registre, lequel nous a déclaré que ledit Lippmann Lehmann conserve le nom de Lehmann pour nom de famille et prend celui de Léonard pour prénom, et a signé avec nous le présent acte le 21 octobre 1808. (i 143)
Jeannette Dispeck, femme du susdit Léonard Lippmann conserve ses prénom et nom.
841 Dispeck Jeannette fe. Lehmann – Par devant nous (…) s’est présentée Jeannette Dispeck, Epouse de Léonard Lehmann, négociant qui se nommait antérieurement Lippmann Lehmann, domiciliée en cette ville, grand’rue N° 12, laquelle nous a déclaré conserver le nom de Dispeck pour nom de famille et celui de Jeannette pour prénom, et a déclaré ne savoir signer le 21 octobre 1808. (i 143)
Jeannette Dispeck déclare que son fils mineur Lippmann Lehmann, né à Bischheim en 1789, s’appellera Léon Lehmann.
842 Lehmann Léon – Par devant nous (…) s’est présentée Jeannette Dispeck, Epouse de Léonard Lehmann, négociant, absent, qui se nommait antérieurement Lippmann Lehmann, domiciliée en cette ville, grand’rue N° 12, laquelle nous a déclaré donner à Léon, son fils Mineur né à Bischheim au Saum en 1789 le nom de Lehmann pour nom de famille & lui donner celui de Léon pour prénom, et a déclaré ne savoir signer le 21 octobre 1808. (i 143)
Isaac Lehmann, fils aîné de Léonard Lehmann, prend le nom d’Isidore Lehmann
850 Lehmann Isidore – Par devant nous (…) s’est présenté Joseph Isaac Lehmann, Employé chés l’inspecteur des postes aux lettres, domicilié en cette ville Rüe du Coq N° 5, en vertu de la procuration spéciale et authentique d’Isaac Lehmann, négociant, absent, fils ainé de Léonard Lehmann, qui se nommait antérieurement Lippmann Lehmann, à lui passée le 18 de ce mois, pardevant George Seyler, Notaire à Mayence, enregistrée le même jour, paraphée du comparant et annexée au présent Registre, lequel nous a déclaré que ledit Isaac Lehmann conserve le nom de Lehmann pour nom de famille et prend celui de d’Isidore pour prénom, et a signé avec nous le présent acte le 21 octobre 1808. (i 145)
Cession de loyer par Léon Lehmann dit Lippmann
1815 (7.11.), Enregistrement de Strasbourg, ssp 39
6 novembre 1815 – Je soussigné Leonard Lehmann de Strasbourg chargé de procuration enregistrée le 14 août 1812 du Sr Leon Lehmann dit Lippmann reconnais par la présente d’avoir cédé et transporté à Lazar Cerf de Saverne présentement à Strasbourg les 100 francs de loyer qui lui sont dus au quartier de Noel prochain par Samuel Levy de Hoenheim, locataire du Sieur Lehmann dans sa maison N° 21 rue St Marc
Léonard Lehmann et Jeannette Dispeck consentent au remariage de leur fils Léon Lehmann veuf de Fanny Cerf-Beer à Paris
1836 (1.9.), Strasbourg 13 (51), François Louis Bremsinger n° 7729
Consentement par Léonard Lehmann, propriétaire, et Jeannette Dispeck au mariage de Léon Lehmann leur fils ancien capitaine d’artillerie Chevalier de la Légion d’Honneur demeurant à Paris rue d’Enghien n° 9 leur fils & veuf de Fanny Cerf-Beer avec telle personne il jugera convenable
acp 243 (3 Q 29 958) f° 50-v du 1.9.
Léon Lehmann épouse le 22 septembre 1837 Marie Madeleine Seiler à la mairie du troisième arrondissement de Paris selon une mention portée en marge de la naissance de leur fils naturel en 1828 à Honfleur.
Naissance, Honfleur (n° 153)
Du 22 mars 1828. Acte de naissance de Léon Benoist né hier à trois heures de relevée, Fils naturel de Madeleine Seyler, Domestique agée de vingt ans environ, née en la ville de Remich Province du Luxembourg, y demeurant avec sa mère, fille de feu Theobald Seyler et de Barbe Kléber, accouchée en cette ville chez mad. Viriot, age femme jurée (…) le sexe de l’enfant a été reconnu masculin
[in margine :] L’enfant (…) a été reconnu par Leon Lehmann né à Bischheim au saum canton d’oberhaus Bergen (Bas-Rhin) & Madeleine Seyler suivant acte reçu devant Mr le maire du troisième arrondissement de Paris le 29 mars dernier n° 4251 Registre des actes de naissance. Cette mention faite par moi commis Greffier le 20 mai 1837
autre mention. Suivant un acte de mariage qui a eu lieu devant M. le maire du 3° arrondissement de Paris le 22 septembre dernier, le sieur Leon Lehmann et Marie Madeleine Seiler ont reconnu de nouveau et légitimé Léon Benoist dont la naissance est est (sous) n° 153. Et en outre ils ont demandé qu’il fût dit qu’il Etait né de Marie Madeleine Seiler âgée de vingt ans née à merzig arrondissement de trèves. Cette nouvelle mention faite par moi commis greffier soussigné le 4 novembre 1836. (i 303)
Léon Lehmann est veuf de Fanny Cerf Berr, fille de Théodore (Todross) Cerf Berr et de Jeannette (Yentelé) Marx, morte à Paris le 19 avril 1827 (référence de la naissance à Honfleur.
Léon Lehmann dit Lippmann vend la maison à Wilhelmine Caroline Dorothée Knobel
1815 (23.11.), Strasbourg 7 (55), Chrétien Théophile Stœber n° 1560
Léonard Lehmann commerçant demeurant présentement à Lingolsheim mandataire de Léon Lehmann dit Lippmann maréchal des logis au deuxième régiment d’artillerie a cheval présentement en garnison à Metz
à Wilhelmine Caroline Dorothée Knobel fille majeure
une maison, cour, écurie, communauté de puits, appartenances & dépendances sise à Strasbourg au quartier dit Finckwiller rue St Marc n° 21 d’un côté la propriété du Sr Duppert boucher, de l’autre celle du Sr Bloch fileur de laine, derrière succession de la veuve Buck & en partie propriété du vendeur – acquis par le susdit Léon Lippmann de Caroline Ellenberger son épouse séparée quant aux biens de Jean Frédéric Pfeffinger boucher par acte reçu M° Zimmer le 26 mars 1806 transcrit au bureau des hypothèques vol. 51 n° 28. La De Pfeffinger en devint seule et unique propriétaire en vertu de contrat de vente que son époux en a passé à son profit en remploi de ses biens propres devant M° Zimmer le 26 février 1808 transcrit au bureau des hypothèques vol. 48 n° 26. Les conjoints Pfeffinger acquis conjointement l’immeuble avec Jean Jacob Dieterlin fabricant de tabac par acte reçu M° Bossenius le 21 thermidor 6 – prix, 10.931 francs
acp 129 (3 Q 29 844) f° 38 du 2.12.
Originaire d’Echarlens dans le canton de Fribourg en Suisse, Joseph Thomas Gremaud épouse en 1825 Albertine Dorothée Wilhelmine Knobel (même que la susdite) : contrat de mariage, célébration
1825 (11.7.), Strasbourg 7 (70), Chrétien Théophile Stœber n° 8327
Contrat de mariage – Joseph Thomas Gremaud, ex employé à la loterie de Strasbourg domicilié au Finckwiller n° 45, né à Fribourg en Suisse fils de Jean Joseph Gremaud, propriétaire à Echarlen (canton dudit Fribourg) et de Thérèse Repond d’une part
et Albertine Dorothée Wilhelmine Knobel de Strasbourg, domiciliée rue St Marc n° 21, fille de feu Jean Philippe Knobel, apothicaire, et de Dorothée Marguerite Block sa femme d’autre part
Enregistrement de Strasbourg, acp 174 (3 Q 29 889) f° 31 du 13.7. – Communauté universelle partageable par moitié, usufruit au survivant de la succession du prédécédé, lequel usufruit ne portera que sur la moitié de la succession
Mariage, Strasbourg (n° 293)
Acte de mariage, célébré à l’hôtel de ville de Strasbourg à dix heures du matin le 3 août 1825. Joseph Thomas Gremaud, Majeur d’ans, né en légitime mariage le 10 septembre 1799 ) Echalens, canton de Fribourg en Suisse, domicilié à Strasbourg, Fabricant de paille tressée, fils de Jean Joseph Gremaud, propriétaire et de Thérèse Repond
Albertine Dorothée Wilhelmine Knobel, majeure d’ans, née en légitime mariage le 5 février 1774 à Butzbach, grand Duché de Hesse Darmstadt, domiciliée à Strasbourg, fille de feu Jean Philippe Knobel, pharmacien, et de feu Dorothée Marguerite Block, décédée en cette ville le 30 janvier 1819 (signé) Joseph Thomas Gremaus, Albertin Dorothea Wilhelmine Knobel (i 25)
Le registre de population mentionne Albertine Dorothée Wilhelmine Knobel, sa mère et ses enfants naturels
Registre de population 600 MW 137 (1816 sqq) rue St Marc n° 21, p. 660 (i 43)
pr. Knobel, Albertine Dorothée Wilhelmine, en 1778, Butzbach, propriétaire, (à Str. depuis) l’an 5, (auparavant) r. bouchers 47, (entrée Juin 1816, (sortie) 9 août 1825, rue des Pucelles 3
Bloch née Knobel, Dorothée Catherine, en 1739, Braunfels, propriétaire, (à Str. depuis) 1798, (auparavant) r. bouchers 47, (entrée Juin 1816, (sortie) fev. 1819 décédée
Leblanc Daniel, en 1800, Str. c.r. Praticien
Knobel, Wilhelmine, en 1803, Str., (sortie) 9 août 1829, rue des Veaux 26
id. Amélie Julie, en 1817, (sortie) rue des Pucelles 3
(…)
Knobel Julie Louise* Adèle, 1819 Strasb. enf. (sortie) 1. juillet 18 r bain aux plantes 22
Knobel, George, 1814, Strasb. fils (auparavant) bain plantes n° 22 (entrée fev 20 (Sa.) 9 août 25 rue des Pucelles 3
Sa fille naturelle Wilhelmine Amélie Knobel épouse en 1811 Charles Edouard Fesch
1831 (22.11.), Strasbourg 1 (63), Marie Guillaume François Rencker n° 8500
Contrat de mariage – Charles Edouard Fesch, négociant à Kehl (Grand duché de Bade), fils de feu Luc Fesch, demeurant à Lahr, et d’Anne Christine Schmidt
Wilhelmine Amélie Knobel, fille mineure de Wilhelmine Caroline Knobel épouse actuelle de Joseph Grémont, fabricant de chapeaux de paille
acp 206 (3 Q 29 921) f° 154-v du 22.11. régime dotal avec communauté d’acquets, partageable par moitié
les apports du futur époux en argent, meubles meublans et mobilier de commerce s’élèvent à la somme de 35.000 francs
Ceux de la future épouse consistent en un mobilier de la valeur de 2000 francs et une créance de 18.000 francs, total 20.000 francs
elle est de plus dotée, ce qu’elle accepte, par Jean Daniel Richshoffer, propriétaire à Strasbourg, d’une somme de 2000 francs à prendre sur les plus clairs biens qu’il délaissera et payable à l’expiration de l’année de son décès avec intérêt à partir du jour dudit décès, ci 20.000 francs
Les contractants se font donation au survivant d’eux de la jouissance viagère de tout ce que délaissera le prémourant
1831 (9.11.), Strasbourg 1 (62), Marie Guillaume François Rencker n° 8475
Consentement par Wilhelmine Caroline Dorothée Knobel femme actuelle de Joseph Grémaut, fabricant de chapeaux de paille, au mariage de sa fille naturelle Wilhelmine Amélie Knobel née hors mariage le 24 juillet 1813 avec l’époux qu’elle choisira
acp 206 (3 Q 29 921) f° 125-v du 12.11.
Amélie Julie Knobel épouse Guillaume de Mühling, de Karlsruhe
1837 (30.3.), Strasbourg, Antoine Ritleng
Consentement par Wilhelmine Caroline Dorothée Knobel, rentière, au mariage que sa fille Amélie Julie Knobel se propose de contracter avec Guillaume de Mühling, censeur à la Cour de Justice de Carlsruhe (Baden)
acp 249 (3 Q 29 964) f° 2 du 3.4.
Joseph Thomas Grimaud loue la maison au tailleur d’habits François Linden
1825 (8.9.), Enregistrement de Strasbourg, ssp 52
Le 6 courant – Entre le Sieur Joseph Thomas Grimaud, Employé de la loterie royale domicilié à Strasbourg rue des pucelles numéro 3 d’une part
Et le Sieur François Linden tailleur d’habits demeurant et domicilié à Strasbourg rue du fossé des tailleurs N° 9, d’autre part, fut convenu ce qui suit.
1) Le sieur Joseph Thomas Grimaud agissant en qualité de chef de la communauté conjugale & universellle établie entre lui et sa femme Albertine Dorothée Wilhelmine Knobel, loue au Sieur François Linden acceptant
une maison à deux étages avec cave, grenier & toutes les dépendances située rue St Marc n° 21, laquelle Maison appartient comme immeuble non meublé à la dite Communauté
2) Le présent bail est fait et passé pour la durée de six ans, c’est-à-dire depuis le jour de la passation des présentes jusqu’à la St Michel 1831 (…)
6) Le présent bail pour toute la durée des six années est fait pour et moyennant la somme de 2400 francs
Les créanciers de Guillaumette Knobel, femme de Joseph Thomas Gremaud, font vendre la maison par adjudication judiciaire. L’arquebusier Sigismond Zabern se porte acquéreur
1826 (12.8.), Hypothèque de Strasbourg, Transcription reg. 192, n° 81
par devant le Tribunal Civil de Première Instance, adjudication par voie d’expropriation forcée d’une maison sise à Strasbourg quartier Finckwiller rue St Marc n° 21 réellement saisie sur les conjoints Gremaud.
Cahier des charges, M° Amboise François Xavier Ackermann, avoué près le Tribunal Civil de première instance, déclare qu’à la requête des Sr Sigismond Zabern, armurier à Strasbourg, et Théodore Zabern, imprimeur domicilié à Mayence, les deux en qualité d’héritiers de Jean Georges Zabern, ministre du culte protestant à Strasbourg leur père, qu’en vertu Primo d’un contrat reçu M° Zimmer le 11 avril 1810, Secondo, collocation du 17 avril 1811, Tertio, contrat reçu M° Stoeber le 23 novembre 1815, seraient créanciers de Guillaumette Knobel femme de Joseph Thomas Gremaud, employé à la loterie royale et de ce dernier, d’une somme de 177 francs
à M° Ackermann
Déclaration de command pour Sigismond Zabern, arquebusier, moyennant 5425 francs
Désignation de l’immeuble saisi, une maison sise à Strasbourg quartier Finckwiller rue St Marc n° 21 canton du sud, Cette maison est batie en pierre de taille se compose de trois étages y compris le rez de chaussée et chaque étage a deux chambres et une cuisine, elle est habitée Primo par Frédérique Gerard repasseuse, Secondo Marie Lipp née Ebel veuve de Guillaume Lipp maître cordonnier, Tertio par Frédéric Werner maître boucher, d’un côté Jean Jacques Dupper n° 20, de l’autre Jacques Bloch n° 22, derrière une cour, un puits commun à trois maisons et une arrière maison batie en bois composée d’un étage sur la rue St Marc, litera K inscrite à la matrice du rôle de la contribution foncière page 71 art. 44 litera KK dont le revenu est 141 francs et la contribution foncière de 46 fr
Mise à prix 100 fr, élection de domicile en l’étude de M° Ackermann place du Broglie n° 13 – fait le 23 février 1826
Adjudication préparatoire du 19 mai – Adjudication définitive du 21 juillet
Sigismond Zabern épouse Dorothée Salomé Frœlich en 1807
1807 (5.5.), Strasbourg 10 (32), Georges Frédéric Zimmer n° 373, 3162
Contrat de mariage – Sr Siegmond Zabern Arquebusier demeurant à Strasbourg né à Blaesheim canton de geispolsheim le 11 mars 1778 fils de Jean Georges Zabern, ministre du culte protestant de la paroisse St Nicolas à Strasbourg, et de feue Anne Marie Alberthal
Dlle Dorothée Salomé Froelich demeurant à Strasbourg née le 4 aout 1784, fille de feu Sr Jean Christophe Froelich patissier et de Marie Marguerite Barthel présentement épouse du Sr David Laemmermann patissier
acp 102 (3 Q 29 817) f°131-v du 6.5. – Le futur époux fait don à la future épouse en cas de survie de 600 francs
Inventaire des apports
1810 (6.9.), Strasbourg 10 (20), Georges Frédéric Zimmer n° 433, 4567
Inventaire des apports de Sigismond Zabern, arquebusier, et de Dorothée Salomé Froelich – Contrat de mariage passé le 5 mai 1807 mariés le 7 juillet de ladite année
apports du mari, meubles 703 fr, argenterie 120 fr, outils 1000 fr, numéraire 2053 fr, total 3876 fr
apports de la femme, meubles 1243 fr, argenterie 424 fr, numéraire 1000 fr
Portion indivise dans une maison a Strasbourg, Savoir un 6° par indivis dans une maison avec petite cour puits appartenances et dépendances scise à Strasbourg rue de l’Epine n° 7 entre les héritiers Rayger et l’auberge a la vieille Poste, aboutissant par derrière sur ladite auberge et en partie la maison du Sr Graselly négociant – estimée à raison de 7200 fr dans la succession paternelle 1200 fr. Les autres cinq 6° appartiennent trois 6° ou la moitié à Marie Marguerite Barthel veuve Froelich sa mère et les autres deux 6° à la succession de Marie Marguerite Froelich et Jean Christophe Froelich ses frères et sœurs. Titres désignés dans l’Inventaire de la succession de Jean Christophe Froelich père de l’épouse dressé par M° Schweighaeusser le 29 mars 1791. Avis relativement au bien paternel, la D° doit à sa mère 770 fr, total 3868 fr, moins 770 fr, 3098 fr
est Intervenue Marie Marguerite Barthel mère de l’épouse veuve Froelich épouse actuelle de David Laemmermann patissier
acp 115 (3 Q 29 830) f° 106 du 6.9.
Dorothée Salomé Frœlich meurt en 1821 en délaissant trois enfants dont un meurt peu de temps après sa mère.
1821 (16.10.), Strasbourg 10 (26), Georges Frédéric Zimmer n° 9217 (696)
Inventaire de la succession de Dorothée Salomé Froelich, épouse de Sigismond Zabern armurier, décédée le 5 mai 1821, dressé dans sa demeure rue de la Mésange n° 12, à la requête de David Laemmermann patissier subrogé tuteur
La défunte a délaissé pour seuls enfants et uniques héritiers 1. Salomé Sophie née le 5 décembre 1809, 2. Wilhelmine Eugénie née le 29 avril 1812, 3. Sigismond Théodore né le 5 avril 1821 décédé après sa mère le 27 juillet suivant
Contrat de mariage reçu M° Zimmer le 5 mai 1807
Portion indivise dans une maison. savoir un 6° par indivis dans une maison avec petite cour, puits, appartenances et dépendances sise à Strasbourg rue de l’Epine n° 7, d’un côté les héritiers Rayger, de l’autre l’auberge à la vieille poste, derrière ladite auberge et en partie maison de M. Graselly, occupée par les conjoints Laemmermann pour 1000 francs, les autres cinq 6° appartiennent pour trois 6° ou la moitié à Marie Marguerite Barthel veuve Froelich mère de la défunte, deux 6° à la succession de Marie Marguerite Froelich et Jean Christophe Froelich ses frères et sœurs.
Titres et papiers, Inventaire de la succession de Jean Christophe Froelich père de la défunte, patissier, dressé par M° Schweighaeuser le 2 mars 1791
garde robe 415 fr, mobilier 952 fr, argenterie et or 607 fr, remploi 1036 fr, total général des propres 3984 fr, passif 770 fr, reste 3214 fr
propres du veuf, mobilier 823 fr, remploi 17 353 fr, total général 18 176 fr
communauté mobilier 461 fr, marchandises servant à l’état d’armurier 3261 fr, argenterie 114 fr, créances 300 fr, total de l’actif 4111 fr, passif 18.589 fr, déficit 14.477 fr
acp154 (3 Q 29 ) f° 115-v du 18.10. – Propres de la défunte, garde robe 415 fr, mobilier 925 fr, argenterie et or 607 fr
Le 6° d’une maison rue de l’Epine n° 7 1000
remploi 1036 fr, total général des propres 3984 fr – passif 770 fr
communauté mobilier 461 fr, marchandises servant à l’état d’armurier 2321 fr, argenterie 114 fr, créances 300 fr, total de l’actif 3111 fr – passif 18.589 fr
Sigismond Zabern se remarie en 1822 avec Charlotte Eléonore Steinhilber
1822 (28.9.), Strasbourg 10 (34), Georges Frédéric Zimmer n° 643, 9468
Contrat de mariage – Sigismond Zabern, armurier veuf avec enfants de Dorothée Salomé Froelich, décédée le 5 mai 1821, d’une part
et Charlotte Eléonore Steinhilber, née le 15 messidor 8 (4 juillet 1800) fille majeure de Jean Jacques Steinhilber, aubergiste, et de Marie Madeleine Stempel sa femme d’autre part
apports de la future épouse trousseau 1802 fr, dot 1200 fr, ensemble 3002 fr, argent propres 150 fr, total 3690 fr
acp 159 acp (3 Q 29 874) f° 88-v du 30.9. – réserve d’apports, communauté d’acquets partageable par moitié au décès de l’un d’eux, usufruit au survivant de la succession du prémourant
Donation par le futur à la future d’une somme de 1000 francs en cas se survbie
Les apports du futur sont constatés dans l’inventaire dressé par le notaire Zimmer le 16 octobre 1821
Donation par les père et mère de la future épouse à celle-ci à titre de dot d’un trousseau de la valeur de 1802 francs, plus d’une somme de 1200 francs, ensemble 3002 francs. Plus la future épouse apporte en mariage en bijoux et argenterie 688 francs
Sigismond Zabern et Charlotte Eléonore Steinhilber vendent la maison au garçon charpentier Pierre Reibel et à Marie Anne Monet
1827 (10.3.), Strasbourg 10 (75), Georges Frédéric Zimmer n° 4
Sigismond Zabern, armurier, et Charlotte Eléonore Zabern née Steinhilber
à Pierre Reibel, garçon charpentier, et Marie Anne Monet
une maison avec ses bâtiments, cour, communauté de puits, appartenances et dépendances sise à Strasbourg au quartier dit Finckwiller rue St Marc n° 21d’un côté la propriété de Jean Jacques Duppert boucher, de l’autre Jacques Bloch fileur de laine, derrière partie le Sr Lehmann, commerçant, partie Sr Behr baquetier – acquis par adjudication sur expropriation forcée de Guillaumette Knobel et Joseph Gremaud, employé de la loterie, au Tribunal civil de première instance le 21 juillet 1826 transcrit au bureau des hypothèques vol. 192 n° 81. Guillaumette Knobel femme Gremond a acquis ledit immeuble avant son mariage de Léon Lehmann dit Lippmann, maréchal des logis au deuxième régiment d’artillerie à cheval, par acte reçu M° Stoeber le 23 novembre 1815 – moyennant 7000 francs
acp 182 acp (3 Q 29 897) f° 186-v du 12.3.
Originaire de Bolsenheim, Pierre Reibel épouse en 1811 Anne Marie Monnet, originaire de Wasselonne
Mariage, Strasbourg (n° 61)
Acte de mariage, célébré à l’hôtel de ville de Strasbourg à neuf heures du matin le 13 février 1811. Pierre Reibel, majeur d’ans, né le 20 novembre 1780 à Bolsenheim, Département du Bas Rhin, domicilié à Strasbourg, garçon charpentier, fils de feu Martin Reibel, cultivateur audit lieu y décédé le 26 Messidor an II et de Marie Vermer, domiciliée à Ichenheim, Grand Duché de Bade
Anne Marie Monnet, majeure d’ans, née le 20 avril 1782 à Wasselonne, Département du Bas Rhin, domiciliée Strasbourg, fille de Jean Georges Monnet, boulanger domicilié à Holtzheim Département susdit et d’Anne Marie Schwab, décédée à Wasselonnne le 16 Ventôse an huit (signé) Peter Reibel, Maria Ana Monnet (i 32)
Registre de population 600 MW 137 (1816 sqq) rue St Marc n° 21, p. 664 (i 47)
(pro.) Reibel, Pierre, 1778, Bolsenheim, B.R., g.on charpentier, Marié, (à Str. depuis 1810), auparavant Rue St Marx 14, (entré) 16. 8.bre 1829, (sorti) 1846, décédé – Ppt. p. Nurenberg le 8 Jn 42, id. 28. août 43
id. née Monetti, Marie, 1784, Wasselonne, Epouse, porté au N. Registre
id. Marie Louise, 1811, Strasbourg, fille
id. Pierre Auguste, 1819, Strasbourg, fils (certificat pour s’enroler volont. le 15 janvier 1839). Prolongé au 20 juin 40, plus Certif. p Passep. le 25 mars 40. Certif. p. remplacer. Cert. passeport pour Mulhouse le 14 juin 1838.
1847 (19.4.), Strasbourg 10 (108), Louis Frédéric Zimmer n° 6547
Consentement à mariage – a comparu Dame Marie Anne Monnet, demeurant à Strasbourg, veuve du Sr Pierre Reibel, vivant charpentier en cette ville, Laquelle a, par ces présentes, déclaré consentir formellement au mariage de son fils le Sr Pierre Auguste Reibel, serrurier à Nüremberg (Bavière), avec Dlle Madeleine Richter ou avec telle autre personne qu’il lui plaira de choisir
acp 360 (3 Q 30 075) f° 27-v
Acte de notoriété dressé après la mort de Pierre Reibel en 1846.
1849 (5.2.), Strasbourg 10 (113), Louis Frédéric Zimmer n° 7554
5 février 1849. Notoriété – (…) que Mr Pierre Reibel vivant charpentier demeurant à Strasbourg était marié sans contrat de mariage & par conséquent sous le régime de la communauté légale avec Dame Marie Monnet sa veuve survivante,
que le dit Mr Reibel est décédé ab intestat à Strasbourg le 15 juillet 1846,
qu’il n’a pas été fait d’inventaire à son décès & qu’il a laissé pour seuls et uniques héritiers ses deux enfants issus de son mariage avec sa dite épouse & nommés 1) Demoiselle Marie Louise Reibel, majeure sans état demeurant à Strasbourg & 2) Pierre Auguste Reibel, serrurier demeurant à Nüremberg
acp 379 (3 Q 30 094) f° 38
Testament de Marie Monnet
1857 (2.7.), Frédéric Grimmer (minutes en déficit)
Dépôt du testament olographe de Marie Monnet veuve de Pierre Reibel, Charpentier à Strasbourg. Le dit testament en date du 15 septembre 1855 enregistré aujourd’hui
acp 461 (3 Q 30 176) f° 52 du 4.7.
15 septembre 1855. Testament ainsi conçu. Je soussignée veuve Reibel née Marie Monnet demeurant à Strasbourg, pour égaliser ma fille Marie Louise Reibel avec son frère Pierre Auguste Reibel, mécanicien demeurant à Nuremberg, lequel a reçu en divers paiements 5200 francs, lui lègue par préciput et avant tout partage pareille somme de 5200 francs, de plus je lègue à la même également par préciput et avant tout partage toute la portion de ma succession dont la loi me permet de disposer
Enregistrement de Strasbourg, ssp 125 (3 Q 31 624) f° 49 du 4.7. (succession déclarée le le 18 9.bre 1857, M° Grimmer
Marie Monnet meurt en délaissant un fils à Nuremberg et une fille célibataire à Strasbourg
1857 (7.7.), Frédéric Grimmer (minutes en déficit)
Inventaire de la succession délaissée par Marie Monnet veuve de Pierre Reibel, charpentier à Strasbourg, décédée le 24 juin 1857, dressé à la requête 1) de Marie Louise Reibel, célibataire à Strasbourg, agissant comme légataire d’un quart en propriété de la défunte sa mère, 2) du mandataire d’Auguste Pierre Reibel, compagnon serrurier à Nuremberg
acp 461 (3 Q 30 176) f° 74-v du 11.7. (Décès 190.100 (succession déclarée le le 18 9.bre 1857) Il dépend de ladite succession un mobilier estimé à 309, créances 200, Loyers 92
Une Maison rue St Marc N° 21 – Passif 422
Lors de la liquidation, la maison revient à sa fille Marie Louise Reibel
1858 (30.4.), Frédéric Grimmer (minutes en déficit)
Liquidation et partage des successions délaissées par Pierre Reibel, charpentier à Strasbourg, décédé le 15 juillet 1846 et de Marie Monnet son épouse décédée au dit lieu le 24 juin 1857, entre 1) le mandataire de d’Auguste Pierre Reibel fils, compagnon serrurier à Nurember 2) Marie Louise Reibel, célibataire à Strasbourg, filles, les deux héritiers pour moitié et la Dlle Reibel comme légataire des biens de la succession de feue sa mère, aux termes de son testament olographe en date de Strasbourg du 15 septembre 1855
acp 469 (3 Q 30 184) f° 17-v du 5.5. (succession déclarée le 2 janvier 1847, succession déclarée le 18 9.re 1857) Communauté, mobilier 1378
Une maison rue St Marc N° 21 à Strasbourg estimée à 7000, total 8378 – Passif 91, reste 8286, la moitié 4143
Succession du Sr Reibel père, moitié de la communauté 4143, garde robe 49, rapports du Sr Reibel fils pour avancement d’hoirie 2600 total 6792 – Masse passive 1, reste 6791, la moitié 3395
Succession de la D° Vv Reibel, Mobilier 1227, moitié de la communauté 4143, rapport du Sr Reibel fils 2600, droit de don matutinal, total 7970 – Masse passive 1945, reste 6024
Abandonnements et attributions (…) pour remplir la Dlle Reibel, il lui est abandonné 2) la maison ci 7000
Marie Louise Reibel hypothèque la maison au profit du boucher François Antoine Utard
1877 (29.6.), Constant Schmitz n° 350
Schuldbekanntniss – Fräulein Marie Louise Reibel ohne Gewerbe zu Straßburg
zu Gunsten von Frantz Anton Utard Metzger in Straßburg, über baares Darlehen von 3400 Mark
Unterpfand, eines ihr angehöriges Haus gelegen zu Straßburg St. Marxgasse N° 9
acp 667 (3 Q 30 382) f° 27 n° 3567 du 3.7.
Marie Louise Reibel meurt en 1880 en délaissant les héritiers de son frère à Nuremberg
1880 (2 & 3.7.), Constant Schmitz
Erbverzeichnis über den Nachlaß der am 8. Juni laufenden Jahrs dahier verlebten Luise Reibel
auf Anstehen des Bevollmächtigten von 1) Magdalena Christine Richter Wittwe des Schlossers Peter August Lorentz Reibel zu Nürnberg, 2) Andreas Reibel, Schlosser und dessen Ehefrau Kunigunda Bauer, allda, 3) Peter August Lorentz Reibel, Sergeant allda, 4) Philipp Reibel, Steindrucker allda, 5) Magdalena Catharina Barbara Reibel, ledig allda, 6) Ulrich Reibel, voreheliches Kind der verlebten Maria Reibel, Ehefrau Kuhné allda, durch ihren Vormund vertreten, Erben je Zu 1/5.tel
acp 704 (3 Q 30 419) f° 25-v n° 1363 du 5.7. (Tab.197 N° 100 – Sterb Erklg. Bd. 134 N° 365. 12.10.80 – Mobilien 199, Ausstände 103
Haus zu Straßburg, St. Marxgasse N° 9 – Passiva 2400 M
Liquidation de la succession
1880 (30.10.), Constant Schmitz
Liquidation und Theilung der zu Straßburg am 8. Juni 1888 verlebten ledigen Hausbesitzerin Maria Luise Reibel, zwischen 1) Andreas Reibel, Schlosser und dessen Ehefrau Kunigunda Bauer, Eheleute zu Nürnberg, 2) Peter August Lorentz Reibel, ledig, Schlosser zur Zeit Sergeant allda, 3) Philipp Reibel, ledig, Steindrucker allda, 4) Barbara Magdalena Catharina Reibel, ledig allda, 5) Friederike Catharina Kühne, minderjährig, minderjährig allda, Erben je zu 1/5.tel, vertrten durch ihre, Vollmachthaber
Erbverzeichnis wurde durch amt. Notar am 2. & 3. Juli laufenden Jahrs errichtet
Die Mobilien wurden am 14. Juli jüngst offentlich versteigert
das Haus wurde durch Urkunde vom 31. August lauf. J.versteigert
acp 707 (3 Q 30 422) f° 85 n° 2581 du 3.11. (Stf. Erkl. vom 12. Oktober 1880 Bd. 134 N° 365) Aufstellung der Masse. 1) Mobiliarerlös 390, Zuschlag 39, 2) baares Geld 3, 3) durch den Notar erhobene Miethzinsen 200, 4) Erlös des Wohnhauses 8800, Zuschlag 880, Summa 10.313
Passiva 6053, bleiben 4260
Les héritiers de Marie Louise Reibel vendent la maison au boucher Adolphe Lau
1880 (31.8.), Constant Schmitz
Versteigerung auf Ansuchen des Bevollmächtigten der Erben der zu Straßburg verlebten Hausbesitzerin Marie Luise Reibel, nämlich der Kinder und Repräsentanten deren Bruders des zu Nürnberg verlebten Schlossers Peter August Lorentz Reibel aus dessen Ehe mit seiner daselbst hinterlaßenen Wittwe Magdalena Christine Richter als 1) Andreas Reibel, Schlosser und Kunigunda Bauer, beisammen in Woehrd Vorstadt Nürnberg, 2) Peter August Lorentz Reibel, ledig großjährig, Schlosser zur Zeit Sergeant in Nürnberg, 3) Philipp Reibel, ledig Steindrucker, 4) Barbara Magdalena Catharina Reibel, ledige, bede noch minderjährig zu Nürnberg, 5) Carl Drexel, Flaschnermeister zu Nürnberg, als Vormund der sub 4 benannten und zugleich als gerichtlich verplichteter Vorund der Friederike Catharina Kühné, minderjährige, eheliche Tochter des seit 1874 abwesenden und verschollenen Feingoldschlägers Ludwig Kühne und seiner am 7. April 1874 zu Nürnberg verlebten Ehefrau Maria Reibel
zugeschlagen an Adolph Lau, Schlachtermeister zu Straßburg um 8800 Mark
ein Wohnhaus mit Hof, gemeinschafftlichem Brunnen und allen andere An- und Zubehörden zu Straßburg St Marxgasse N° 9 Section P 1242.
Der Erblasserin zugefallen laut Theilung vor Notar Grimmer zu Straßburg vom 30. April 1858. Auf dem Hause rührt eine Hypothekarschuld zu Gunsten von Frantz Anton Utard Metzger in Straßburg auf Grund Schuldverschreibung des amt. Notars vom 29. Juni 1877
acp 705 (3 Q 30 420) f° 41 n° 1996 du 4.9. (Stfl Erk. v. 12.10.80 Bd. 134 N° 365, Bd. 90 N° 98)
Le boucher Emile Adolphe Lau épouse en 1874 Salomé Emilie Lix
1874 (7.4.), Strasbourg 7 (144), Edouard Stromeyer n° 8985
du 7 avril 1871. Mariage – Ont comparu 1. Monsieur Emile Adolphe Lau, Maître abatteur et Tripier demeurant et domicilié à Strasbourg, fils de Monsieur Conrad Philippe Lau, boucher et de Madame Sophie Henriette Brod vivant conjoints à Strasbourg, futur époux, d’une part
2. Mademoiselle Salomé Emilie Lix, majeure d’ans, Jouissant de ses droits, demeurant et domiciliée à Strasbourg, fille de Monsieur Daniel Lix, vivant marchand de vins, et de Madame Catherine Julie Herig sa veuve survivante, demeurant et domiciliée à Strasbourg, agissant sous l’assistance et l’autorisation de sa mère, D° Veuve Lix susnommée er présente, future épouse, d’autre part
acp 627 (3 Q 30 342) f° 20 n° 1413 du 15.4. Annahme der Gütergemeinschaft nach dem C.C. Rücknahme des mitgebrachten und ererbten
Der Bräutigam bringt in die (Ehe) einen Werth von 20.700 Franken, 33 Obligationen der Stadt Paris, 124 Obligationen der Stadt Lyon, 20 Obligationen des Frantzösischen Grund Credits
Die Braut bringt in die Ehe, Mobilien 960, Ausstände 4000, Geld 1000
Gegenseitige Schenkung dem überlebenden von der Nutzniesung des gantzen Nachlasses des erststerbenden, gemindert zur Hälfte wann Kinder vorhanden sind
Stromeyer
Salomé Emilie Lix meurt en 1888 en délaissant un fils
1888 (9.4.), Strasbourg 8 (143), Gustave Edouard Loew n° 19.903
Inventar errichtet nach dem Ableben der zu Straßburg wohnhaft gewesenen und daselbst am 19. Januar 1888 verstorbenen Frau Salome Emilie Lix, Gattin des zu Straßburg wohnenden Metzgers Herrn Emil Adolph Lau.
Im Jahr 1888, den 9. April um zwei Uhr Nachmittags, zu Strassburg auf der Amtsstube des Notars, Auf Anstehen von dem genannten Herrn Emil Adolf Lau, handelnd, A. eigenen Namens, 1. Wegen der Errungenschaftgemeinschaft welche auf Grund ihres Ehevertrages errichtet vor dem früheren Notar Stromeyer in Straßburg den 7. April 1874 zwischen ihm und seiner gennnten Ehefrau, Salome Emilie geborener Lix bestanden hat, 2. Wegen den Rücknahmen und Ersatz Forderungen, welche er zu besprechen hat, 3. Als Schenknehmer der lebenslänglichen Nutznießung der Hälfte des Nachlasses seiner Ehefrau, 4. Als gesetzlicher Nutznießer des Vermögens seines noch nicht 18. Jahr alten nachgenannten minderjährigen Kindes,
B. Namens und als gesetzlicher Vormund seines in der Ehe mit genannt verlebten Gattin erzeugten Sohnes, Adolf Emil Lau, geboren den 15. October 1875, dieser Letztere allein erbberechtigt am Nachlasse seiner obgenannten Mutter, Frau Lau geborner Salome Emilie Lix
Und In gegenwart von Herrn Daniel Lix, Malzfabrikant in Strassburg wohnhaft, handelnd in seines Eigenschaft als Nebenvormund des genannten Minderjährigen (…)
Mobilien der Gemeinschaft. In der Wohnstuben, Im Schlafzimmer, Im esten Stock, Im Schlafzimmer, Im Magdzimmer, In der Küche, Im Speisezimmer der Knechte, Im Keller
Immobilien der Gemeinschafft. 1. Ein Haus am Hohen Steg N° 25 (…)
2. Ein Wohnhaus mit Hof, gemeinschaftlichen Brunnen An- und Zubehörungen, zu Straßburg Sankt Marx gasse N° 9, Sektion 6 N° 1242 auf einer Fläche von 95 centiar grenzend einserseits am Herrn Klingler, anderseits an Herrn Vogt, vorn an die Straße, hinten an Frau Dietrich.
Erworben durch Herrn Lau von den Erben der zu Straßburg wohnhaft gewesenen und daselbst verstorbenen, gewerlblosen Frl. Marie Luise Reibel, nämlich a) Herrn Andreas Reibel, Schlosser und Frau Kunigunda Bauer, Eheleute in Nürnberg wohnend, b) Herrn Peter August Lorentz Reibel, Schlosser daselbst, c) Philipp Reibel, Steindrucker, d) Barbara Magdalena Katharina Reibel, die zwei letztere noch minderjährig in Nürnberg unter Vormundschaft des Herrn Karl Drexel, Flaschnermeister daselbst, welch Letztere in dieser Eigenschaft und auch noch als Vormund der minderjährigen Friederike Katharina Kühne, Tochter von der verlebten Maria Reibel lebend Ehefrau des Feingoldschlägers Ludwig Kühne einer andern Erbin auf Grund eines Versteigerungsprotokolls errichtet durch Notar Schmitz in Straßburg den 31. August 1880, überschrieben beim Hypothekenamte daselbst den 14. September darauf im Bande 1893 Nummer 12 und von amtswegen eingeschrieben im Bande 1412 Nummer 274, Der Steigpreis welcher 8800 Mark betrug, ist seither vollständig bezahlt worden.
acp 801 (3 Q 30 516) f° 8 n° 282 du 13.4. Tab. Bd. 74 Bl. 101 N° 7 – Sterbf. v. 19/9 89 Bd. 156 Nr 150) Gemeinschaft, Mobilien zu 6845
Nachlass, Getüch und Kleider 872
Gemeinschaft, Baares Geld 200, Werthpapiere 15.225, Geschäfsausstände 300
Immobilen der Gemeinschafft 1) Eun Haus am Hohen Steg N° 25, 2) Ein Haus St. Marxgasse N° 9
Aktiv Forderungen der Gemeinschaft 1400, Zins 15, Geschuldete Miethzinsen 260, Begräbnis und Kranckheits kosten 1000 durch den Wittwer zu tragen
Rücknahme des Nachlasses des sämmtlich in Natur vorhandenen durch denselben eingebrachten Mobilieren
Ersatzforderungen des Nachlasses an der Gemeinschaft 14.010
Ersatzforderungen des Wittwers und Rücknahm 32.408
Passiva der Gemeinschaft 23.599 M
Adolphe Emile Lau, veuf de Salomé Emilie Lix, meurt en 1908.
Décès, Strasbourg (n° 1893)
Strassburg am 29. Juli 1908. Vor dem Standesbeamten erschienen heute der Rentner Adolf Lau, wohnhaft in Strassburg am hohen Steg 25, und zeigte an, daß der Rentner Adolf Emil Lau, Wittwer von Salomea Emilie gebornene Lix, 66 ½ Jahre alt, evangelischer Religion, wohnhaft zu Straßburg, geboren zu Strassburg, Sohn der verstorbenen Eheleute Philipp Conrad Lau, Metzger, und Sophie Henriette gebornen Brod, zuletzt hier wohnhaft, zu Straßburg in des Anzeigers Wohnung am 28. Juli des Jahres 1908 Nachmittags um achteinhalben Uhr verstorben sei (i 10)
Le rentier Emile Adolphe Lau vend la maison à l’orfèvre Albert Bauer et à sa femme Louise Œhm moyennant une rente viagère
1918 (29.10.), Frédéric Heng n° 10.380
Verkauf ohne Auflassung – durch Emil Adolph Lau, volljährig, ledig, Rentner hier, Hoher Steg Nr 25
an Eheleute Albert Bauer, Goldschmid & Luise geb. Oehm hier Bruderhofgasse N° 39 verheiratet seit 1911 ohne Ehevertrag in V.G., je zu ½
Gemarkung Stadt Strassburg. Flur 8 N° 35, 1,17 a Hf, 2 Whs & N.G. St. Marxgasse N° 9, Nutzungswert 850 M. Preis, jährliche Leibrente von 800 Mark zahlbar vierteljährig mit je 200 M. Verkäufer ist geboren 15 Oktober 1875.
[in margine :] Dessaisine-saisine enreg. 31/3 20, I 1174-69-1972
acp 1159 (3 Q 30 874. II) f° 6-v n° 1063 du 8.11.
acp 1174 (3 Q 30 888. I) 69-v n° 1972 du 31.3. Jacques Hartmann n° 1010, 31 mars 1920 – Dessaisine-saisine de l’acte de vente Heng du 29 octobre 1918 enregistré le 8 novembre 1918 vol. 1159/1063 entre Emile Adolphe Lau et Albert Bauer à Strasbourg 9,
section 8 n° 35, 1 a 17 maison à Strasbourg 9, rue Sr Marc, 11.200
acp 1177 (3 Q 30 891. I) f° 9-v n° 304du 11.5. Jacques Hartmann n° 1083, 5 mai 1920 – Complément de l’acte de dessaisine Hartmann 31 mars 1920 enregistré I. 1774 n° 1972. Les parties consentent à l’inscription d’une charge réelle pour sûreté d’une rente viagère de 1000 francs au livre foncier
Fils de Joseph Alexandre Bauer de Strasbourg, Albert Henri Bauer épouse en 1911 Anne Louise Œhm, fille du couvreur en ardoises Charles Frédéric Guillaume Œhm
Mariage, Strasbourg (n° 1403)
Strassburg am 21. Dezember 1911. Vor dem Standesbeamten erschienen heute zum Zwecke der Eheschließung 1. der Goldschmied Albert Heinrich Bauer, katholischer Religion geboren am 28. November des Jahres 1884 zu Strassburg, wohnhaft in Strassburg Bruderhofgasse 39, Sohn des Pensionärs Joseph Alexander Bauer und seiner Ehefrau Margareta Julie, geborenen Bierenschneider wohnhaft in Straßburg
2. die Nährein Anna Luise Oehm, katholischer Religion, geboren am 9. April des Jahres 1887 zu Strassburg, wohnhaft in Strassburg Bruderhofgasse 39, Tochter des Schieferdeckers Karl Friderich Wilhelm Oehm und seiner Ehefrau Maria Anna geborenen Marz in Strassburg (i 83)

